บทที่ 249 ลมหอบเอาแบตบอสมา

เซทท์เตรียมนำทุกคนเข้าไปในโรงแรม

“เอี๊ยด...”

ทันใดนั้นก็มีเสียงรถเบรกกะทันหันดังลอยมา

ทุกคนล้วนหันไปมองโดยไม่รู้ตัว

ก็เห็นรถหรูหลายคันจอดอยู่ที่หน้าประตูโรงแรม ที่นี่ไม่ใช่ลานจอดรถ จอดได้แค่รู่เดียว หลังจากคนบนรถลงจากรถแล้ว คนขับก็ต้องขับรถเข้าไปจอดในลานจอดรถใต้ดินของโรงแรม

สองที่จอดสุดท้ายในลานจอดรถขนาดเล็กหน้าประตูโรงแรมถูกรถของพวกยศพัฒน์จอดไปแล้ว

จอดรถชั่วคราวที่หน้าประตูโรงแรมนั้นไม่เป็นไร แต่ที่สำคัญคือรถหรูหลายคันนี้ นอกจากสองพ่อลูกตระกูลสาระทาแล้ว คนอื่นๆล้วนรู้สึกคุ้นตาเป็นพิเศษ

รถคันแรกคันนั้น คันที่มีเสียงเบรกรถกะทันหันเป็นรถของนฤเบศวร์โดยเฉพาะ

ประตูรถถูกผลักให้เปิดออก ขาเรียวยาวของนฤเบศวร์ยื่นออกมา รองเท้าหนังสีดำเป็นมันเงาวับสะดุดตาเล็กน้อย

นฤเบศวร์ที่สวมชุดสูทเนี๊ยบกริบสวมเนคไท ความจริงแล้วก็หน้าตาหล่อเหลา เป็นหนุ่มหล่อคนหนึ่ง เพียงแต่เขาชอบประจบเปรมา ทำให้กนกอรมองข้ามความหล่อเหลาของเขา

“โอ้ว วันนี้ลมอะไรพัดหนอ ถึงกับพัดเอาคุณเบศวร์มาที่โรงแรมของผม

เซทท์รับผิดชอบดูแลโรงแรมเมเปิล ย่อมต้องเป็นเขาที่เอ่ยปากคนแรก

เขามีสีหน้าประหลาดใจ ก้าวขึ้นไปถามยิ้มๆ “คุณเบศวร์แค่ผ่านมาหรือมากินข้าวที่โรงแรมผมครับ อาหารโรงแรมเมเปิลของพวกเรา เมื่อเทียบกับโรงแรมแอคเซสซ์ของพวกคุณมีแต่เยี่ยมกว่า ไม่มีด้อยกว่า รับประกันได้ว่านฤเบศวร์เดินเข้าไปแล้ว

จะต้องเดินพยุงกำแพงออกไปแน่นอน”

“กินแล้วยังอยากจะกลับมากินอีก ต้องการทำบัตร VIP มั้ยครับ อนาคตตอนคุณเบศวร์มาใช้บริการ ผมจะมอบน้ำแร่ให้คุณฟรีลังหนึ่ง”

สายตาของนฤเบศวร์ตกลงบนร่างของกนกอรก่อนเป็นคนแรก ประจวบกับที่กนกอรยืนอยู่ข้างประยสย์ แม้ว่าประยสย์จะยังวัยรุ่นอยู่ แต่เขาเป็นนายน้อยตระกูลสาระทา ผ่านอุปสรรคมาไม่น้อยไปกว่านฤเบศวร์ รอบกายแผ่กลิ่นอายซับซ้อนมากออกมา แม้ว่าจะมีความสูงศักดิ์ แต่ก็มีความเผด็จการ แฝงไปด้วยความหยิ่งยโสแต่ก็ไม่สูญเสียความสุขุม

แค่มองก็รู้แล้วว่าเป็นผู้มีปัญญาหลักแหลม มีพื้นภูมิดี

คนคนนี้เป็นใครน่ะ?

