บทที่ 203 กนกอรไม่ได้รังแกง่าย

กนกอรปิดคลิปวิดีโอ แล้วเก็บโทรศัพท์เข้าไปในกระเป๋าเสื้อ ก่อนจะลุกขึ้นยืน เดินอ้อมออกจากเคาน์เตอร์คิดเงินแล้วเดินไปหาแม่สามี

“คุณบัณฑิตา”

กนกอรไม่ได้เรียกแม่ คุณปู่เร็นไม่ได้อยู่ที่นี่เสียหน่อย ไม่มีใครสามารถสยบแม่สามี และก็ไม่มีใครหนุนหลังให้เธอ เธอไม่แกว่งเท้าหาเสี้ยนเรียกแม่หรอก

พูดจากใจจริง เธอเองก็ไม่อยากมีแม่สามีแบบบัณฑิตา

เธอแต่งงานกับนฤเบศวร์ เดิมทีก็เพราะจะคืนหนี้บุญคุณอยู่แล้ว

ไม่ใช่สิ่งที่เธอต้องการ

บัณฑิตาเชิดคางขึ้น ไม่แม้แต่จะมองกนกอร กลับเดินผ่านกนกอรไปทีเดียว ซ้ำยังจงใจเดินชนกนกอร

กนกอรเคยฝึกมาก่อน มีการทรงตัวที่มั่นคง จึงไม่ได้ถูกเธอชนจนล้ม

กลับกันคือบัณฑิตาที่เป็นฝ่ายเดินชนกนกอรเผลอสะดุดเซไปด้านหน้า อีกนิดก็เกือบจะชนกับโต๊ะที่อยู่ข้างๆแล้ว ยังดีที่กนกอรดึงเธอไว้ เธอจึงไม่ได้ชนกับโต๊ะ

“อย่ามาแตะตัวฉัน!”

บัณฑิตาชนกนกอรไม่สำเร็จ กลับกันคือตัวเองเป็นฝ่ายขายหน้า สีหน้าเธอดูย่ำแย่ถึงขีดสุด ยังยืนไม่นิ่งก็สะบัดมือกนกอรออกอย่างแรง

คำพูดนั่น พูดเหมือนกับว่ามือของกนกอรเปื้อนยาพิษ หากถูกแตะนิดหน่อยก็จะตายด้วยฤทธิ์ยาพิษยังไงอย่างงั้น

ได้ยินเธอพูดดังนั้น กนกอรก็ปล่อยมือออกแต่โดยดี

ไม่มีกนกอรดึงเธอไว้ บัณฑิตาก็ล้มคะมำไปด้านหน้าอีกครั้ง ครั้งนี้ชนกับโต๊ะตัวนั้นเต็มๆ ร่างกายท่อนบนแทบจะติดกับโต๊ะ

“พี่ฑิตา”

ณัฏฐาเก็บโทรศัพท์ แล้วรีบไปพยุงบัณฑิตาทันที

“ท้องฉัน!”

บัณฑิตาลูบท้องของตัวเองที่ชนกับโต๊ะ

ณัฏฐาหันไปถลึงตาใส่กนกอร พลันเอ่ยอย่างโมโหว่า “เธออยากตายเหรอ? นี่ถ้าพี่ฑิตาเป็นอะไรไป เธอจะรับผิดชอบยังไง?”

กนกอรเอ่ยอย่างเย็นเยือกว่า “ฉันไม่ได้ผลักเธอสักหน่อย เธอล้มโดยไม่ระวังเอง ฉันดึงเธอไว้ด้วยความหวังดี แต่เธอรังเกียจเหมือนมือฉันมียาพิษ บอกให้ฉันปล่อยมือ ฉันไม่อยากให้เธอตายเพราะยาพิษ ก็เลยยอมปล่อยมือแต่โดยดี เธอสะบัดมือแรงเอง ก็เลยล้มอย่างที่เห็นไง”

“แก!”

ณัฏฐาคิดไม่ถึงว่ากนกอรจะกล้าเถียงเธอแบบนี้

เธอแต่งงานกับนฤเบศวร์ ก็น่าจะรู้ดีถึงสถานะของบัณฑิตา

นี่คือแม่สามีเธอนะ!

แม้ณัฏฐาจะขอข้อมูลของกนกอรจากบัณฑิตาแล้ว ทว่าข้อมูลของเธอกลับเรียบง่ายมาก เธอไม่ได้ทำความเข้าใจอย่างละเอียด นึกว่ากนกอรเป็นผู้หญิงอ่อนแอคนหนึ่ง

อีกอย่าง ตระกูลภูสิทธิ์อุดมในสายตาเธอก็คือครอบครัวคนจน เด็กที่ออกมาจากครอบครัวแบบนี้ ตอนที่อยู่ต่อหน้าคุณหญิงสูงศักดิ์อย่างพวกเธอ ก็ควรจะประหม่า เกรงกลัว กระทั่งประจบประแจงไม่ใช่เหรอ?

กนกอรไม่ได้มีท่าทางกตัญญูกับบัณฑิตาอย่างที่ลูกสะใภ้คนหนึ่งควรจะมีด้วยซ้ำ

แต่ยังดี ตอนที่เธอเข้ามา เธอเอาโทรศัพท์ออกมาถ่ายการกระทำของแม่สามีและลูกสะใภ้คู่นี้ไว้แล้ว

เดี๋ยวเธอจะส่งให้นฤเบศวร์ ให้นฤเบศวร์ดูว่าปู่เขาให้เขาแต่งงานกับผู้หญิงแบบไหน

ไม่เคารพแม่สามีเลยสักนิด!

ภรรยาแบบนี้ แต่งเข้าบ้านก็คือหายนะของตระกูลเดชอุป มีแต่จะทำให้ตระกูลเดชอุปวุ่นวายอลหม่าน มีมารยาทรู้กาลเทศะเหมือนอย่างเปรสักที่ไหนกัน

“แกแกแกอะไรของคุณน่ะ? ที่ฉันพูดไม่ใช่ความจริงเหรอ? ที่นี่มีคนตั้งมากมายเห็นเองกับตา ในร้านฉันก็มีกล้องวงจรปิด หรือจะให้ฉันเอาภาพจากกล้องวงจรปิดมาให้พวกคุณดูความจริงกันล่ะ?”

ขนาดแม่สามีในนาม กนกอรยังไม่เกรงใจ นับประสาอะไรกับแม่ของเปรมา

ตราบใดที่เธอไม่ได้ตกหลุมรักนฤเบศวร์ หากผู้ใหญ่ไม่ใจดี ก็อย่าคิดจะมาเหิมเกริมต่อหน้าเธอ

เธอไม่มีวันตกหลุมรักแบตบอสหรอก

แบตบอสพูดย้ำกับเธอซ้ำๆว่าอย่าตกหลุมรักเขาเด็ดขาด