ตอนที่ 55
บทที่ 055 ผู้ชายคนนี้หยอดเก่งมาก
October 22, 2026
เนคไทเส้นหนึ่งยื่นมาตรงหน้าเธอ
เทวิการู้ตัวทันที
แล้วยื่นมือไปรับเนกไทมา ก็ช่วยเขาผูกเนกไทเลย ปากก็พูดไปว่า “ยังดีนะคะที่บางครั้งพี่ชายฉันจะขอให้ฉันช่วยเขาผูกเนกไทบ้าง ไม่งั้นฉันก็คงจะผูกเนกไทไม่เป็นหรอกค่ะ”
พอได้ยินแบบนี้ สายตาของยศพัฒน์ก็เคร่งขรึมลงเล็กน้อย ปฏิกิริยาบนใบหน้าก็เคร่งขรึมขึ้นมา แล้วยื่นข้อเสนอไปให้กับเทวิกาขึ้นว่า “วิกา ต่อไปนี้คุณจะต้องช่วยผูกเนกไทให้ผมได้คนเดียว”
“นั่นมันพี่ชายฉันนะคะ คุณจะมาหึงไม่เข้าเรื่องทำไม”
“เป็นพี่ชายของคุณ ผมก็หึงเหมือนกัน ในอนาคตถ้าพวกเรามีลูกกันแล้ว ถ้าคุณดีกับลูกมากกว่าผม ผมก็จะหึงเหมือนกัน ผมอยากให้คุณเอาผมไปอยู่อันดับหนึ่งในใจเสมอ”
เทวิกา “……ฉันสามารถพูดความจริงได้ไหมคะ?”
ยศพัฒน์มีท่าทางเหมือนกับได้เตรียมหูไว้รอฟังแล้ว
“ตอนนี้ในใจฉัน คนในครอบครัวฉันจัดอยู่อันดับต้น ๆ เลยค่ะ ครอบครัวฉันมีพ่อกับแม่ ปู่ย่า แล้วก็พี่ชาย ทั้งหมดก็ห้าคนแล้ว คุณได้จัดอยู่อันดับที่เจ็ดค่ะ”
คุณชายบางท่านหน้าดำคร่ำเครียด
“ทำไมผมถึงไปอยู่อันดับเจ็ดได้ล่ะ ถึงผมจะจัดอยู่หลังคนในครอบครัว ก็น่าจะเป็นอันดับที่หกซิ อันดับที่หกคือใคร?”
มาแย่งตำแหน่งของยศพัฒน์อย่างเขา!
รายงานชื่อออกมา เขารับรองว่าจะทำให้อีกฝ่ายไสหัวออกมาจากใจของภรรยาเขาแน่ ไม่ให้ติดสักอันดับด้วยซ้ำ!
“ก็กนกอรไงคะ กนกอรเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉัน เป็นเพื่อนรักของฉัน แล้วก็เป็นหุ้นส่วนด้วย”
คุณชายบางท่าน “……”
โชคยังดีที่เป็นผู้หญิง!