นฤเบศวร์กลั่นกรองในสมองรอบหนึ่ง มั่นใจแล้วว่าตัวเองไม่เคยเจอประยสย์มาก่อน

จากมาดของประยสย์ จะต้องเป็นลูกหลานตระกูลไฮโซแน่นอน แต่ว่าเขาไม่เคยเห็นมาก่อน

ประยสย์ยืนอยู่กับกนกอรแล้ว ถึงกับทำให้นฤเบศวร์เกิดภาพหลอนว่าพวกเขาเหมาะสมกันมาก

เหอะ!

ไม่เหมาะสม!

ไม่เหมาะสมกันสักนิด!

กนกอรเป็นภรรยาเขา!

แม้ว่าจะเป็นการแต่งงานกันตามสัญญา แต่ในทางกฎหมาย กนกอรเป็นภรรยาเขาจริงๆ!

สายตาที่นฤเบศวร์มองไปทางประยสย์เปลี่ยนเป็นคมปลาบขึ้นมาทันที แทบอยากจะหาข้อบกพร่องออกมา จะได้พูดถึงมันต่อหน้ากนกอร เพื่อไม่ให้เธอถูกไก่อ่อนหลอกเอา

ประยสย์เห็นสายตาของนฤเบศวร์ที่มองเขาคมปลาบเย็นยะเยือก นัยน์ตาเขาก็ไหววูบ เดาได้ว่านฤเบศวร์เข้าใจเขากับกนกอรผิดแล้ว

เขายิ้มเยาะในใจ ตัวนฤเบศวร์ยากที่จะลืมเปรมา มักจะปลูกหญ้าบนหัวกนกอร กนกอรแค่ยืนอยู่ข้างเขา นฤเบศวร์ก็มองเขาแบบนี้แล้ว นฤเบศวร์มีคุณสมบัติมาทำแบบนี้กับกนกอร?

“กนกอร”

ประยสย์หันหน้าไปมองกนกอร ใบหน้าประดับไปด้วยรอยยิ้ม

ความจริงแล้วเขากับกนกอรไม่มีหัวข้อสนทนาอะไร เขาก็แค่อยากจะระบายความโมโหใส่นฤเบศวร์แทนกนกอร

อย่านึกว่ากนกอรบ้านยากจนแล้ว ตระกูลเดชอุปจะสามารถรังแกกนกอรได้

แต่ก่อน เขาไม่สนใจ แต่ตอนนี้น่ะ ไม่ได้

กนกอรมีตระกูลสาระทาของพวกเขาดูแลอยู่ ใครกล้ารังแกกนกอร ไม่กลัวตาย ก็เข้ามาได้เลย

บางที ตระกูลอริยชัยกุลอาจจะแค่กดดันธุรกิจ แต่ตระกูลสาระทาของพวกเขาไม่ได้มีแค่วิธีนี้เท่านั้น

“ทำไมเหรอคะ”

กนกอรก็หันหน้าไปมองประยสย์ รอยยิ้มบนใบหน้านั้นเห็นได้ชัดเจนมาก

ภาพนี้ในสายตาของนฤเบศวร์หมายความว่า สองคนนี้เมินเขา เล่นหูเล่นตากันอย่างเปิดเผย!

“คุณเบศวร์?”

เซทท์มองนฤเบศวร์ และหันไปมองกลุ่มคนที่อยู่ด้านหลังตัวเอง

ไม่มั่นใจว่านฤเบศวร์มองใคร

ในใจนฤเบศวร์มีโทสะ แต่กลับไม่แสดงออกบนใบหน้า

เขาถอนสายตากลับมา ไม่มองชายหญิงที่เป็นชู้สองคนนั้นเล่นหูเล่นตากันอีก พลางเอ่ยว่า “เซทท์ ช่วงนี้ธุรกิจโรงแรมเมเปิลของพวกคุณก็ไม่ได้ไม่ดีนะ ขี้เหนียวกับแขกผู้มีเกียรติอย่างผมแบบนี้ ทำบัตร VIP ใบหนึ่ง ให้ผมแค่น้ำแร่ลังหนึ่ง!”