บทที่ 242 ปู่หลานในยามค่ำคืน

ตระกูลเดชอุป

ไฟในห้องโถงยังสว่าง

คุณปู่เร็นพิงโซฟาหลับไปแล้ว

ลุงเซนหยิบผ้าห่มผืนบางห่มลงบนร่างคุณปู่เร็นเบาๆ

ผู้ชราหลับไม่ลึก การกระทำของลุงเซนทำให้เขาสะดุ้งตื่น

ลืมตาเห็นว่าเป็นลุงเซน คุณปู่เร็นเอ่ยถามว่า “เบศวร์ยังไม่กลับมาเหรอ”

“คาดว่าคืนนี้คุณชายใหญ่คงไม่กลับมาครับ ท่านมีเรื่องอะไร สามารถโทรศัพท์หาคุณชายใหญ่ได้เลย ไม่จำเป็นต้องรออยู่ที่นี่ นี่ก็ดึกแล้ว เลยเที่ยงคืนแล้วครับ”

ลุงเซนโน้มน้าวผู้ชราให้กลับไปพักผ่อนที่ห้องเสียงเบา

“ดึกขนาดนี้แล้วเหรอ”

คุณปู่เร็นตะลึงแล้วเอ่ยว่า “ฉันจะกลับไปพักผ่อนที่ห้อง ถ้าเบศวร์กลับมา พรุ่งนี้เช้าก็ปลุกฉันเช้าหน่อย”

“ครับ”

ลุงเซนรีบประคองคุณปู่เร็นลุกขึ้น

แต่ในตอนนี้กลับได้ยินเสียงเครื่องยนต์ดังมาจากด้านนอก

“ออกไปดูสิว่าเบศวร์กลับมารึเปล่า”

คุณปู่เร็นนั่งลงไปใหม่ ให้ลุงเซนออกไปดู

ลุงเซนรับคำแล้วรีบออกไปดู

นฤเบศวร์กลับมาแล้ว

เห็นไฟในห้องโถงยังสว่างอยู่ นฤเบศวร์ก็ค่อนข้างประหลาดใจ และเห็นลุงเซนเดินออกมาต้อนรับ จึงเดาได้ว่าคุณปู่รอเขาอยู่

มีเรื่องอะไรอีก?

คุยในโทรศัพท์ไม่ได้ ต้องรอให้เขากลับมา?

นฤเบศวร์เดินเข้าไปในบ้านโดยกอดความสงสัยเอาไว้

“คุณปู่ ดึกขนาดนี้แล้ว ทำไมคุณปู่ยังไม่นอนล่ะครับ อย่าอดหลับอดนอน อดหลับอดนอนไม่ดีนะครับ”

นฤเบศวร์เดินไปทางคุณปู่ พลางเอ่ย

“แกก็รู้ว่าอดหลับอดนอนไม่ดี ยังกลับมาดึกขนาดนี้”

“คุณปู่ คืนวันนี้ผมมีเลี้ยงสังสรรค์ ทำอะไรไม่ได้ครับ”

นฤเบศวร์หัวเราะเหอๆ “พรุ่งนี้พระอาทิตย์อาจจะขึ้นทางทิศตะวันตก นับตั้งแต่เปรมากลับมา นานเท่าไรแล้วที่แกไม่ได้สังสรรค์”

“คุณปู่ ดูคุณปู่พูดเข้าสิครับ ความสนใจหลักของผมยังคงอยู่บริษัทตระกูลเรานะครับ”

เขานั่งลงข้างคุณปู่

ผู้ชราดมกลิ่นบนร่างเขา

“ทำไมเหรอครับ”

“ไม่มีกลิ่นน้ำหอมที่น่ารังเกียจพวกนั้นแล้ว วันนี้ไม่ได้เจอเปรมาสินะ?”

คุณปู่เร็น ไม่ชอบกลิ่นน้ำหอมบนตัวเปรมาเป็นอย่างมาก เป็นเพราะสะใภ้ลูกชายคนโตกับเบศวร์ เขามักจะพบกับเปรมาบ่อยๆ จึงคุ้นชินกับกลิ่นน้ำหอมนั้นมาก

เบศวร์กลับมา ขอเพียงแค่มีกลิ่นน้ำหอมนั่นติดมาด้วย ผู้ชราเช่นเขาก็รู้แล้วว่าเบศวร์ได้พบกับเปรมาหรือไม่

“ไม่ครับ”

นฤเบศวร์ตอบชัดเจนมาก

นึกว่าทั้งวันเขาว่างงานไม่มีอะไรทำเหรอ เขาก็ยุ่งมากเช่นกัน

“หาได้ยากจริงๆ”

“คุณปู่ คุณปู่อย่าถากถางผมเลย พูดมาเถอะครับ ดึกดื่นค่ำคืนไม่พักผ่อน รอผมกลับมา มีเรื่องอะไรจะสั่ง นอกจากเรื่องที่จะให้กนกอรเข้ามาอาศัยที่นี่ เรื่องอื่นๆก็คุยกันได้ครับ”

นฤเบศวร์เข้าใจคุณปู่ตัวเองเป็นอย่างดี

แม้ว่าคุณปู่จะรับปากเขาว่า จะไม่บังคับและก้าวก่ายเรื่องของเขากับกนกอร แต่ความจริงแล้วคุณปู่เฝ้ารอให้เขากับกนกอรสามารถกลายเป็นสามีภรรยาอย่างแท้จริงอยู่

“คุณปู่ ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากให้กนกอรมาอาศัยที่นี่”