บทที่ 159 มีคนชอบก็ต้องมีคนเกลียด

ห้องรับแขกที่หรูหรานั้น เต็มไปด้วยผู้คนนั่งอยู่

เมื่อเห็นนฤเบศวร์กับกนกอรเดินเข้ามา และกนกอรยังคล้องแขนของนฤเบศวร์ไว้อีกด้วย

แต่ใบหน้าอันหล่อเหลาของนฤเบศวร์กลับด้านชาและแข็งทื่อ

กนกอรแอบหยิกลงไปที่เอวของเขา

ทำให้นฤเบศวร์เกือบกระโดดขึ้นมา

เขาเอียงหน้ามองกนกอรด้วยสายตาที่ดุดัน

ถือโอกาสที่ยังเดินไปไม่ถึงตรงหน้าคุณปู่ เขาพูดเสียงเบาออกมาว่า： “ถ้าคุณอยากอิสระเร็วๆ ก็ไม่ต้องสนใจพฤติกรรมของผม”

ดวงตาของกนกอรกะพริบ ตรึกตรองดูสักครู่ ก็เข้าใจความหมายของเขาที่สื่อออกมาทันที

เธอรีบ คลายมือออกจากแขนของเขาทัน

พูดแบบนี้ตั้งแต่แรกสิ

เสียเวลาเธอต้องปั้นหน้า เสียเวลาเธอต้องแสดง

แถมไปแตะเนื้อต้องตัวแบตบอสอีก

เดี๋ยวต้องไปล้างมือสักสองสามรอบละ

ใครจะไปรู้ว่าแขนของเขาถูกเปรมาควงแขนไปแล้วกี่ครั้ง？

ท่าทางของกนกอรทำให้นฤเบศวร์เกิดความไม่พอใจขึ้นมาเล็กน้อย

แต่เมื่อนึกขึ้นได้ว่านี่คือสิ่งที่ตัวเองต้องการ เขาเลยพูดอะไรออกมาไม่ได้

ท่าทางของสองสามีภรรยาคู่นี้ ตกอยู่ในสายตาของทุกคน ทุกคนต่างรู้ดีอยู่แก่ใจ

คุณปู่บอกกับทุกคนว่า เขาได้เลือกภรรยาให้ฤเบศวร์แล้ว และได้ให้ทั้งสองคนไปจดทะเบียนกันวันนี้

เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นที่บ้านของตระกูลเดชอุป และแน่นอนว่ามันเป็นพายุลูกใหญ่ ที่สร้างความยุ่งเหยิงให้กับทุกคนมาก

เมื่อถามชัดเจนแล้วฝ่ายหญิงเป็นแค่ผู้หญิงธรรมดา ไม่มีอำนาจบารมีอะไร ทำให้บัณฑิตาโกรธมากจนเกือบเป็นลมไป

คุณปู่ช่างเผด็จการเหลือเกิน อย่างน้อยนฤเบศวร์ก็เป็นลูกในไส้ของเธอ เรื่องแต่งงานของลูกชายก็ไม่ปรึกษาเธอที่เป็นแม่แท้ๆ ก่อนเลย ก็ตัดสินใจเองคนเดียว และใช้วิธีที่เร็วที่สุดในการจดทะเบียนสมรส

บัณฑิตารู้ดีว่าลูกชายรักเปรมามากแค่ไหน ใช้นิ้วเท้าคิดก็รู้ว่าเรื่องนี้คุณปู่เป็นคนบังคับลูกชาย

ถ้าไม่ใช่สามีห้ามไว้ บัณฑิตาก็คงทะเลาะกับพ่อสามีไปหนึ่งฉากแล้ว

ส่วนบ้านสามของตระกูลเดชอุปกลับรู้สึกดีใจมาก

โดยเฉพาะคุณหญิงสาม

ลูกชายของเธออายุใกล้เคียงกับนฤเบศวร์มากที่สุด เนื่องจากนฤเบศวร์เป็นหลานชายคนโต เป็นที่รักของคุณปู่มาก และเลี้ยงดูอยู่ข้างกายมาตั้งแต่เด็ก อบรมสั่งสอนมาเอง และแต่งตั้งให้เป็นทายาทสืบทอด

