บทที่ 123 ขับรถเล่นกับเมีย

“พี่ พวกเขาดีกับฉันมาก เข้าถึงได้ และไม่มีความเกลียดชังเลย ไม่ต้องกังวล ฉันสบายดี”

เทวกาปลอบพี่ชายของเธอ จากนั้นก็ถามว่า “ว่าแต่ พี่หยุดเหรอ? ไม่ไปทำงาน?”

“แกทิ้งพี่ฉัน แล้วหนีไปกับยศพัฒน์ขนาดนี้ ถ้าฉันไม่ทำงานแล้วจะทำอะไรได้?”

คำพูดของชเนนทร์ส่อแววน้อยใจทั้งจากภายในและภายนอก น้องสาวของเขาถูกเพื่อนสมัยเรียนชิงตัวไปเสียแล้ว

เทวิกายิ้ม: “พี่มีเวลาว่างเมื่อไหร่ค่อยมาหาฉันก็ได้ ฉันตัดสินใจย้ายมาอยู่ที่นี่กับพัฒน์แล้ว”

ชเนนทร์: "...ไกลขนาดนั้น แกจะเดินทางไปทำงานลำบากเอานะ”

"ฉันขับรถไปทำงานได้ ตอนนี้ก็ว่าจะพาพัฒน์ขับรถเล่น"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ชเนนทร์ก็พูดขึ้นทันทีว่า “วิกา เอาโทรศัพท์ให้ยศพัฒน์ ฉันขอคุยอะไรกับเขาหน่อย”

เทวิกาส่งโทรศัพท์ให้ยศพัฒน์

ยศพัฒน์รับโทรศัพท์มา แล้ววางแนบหู จากนั้นเขาก็ได้ยินเสียงพี่เขยพูดว่า “วันนี้นายกินข้าวเช้าหรือเปล่า?”

"กินสิ"

“งั้นก็ระวังหน่อยแล้วกัน อย่าอ้วกเอาข้าวเช้าออกมาหมดล่ะ”

"ฉันไม่เมารถ"

ชเนนทร์หัวเราะสองสามครั้ง “ยังไงก็เถอะ ขอให้โชคดีแล้วกันนะ”

หลังจากพูดจบ ชเนนทร์ก็ตัดสายไป

ยศพัฒน์ดูงุนงง

คำพูดนั้นของพี่เขยหมายความว่ายังไง?

“พี่ชายฉันวางสายแล้วใช่ไหม? ฉันจะได้ขับรถ”

เทวิกาซึ่งไม่ได้แตะพวงมาลัยเป็นเวลานาน เธอจึงสตาร์ทรถอย่างตื่นเต้น

ตอนแรก ยศพัฒน์ไม่เข้าใจความหมายของคำพูดของพี่ชาย แต่หลังจากที่เทวิกาขับรถไป เขาก็เข้าใจในทันที

เทวิกาขับรถได้น่าหวาดเสียวมาก!

เขาซึ่งเป็นคนขับรถมาอย่างนมนานรู้สึกกลัวมากจนต้องจับเบาไว้แน่น เพราะกลัวว่าถ้าเลี้ยวโค้งแล้วตัวเขาจะกระเด็นออกจากรถ

"วิกา"

ยศพัฒน์เอ่ยเรียก

“ที่รัก อย่ารบกวนเวลาที่ฉันขับรถ ตั้งแต่วันที่ฉันได้รับใบขับขี่จนถึงตอนนี้ ฉันขับไปทั้งหมดสองครั้ง มันเลยไม่่อนชินมือนิดหน่อย”

เมื่อเทวิกาพูดเช่นนี้ ยศพัฒน์ก็กลัวจนไม่กล้าพูดอะไรสักคำ

เธอขับรถเร็วจนจะบินได้เป็นเครื่องบินอยู่แล้ว

ยศพัฒน์จ้องไปที่หน้ารถอย่างประหม่า จนหน้าเน่อเขียวคล้ำไปหมด

หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็ถามอีกครั้ง “วิกา ใบขับขี่คุณสอบได้หรือซื้อมาเอาดีๆ?”

"สอบมาได้สิ"

“งั้นก็ดีแล้ว ว๊าก——ตอนเลี้ยวลดความเร็วหน่อยสิ!”

ยศพัฒน์กรีดร้องอีกครั้งด้วยความตกใจ

เทวิการู้สึกว่าผู้ชายของเธอส่งเสียงดังเกินไป

ก็บอกแล้วไง ว่าเธอไม่ได้แตะพวงมาลัยมานานมือเลยแข็งไปนิด บอกว่าอย่าเสียงดัง เพราะเธอจะเสียสมาธิ

ถึงเธอจะชอบขับรถเร็วๆก็เถอะ แต่ก็น่าตื่นเต้นดีไม่ใช่เหรอ

แต่ใบขับขี่ของเธอมาจากการสอบจริงๆนะ

ตอนที่เธอสอบใบขับขี่ เธอทำเอาโค้ชกลัวจนขาอ่อน เธอแอบบ่นใจว่าโค้ชขี้ขลาดไปหลายครั้งด้วย

ท่ามกลางความกังวลใจของยศพัฒน์ ในที่สุดเทวิกาก็ขับรถจนพอใจ แล้วจอดรถไว้ข้างถนน หันมาเอ่ยพูดกับคนที่นั่งมาด้วยกันว่า " พัฒน์ ฉันชอบมาก บนถนนสายนี้มีรถวิ่งผ่านน้อยมาก ขับมันส์มือสุด”