บทที่37 ในบ้านที่ไม่มีเธอ

บทที่37 ในบ้านที่ไม่มีเธอ

หมอเม้มปากพูด

“การใช้ยาย่อมมีผลข้างเคียง ในเมื่อใช้ยาฝรั่งแล้วก็ยังไม่หายลองหายาจีนมาช่วยรักษา แม้ว่ายาฝรั่งจะช่วยรักษาอาการให้หายเร็วแต่ก็ยังกลับไปป่วยได้ แต่ถ้าเกิดเป็นยาจีนแม้ว่าตัวยาจะทำให้หายช้าแต่ก็หายขาดอย่างแน่นอน”

“ผมแนะนำให้คุณไปหาหมอจีนนะ ให้หมอจีนช่วยตรวจดูร่างกายของเด็กแบบนี้ผลออกมาจะดีกว่ามารักษาในโรงพยาบาล”

“คุณก็รู้ว่าที่โรงพยาบาลจะมีเชื้อไวรัสเยอะถ้าเกิดเด็กอยู่ที่นี่นานก็จะมีผลต่อตัวเด็กนะ”

เซนหลับตา “แต่ว่าสภาพของเด็กตอนนี้ฉันจะพาเขาออกไปตลอดหาได้อย่างไรกัน”

“พวกเราจะพยายามให้ร่างกายของเธอคงที่และมั่นคง คุณก็เตรียมหาหมอจีนมาได้เลย เมื่อได้แล้วพวกเราจะส่งตัวเธอไปให้เร็วที่สุด”

“ผมรู้แล้ว” เซนเอามือนวดไปที่ใจแล้วก็หันหลังเดินออกไปและพูดว่า “ถ้าเกิดเด็กเป็นอะไรก่อนที่จะเจอหมอพวกคุณก็ไม่จำเป็นต้องทำอะไร”

หลังจากที่หมอเดินออกไปจนไม่ได้ยินเสียงของเท้าของเขา เซนก็เงยหน้าขึ้นมาพร้อมกับหน้าผากที่เต็มไปด้วยเหงื่อ

……

เซนรีบเดินออกไปที่ห้องทำงานที่โรงพยาบาลจัดให้เป็นพิเศษสำหรับเขาแล้วรีบโทรหาเพื่อน “ฮัลโหล ฉันเอง เซน นายพอจะบอกได้ไหมว่าที่ไหนมีหมดจีนดีๆบ้าง”

เพื่อนคนนั้นถามกลับ “หมอจีนงั้นหรอ ทำไมล่ะ นายจะตรวจร่างกายงั้นหรอ”

“ไม่ใช่ฉันหรอก แต่เป็นลูกฉันต่างหากที่ป่วย ถ้าได้หมอจีนมาจะดีมาก” เซนพูด “ตอนนี้อาการของเธอแย่มาก ถ้าเกิดนายมีช่องทางการติดต่อให้รีบบอกฉันนะ”

“หมอจีนฉันก็ไม่ได้รู้จัก….แต่ว่าพอจะช่วยนายหาได้”เมื่อเพื่อนได้ยินเขาพูดดังนั้นก็เคร่งขรึมขึ้นมา “วางใจเถอะลูกของนายจะไม่เป็นอะไรแน่”

“โอเค ขอบใจมากนะ” เซนตัดสายอย่างรู้สึกเคว้งคว้างและเขาก็โทรไปหาลูกน้องอีกคน “ฮัลโหล ฉันเอง ช่วยฉันหาหน่อยว่ามีหมอจีนดีๆที่ไหนรักษาดีบ้าง”

พอเขาขอร้องเสร็จเข้าก็วางโทรศัพท์ลงแล้วหลับตา ตอนนี้เขารู้สึกเพียงแค่ว่าเขาเหนื่อยมาก

เขาตอนนี้ก็ยังหารสรินไม่พบแล้วลิขิตาก็ดันมาเป็นแบบนี้อีก….

พอเขานึกถึงรสรินเขาก็รู้สึกเจ็บปวดขึ้นมา

ทั้งๆที่เขาหลับตาอยู่แต่เขาก็ยังคงมองเห็นภาพของเธอ

ตอนนี้แค่เขาคิดถึงเธอเขาก็รู้สึกเจ็บปวด

ที่เจ็บปวดเป็นเพราะว่าเสียใจและอยากที่จะเจอเธออยากจะชดเชยความผิดนี้ให้กับเธอ อยากจะรักเธอ

ต้องการที่จะรักเธอมากกว่าที่เธอรัก

เขาได้ติดหนี้เธอมากและมากขึ้นกว่าเดิมมาก

แต่ว่าเหมือนกับว่าไม่เพียงแค่เขาอยากเจอเธอเพียงเพื่อที่จะชดเชยให้เธอเท่านั้น

สิ่งที่สำคัญมากไปกว่านั้นคือ…...ความรู้สึกของเขาตอนนี้สับสนเป็นอย่างมาก

จริงๆแล้วเรื่องนี้ไม่ยากที่จะยอมรับว่าความรู้สึกของเขาที่มีต่อเธอตอนนี้ไม่มีความเกลียดเหมือนเมื่อก่อนแล้วและก็ไม่ใช่ว่าความรู้สึกเสียใจในตอนนี้ แต่เป็นความรู้สึกแปลกๆที่มันมีตอนนี้

เขากดลงไปที่หน้าผาก

ในสมองของเขาตอนนี้มีเพียงแค่รอยยิ้มและเสียงของเธอโผล่ขึ้นมา