ถึงแม้ลูกชายของเธอคริษฐ์ก็เป็นคนเก่งเหมือนกัน แต่คุณปู่ก็ยกบริษัทให้นฤเบศวร์เป็นผู้สืบทอด ซึ่งเรื่องนี้ทำให้คุณหญิงสามไม่พอใจเป็นอย่างมาก

เนื่องจากคุณปู่ยังเป็นผู้ถือหุ้นและทรัพย์สมบัติส่วนใหญ่ของบริษัท เพื่อรอการแบ่งสมบัติในภัยภาคหน้า ถึงแม้คุณหญิงสามจะไม่พอใจแค่ไหน ก็ไม่กล้าแสดงออกมาต่อหน้าพ่อสามี ได้แต่กำชับลูกๆ ต้องเอาการเอางาน และต้องเก่งกว่านฤเบศวร์ให้ได้

ตอนนี้เมื่อรู้ว่าพ่อสามีได้คัดเลือกภรรยาที่ธรรมดาและไม่มีอำนาจบารมีอะไรให้หลานชายคนโต แถมบังคับทั้งสองคนให้ไปจดทะเบียนสมรสกันวันนี้อีกด้วย ทำให้คุณหญิงสามดีใจมาก

คิดว่าพ่อสามีน่าจะเริ่มคิดที่จะทอดทิ้งนฤเบศวร์แล้ว

ต้องเป็นเรื่องที่นฤเบศวร์ทำเพื่อเปรมาแน่เลย ที่เกือบส่งผลกระทบต่อRA กรุ๊ป จนทำให้พ่อสามีโกรธมาก ถึงจัดการแบบนี้

เมื่อภรรยาของนฤเบศวร์ไม่แข็งแกร่ง และในอนาคตถ้าคริษฐ์ได้แต่งงานก็ภรรยาที่ฐานะเท่าเทียมกัน และภรรยาสามารถช่วยเหลือเขาได้ ก็ไม่ต้องเป็นกังวลเรื่องที่จะแย่งชิงต่ำแหน่งหัวหน้าครอบครัวของตระกูลไม่ได้？

ตอนนี้สายตาที่บัณฑิตามองกนกอร เป็นสายตาของความเกลียดชัง

ไม่รู้ว่าผู้หญิงธรรมดาคนนี้ใช้อะไรหลอกล่อพ่อสามี ถึงทำให้พ่อสามีเลือกเธอให้เป็นภรรยาของนฤเบศวร์ได้

ถ้าสายตาสามารถฆ่าคนได้ กนกอรคงถูกเธอฆ่าไปแล้วร้อยครั้งพันครั้ง

สายตาของคุณหญิงสามที่มองกนกอรอ่อนโยนกว่าเยอะเลย

“คุณปู่ พวกเรากลับมาแล้ว”

นฤเบศวร์เดินเข้ามา พูดเสียงเรียบเฉยออกมา จากนั้นได้นั่งลงทันที

กนกอรกวาดมองไปรอบๆ ปรากฏว่าไม่มีที่นั่งสำหรับเธอแล้ว

ความจริง ก็แค่นฤเบศวร์ขยับไปด้านข้างหน่อย เธอก็สามารถนั่งลงได้แล้ว แต่หลังจากที่ไอ้หมอนี่นั่งลงแล้ว ปล่อยสองขาให้กางอ้าซ่า เลยกินพื้นที่ไปเยอะ

เนื่องจากทุกคนที่นั่นนั่งอยู่ จึงทำให้กนกอรที่ยืนอยู่ดูโดดเด่นเป็นพิเศษ

ถ้าเปลี่ยนเป็นคนอื่น คงรู้สึกอึดอัดจนอยากตายไปตั้งนานแล้ว

กนกอรกับนฤเบศวร์ไม่มีความรักต่อกัน ทั้งสอนเซ็นสัญญาข้อตกลงกัน เธอก็แค่เอาเงินแล้วทำงานเท่านั้นเอง

ดังนั้น เธอเลยไม่รู้สึกอะไร

เธอหันหน้าไปพูดกับลุงเซนที่ยืนอยู่ไม่ไกลมากนักว่า： “ลุงเซน ลุงเอาเก้าอี้ให้ฉันตัวหนึ่งได้ไหม？ขอบคุณค่ะ”

ลุงเซนหันไปยกเก้าอี้มาให้