บทที่ 168 ยืมมีดฆ่าคน

ตอนนี้เธอกลับประเทศมาแล้ว นอกจากบัณฑิตาที่ยังเป็นเหมือนเดิม ก็มีเพื่อนบางส่วนที่มาเคาะประตูเยี่ยมเยียนอยู่บ้าง ความมีหน้ามีตาน้อยกว่าเมื่อก่อนมาก

คุณณัฏฐาเชิญบัณฑิตาเข้าไปในบ้าน แล้วกำชับกับคนรับใช้ให้นำชากับของว่างมาเสิร์ฟ

“พี่ฑิตา ความสัมพันธ์ของเราแน่นแฟ้น ถ้าพี่มีอะไรที่ไม่สบายใจ ก็บอกกับฉันได้นะ ฉันช่วยพี่ได้จะต้องช่วยพี่อย่างแน่นอน ถ้าช่วยไม่ได้ ก็จะต้องคิดหาวิธีหาคนมาช่วยพี่”

ในเมืองแอคเซสซ์ บัณฑิตาภรรยาหลวงของตระกูลเดชอุปมีหน้ามีตามากกว่าณัฏฐาเยอะ

ไม่ว่าจะเป็นเมื่อก่อนหรือว่าตอนนี้

คุณณัฏฐาใช่ว่าจะช่วยบัณฑิตาได้ ก็แค่แสดงความคิดเห็น เพื่อให้บัณฑิตาเชื่อใจเธอ

ทางฝั่งยศพัฒน์นั้น ไม่มีความหวังแล้ว

คุณณัฏฐาช่วยลูกสาวจับนฤเบศวร์ที่เป็นฟางเส้นสุดท้ายนี้ไว้แน่น

เวลาที่ถูกคุมขังของเปรมาจะสิ้นสุดลงในเร็ว ๆ นี้

รอลูกสาวออกมา คุณณัฏฐาก็จะต้องคุยยาวกับลูกสาว เกลี้ยกล่อมลูกสาวให้เลิกดื้อดึงในตัวยศพัฒน์

ยศพัฒน์ไม่ใช่คนที่ไม่มีหัวใจ เพียงแต่ว่าหัวใจของเขามอบให้กับคนอื่นแล้วก็เท่านั้น

“ฉันถูกไอ้แก่ตายยากของบ้านฉันยั่วโมโหจนจะบ้าตายอยู่แล้ว”

บัณฑิตาสำรอกความขมขื่นกับณัฏฐา

“ชายชราทำให้เธอโมโหยังไงเหรอ”

คุณณัฏฐากล่าวถามด้วยความเป็นห่วง เธอรู้ว่าผู้นำบ้านที่แท้จริงของตระกูลเดชอุป คือคุณปู่เร็น นฤเบศวร์เป็นเพียงผู้นำบ้านเบื้องหน้าเท่านั้น

ไม่เหมือนกับยศพัฒน์ ถึงแม้จะใช้นามสกุลตามมารดา แต่กลับเป็นผู้นำบ้านที่แท้จริงของตระกูลอริยชัยกุล บรรดารุ่นอาวุโสต่างไม่ยุ่งแล้ว พี่น้องรุ่นเดียวกันก็เคารพยศพัฒน์เป็นผู้นำ

บางที นี่อาจเป็นเหตุผลที่ทำให้เปรมายังดื้อดึงต่อยศพัฒน์

แต่งงานกับยศพัฒน์ ก็จะเป็นภรรยาของผู้นำบ้านตระกูลอริยชัยกุล แต่งงานกับนฤเบศวร์ ด้านบนยังมีชายชรากดทับอยู่ รุ่นเดียวกันก็มีคนคอยจับจ้อง ย่อมต้องไม่มีความสุขเท่ากับแต่งงานกับยศพัฒน์

“พี่ฑิตา ชายชราของบ้านพวกพี่ไม่ใช่คนที่ไม่มีเหตุผล เขาทำอะไร พูดอะไร ส่วนใหญ่ก็ทำเพื่อหวังดีกับพวกพี่ พี่ก็อย่าไปถือสาคนแก่เลย ว่ากันว่า บ้านมีหนึ่งเฒ่าเหมือนมีเจ้าทรัพย์”

