บทที่ 253 กอดหมอนเท่ากับกอดฉัน

ทุกคนกระซิบกระซาบกัน

เพื่อจะรับคุณหนูใหญ่ของตระกูลสาระทากลับมา ตระกูลสาระทาถึงกับออกหน้ามากันทั้งตระกูล คุณหนูใหญ่ตระกูลสาระทาคนนี้ยังไม่ทันกลับมาก็กลายเป็นหญิงสาวผู้สูงศักดิ์และเป็นคนที่ไม่สมควรหาเรื่องที่สุดในเมืองซูเพร่าไปซะแล้ว

ในขณะเดียวกัน ทางด้านตระกูลเลิศธนโยธา

ตูม!

เคร้ง!

เสียงข้าวของถูกโยนขว้างดังออกมาจากห้องโถงใหญ่

คนรับใช้ต่างพากันกลัวจนตัวสั่นจนต้องหลบเข้าไปอยู่ตามมุมห้อง และพยายามทำให้ตัวเองไร้ตัวตนที่สุด เพื่อจะไม่โดนหางเร่ไปด้วย

หลังจากผ่านไปพักใหญ่ ภายในห้องโถงก็เงียบสงบลง

คุณแก้วมองข้าวของเละเทะบนพื้นอย่างเป็นทุกข์ ก่อนจะพูดดับสามีว่า “คุณโกรธก็ด่าพวกเขาสิ ทำไมต้องมาทำลายข้าวของเก่าแก่พวกนี้ด้วย ของพวกนี้ล้วนเป็นของมีค่าทั้งนั้นเลยนะ”

คุณพสธรสีหน้าดำมืด แววตาของเขาเต็มไปด้วยความโกรธ

หลังจากนั้นไม่นานเขาก็รีบออกคำสั่งกับภรรยาว่า “รีบโทรไปหาพลอยบอกให้รีบกลับมาก่อน ทางนั้นปล่อยให้คุณนิดาไปจัดการ คุณนิดาจะช่วยเธอจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย”

พวกเขาไม่ได้เพิ่งรู้ว่าเนตรดาวถูกตามหาตัวจนเจอแล้ว

เพื่อความปลอดภัยของเนตรดาว เขาคิดว่าไซม่อนจะไม่ประกาศข่าวเร็วขนาดนี้

ใครจะไปคิดว่าไซม่อนจะประกาศข่าวออกมาเร็วขนาดนี้ เขาจ้างนักข่าวให้ถามข้อสงสัยแต่ก็ดันถูกไซม่อนแก้ไขปัญหาได้อย่างง่ายดาย

แบบนี้ใครจะยังกล้าตั้งคำถามอีกว่าเนตรดาวโกหก?

เพราะนั่นหมายความว่าคุณย่าของตระกูลสาระทานอกใจและไม่ซื่อสัตย์กับการแต่งงาน อย่ามองแค่ว่าตอนนี้หญิงชราเอาแต่หดหัวอยู่แต่ในบ้าน เพราะพลังการต่อสู้ของเธอแข็งแกร่งมาก ยิ่งถ้าถึงเธอมีส่วนเข้าไปเกี่ยวข้องด้วยแบบนี้ ก็เท่ากับรนหาที่ตายชัด ๆ

ชลและคนอื่น ๆ ในตระกูลสาระทาที่มาร่วมมือกับตระกูลเลิศธนโยธา เนื่องจากมีหญิงชราอยู่ ทำให้พวกเขาไม่สามารถตั้งข้อสงสัยได้ว่าเนตรดาวเป็นตัวปลอม เพราะใครจะไปรู้ว่าเนตรดาวจะหน้าตาเหมือนหญิงชราตอนยังสาวขนาดนี้

“ฉันจะไปโทรหาพลอยเดี๋ยวนี้”

คุณแก้วเองก็พอจะเข้าใจว่าเมื่อตามหาตัวเนตรดาวพบแล้วจะไม่เป็นผลดีต่อตระกูลเลิศธนโยธา

หลังจากโทรหาลูกสาวแล้ว คุณแก้วก็ถามสามีของเธออย่างไม่เข้าใจว่า “ธร คุณคิดว่าไซม่อนทำแบบนี้หมายความว่ายังไง เจ้าตัวยังไม่กลับมาแต่กลับจัดงานแถลงข่าวก่อนล่วงหน้า”

“หมายความว่ายังไงเหรอ ก็เพราะเปิดเผยต่อสาธารณะชนแล้ว ทุกคนต่างให้ความสนใจแบบนี้ ใครจะกล้าลงมือทำอะไรได้อีก คิดว่าตำรวจขี้เกียจไม่ทำงานทำการหรือไง ยิ่งได้รับความสนใจมากเท่าไหร่ เนตรดาวก็จะยิ่งปลอดภัย ตอนนี้ต่อให้เป็นพวกเราก็ยังทำอะไรไม่ได้เลย”

คุณพสธรพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ไซม่อนไอ้คนเจ้าเล่ห์จอมวางแผน”

คุณแก้วตกตะลึงไปครู่หนึ่งแล้วถามว่า “แล้วแบบนี้พวกเราจะไม่ทำอะไรเลยจริง ๆ เหรอ”

“ทำได้”

“ทำอะไร”

คุณแก้วถามพร้อมกับมองสามีด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความชื่นชมนับถือ เธอรู้อยู่แล้วว่าธรของเธอเก่งที่สุด

คุณพสธรพูดออกมาช้าๆ “เตรียมของขวัญไปตระกูลสาระทา ไปแสดงความยินดีที่ไซม่อนตามหาลูกสาวแท้ ๆ ของเขาพบแล้ว”

คุณแก้ว “…”

“ไซม่อนตอกกลับนักข่าวไปแบบนั้นคงทำให้ทุกคนในตระกูลสาระทาไม่กล้าสงสัยเรื่องนี้อีก ไซม่อนเอ๊ย ฉันรู้อยู่แล้วว่านายไม่ใช่คนไร้ความสามารถ”

คุณพสธรแอบถอนหายใจ

พวกเขาตามหาเนตรดาวพบก่อน แต่หลังจากที่ลงมือไปสองครั้งก็พลาดทั้งสองครั้ง เด็กคนนั้นดวงดีมาก ก่อนที่พวกเขาจะพบเธอ เธอก็เข้าไปอยู่ในครอบครัวตระกูลอริยชัยกุลและได้กลายเป็นนายหญิงอีกคนของตระกูลอริยชัยกุลก่อนแล้ว

การแตะต้องนายหญิงของพวกเขาในอาณาเขตของตระกูลอริยชัยกุลแบบนั้นเท่ากับรนหาที่ตายชัด ๆ

“ตอนนี้คงทำได้แค่หวังว่าพลอยจะสามารถครอบครองไซม่อนได้สำเร็วโดยเร็ว”

คุณพสธรพูดพลางถอนหายใจ ทั้ง ๆ ที่ผลแพ้ชนะยังไม่รู้ผล แต่เขากลับรู้สึกว่าตัวเองพ่ายแพ้แล้ว

เหมือนกับในตอนนั้นทั้ง ๆ ที่ทุกอย่างกำลังจะสำเร็จแล้วแท้ ๆ แต่ใครจะไปรู้ว่าจู่ ๆ ลมจะเปลี่ยนทิศ ทำให้พวกเขากลายเป็นฝ่ายเสียเปรียบไปแทนเสียอย่างนั้น