“เทวิกา”
มือทั้งสองข้างของยศพัฒน์รวบกอดเข้ามา กอดมือของเธอที่ช่วยเขาผูกเนกไททั้งคู่เอาไว้
นิ้วมือของเธอเรียวยาวและอ่อนนุ่ม เขากอดไว้แล้วก็ไม่อยากคลายออก แล้วดึงให้สูงขึ้น มาชิดอยู่ข้างริมฝีปากเขา ดวงตาดำสนิทของเขาจ้องมองเธอเอาไว้ เรียวปากที่ร้อนผ่าวค่อย ๆ จูบลงบนหลังมือของเธอ
เทวิกาสั่นสะท้านไปทั้งตัว
ผู้ชายคนนี้ดึงดูดเธอเก่งมาก
“พี่พัฒน์ ……”
“เรียกผมว่าสามี เราเป็นสามีภรรยากัน สามีภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย ผมชอบให้คุณเรียกว่าสามี มาเร็ว วิกา เรียกสามีให้ผมฟังซะสองคำเร็ว”
เทวิกาใช้แรงชักมือตัวเองกลับมา และไม่ให้เขาเอาน้ำลายมาเปื้อนบนหลังมือตัวเองอีก
แถมเธอยังเหมือนกับระบายอารมณ์เอาหลังมือไปเช็ดถูลงบนเสื้อเขา ปากก็ตั้งใจพูดรังเกียจเขาไปว่า “ทำให้หลังมือฉันเปื้อนน้ำลายเต็มไปหมดแล้วนะคะ”
ยศพัฒน์หัวเราะเสียงต่ำขึ้น ชอบมองท่าทางที่เขินอายแล้วแกล้งทำเป็นเหมือนไม่มีอะไรของเธอจัง น่ารักมาก
“เมื่อกี้คุณอยากพูดอะไรคะ?”
เทวิกาถามเขา
“ที่ผมอยากพูดคือ คุณจะปรับเปลี่ยนตำแหน่งของผมกับกนกอรหน่อยได้ไหม? พวกเรารู้จักกันมานานกว่านะ?”
คนในครอบครัวเธอจัดอยู่ข้างหน้า ตอนนี้เขาก็ยอมรับแล้ว
เพราะว่าเขาเพิ่งจะดึงเธอเข้ามาในโลกเขาได้ไม่นาน ระยะเวลามันสั้นไป เธอยังไม่ได้ตกหลุมรักเขาเลย ก็จะมาเบียดคนในครอบครัวเธอไปข้างหลังแล้ว นั่นมันดูไม่ค่อยจะเป็นไปได้นะ
ดังนั้น เขาจึงยอมแพ้ที่จะไปแข่งกับคนในครอบครัวเธอ แล้วมาแข่งกับกนกอร
“รู้จักฉันมาสิบเอ็ดปีแล้วมันมีประโยชน์อะไร? คุณมีสถานะยังไง ฉันก็ยังไม่รู้เลย”
ยศพัฒน์หมดคำพูด
เขารู้ ที่เขาปิดบังสถานะมาตลอด เป็นความผิดของเขา
ก็เขากลัวนี่ กลัวว่าถ้าบอกสถานะไปตั้งแต่เนิ่น ๆ เธอก็จะจากเขาไป แม้แต่ชเนนทร์ก็คงจะไม่มีทางยอมเป็นเพื่อนและกลับบ้านกับเขา
คนบ้านตระกูลวาชัยยุง เป็นคนซื่อสัตย์กันทั้งนั้น ไม่ชอบเกาะใครให้สูงส่งขึ้น แค่ชอบพึ่งความสามารถของตัวเองปีนขึ้นที่สูงเท่านั้น
“คุณเข้างานช่วงสายกี่โมงคะ?”
“ปกติแล้วก็ไปให้ถึงบริษัทก่อนแปดโมงถึงสิบโมง ถ้ามีธุระ ก็อาจจะสายหน่อยก็ได้ หรืออาจจะไม่กลับไปบริษัทเลยก็ได้ บี.เอ.เอ็ม. กรุ๊ปก่อตั้งขึ้นมาเป็นสิบปีแล้ว ทีมผู้บริหารเป็นผู้ใหญ่กันมาก ล้วนเป็นขุนพลเก่าของบริษัทกันหมด ถึงผมจะเป็นแค่เจ้านายที่อยู่เฉย ๆ คนหนึ่ง บี.เอ.เอ็ม. กรุ๊ปก็ยังสามารถดำเนินงานไปตามปกติได้อยู่ดี”
บี.เอ.เอ็ม. กรุ๊ปเข้าไปเกี่ยวข้องกับสายงานต่าง ๆ มากมาย ผู้ดูแลสายงานใหญ่ต่าง ๆ ล้วนเป็นพวกน้อง ๆ ของเขาทั้งนั้น