“ทรัพย์บ้าบออะไรกัน เขาไม่มีเหตุผลเลยสักนิด ชอบเผด็จการ”

บัณฑิตานึกถึงลูกชายสุดที่รักที่ถูกคุณปู่บังคับแต่งงานกับผู้หญิงที่ครอบครัวไม่มีพื้นเพ เธอจึงโกรธอย่างมาก

“ลูกชายที่ฉันให้กำเนิด เขาบอกว่าลูกชายของฉันไม่ใช่สัตว์เลี้ยงในบ่อ พวกเขาสองสามีภรรยาเลี้ยงเบศวร์ของฉันมากับมือ แม้ว่าจะภายใต้ชายคาเดียวกัน ไม่ส่งผลต่อการเข้าใกล้ลูกชายของฉัน แต่การเจริญเติบโตและการเลี้ยงดูของลูกชายฉัน ฉันที่เป็นแม่ไม่สามารถแทรกแซงได้เลย”

“ตอนนี้งานแต่งของเบศวร์ ก็มาตกลงกันเอง ไม่แม้แต่จะถามความเห็นของฉันสักนิด เธอว่าฉันจะไม่โมโหได้ไง”

คุณณัฏฐาฟังเธอกล่าวเช่นนี้ นิ่งครู่หนึ่งแล้วรีบกล่าว：“พี่ฑิตา ชายชราเป็นคนจัดการงานแต่งงานให้กับเบศวร์เหรอ เขาถูกใจคุณหนูบ้านไหนเหรอ”

คุณณัฏฐารู้ดีว่าคุณปู่เร็นไม่ชอบลูกสาวของตัวเอง

แต่ว่านฤเบศวร์สองแม่ลูกชอบลูกสาวของตัวเองมาก เธอถึงได้ไม่รู้สึกกลัว รู้สึกว่านฤเบศวร์อย่างน้อยก็เป็นประธานของครอบครัว ก็ถือว่ามีแข็งแกร่งพอ ตราบใดที่เขายังยืนหยัด ตราบใดที่เปรม์รับปากจะแต่งงานกับนฤเบศวร์ เช่นนั้นจะต้องกลายเป็นนายหญิงน้อยของตระกูลเดชอุปได้แน่นอน

รอเมื่อชายชราเสียชีวิต ตระกูลเดชอุปก็จะตกอยู่ในมือของนฤเบศวร์อย่างแท้จริง ลูกสาวของเธอก็จะกลายเป็นภรรยาผู้นำของตระกูลใหญ่ได้เช่นกัน

แต่ก่อน ชายชราก็เคยคิดที่จะนัดบอดให้นฤเบศวร์กับคุณหนูคนอื่น แต่ว่าถูกนฤเบศวร์ปฏิเสธไป

“หากเป็นคุณหนูละก็ ฉันก็คงไม่ถึงขนาดที่หัวร้อนหรอก ณัฏฐาจ๊ะ ไม่ใช่ว่าฉันไม่อยากช่วยหนูเปรม์นะ เธอก็รู้ ฉันชอบหนูเปรม์มาแต่ไหนแต่ไร เห็นหนูเปรม์เป็นเหมือนกับลูกสาวแท้ ๆ และก็หวังว่าหนูเปรม์กับเบศวร์จะสามารถลงเอยด้วยกันได้”

“แต่ว่าตาเฒ่ากลับมาไม้นี้ ฉันกับสามีต่างถูกขังอยู่ในกะลา พอรู้ตัวอีกทีก็สายไปแล้ว เบศวร์กับกนกอรผู้หญิงชั้นต่ำนั่นจดทะเบียนสมรสกันแล้ว กนกอรผู้หญิงชั้นต่ำนั่น ทางบ้านไม่มีพื้นเพเบื้องหลังอะไรเลย สามารถฝืนเรียกได้ว่าเป็นครอบครัวชั้นกลาง ไม่ว่าจะด้านไหน ๆ ก็ไม่คู่กับครอบครัวพวกเราอยู่ดี”