บทที่ 257 พี่น้อง

นฤเบศวร์ไม่อยากกลับไปเร็วขนาดนี้ แต่เขาไม่กลับไม่ได้

เขาขยิบตาให้กนกอร แต่กนกอรกลับเอาแต่นิ่งเงียบ

“คุณป้าครับ ขอพวกนี้คุณป้ารับเอาไว้เถอะครับ ไม่อย่างงั้นผมคงจะรู้สึกเหมือนติดหนี้บุญคุณคุณกนกอร แล้วก็คงอยากหาโอกาสตอบแทนเธอตลอด”

ทันทีที่ทักษอรได้ยินแบบนั้นเธอก็คิดว่าจะปล่อยให้เป็นแบบนั้นไม่ได้เด็ดขาด

ถ้านฤเบศวร์มาหาลูกสาวของเธอบ่อย ๆ คงจะทำให้คนอื่นเข้าใจผิดเอา

“อร ออกไปส่งคุณเบศวร์”

ทักษอรไม่ได้บออกให้เอาข้างของพวกนั้นกลับไป

ฉะนั้นนฤเบศวร์ก็รู้สึกโล่งใจ

หลังจากถอนหายใจด้วยความโล่งอก แล้วเขาก็ยิ่งรู้สึกหดหู่ยิ่งกว่าเดิม

ทักษอรยอมรับของขวัญเพราะไม่อยากให้เขามาหากนกอรอีก!

ทั้ง ๆ ที่เขาทั้งหน้าตาดี ทั้งยังหนุ่มยังแน่น แถมร่ำรวย ตามหลักการแล้วเขาควรดูเป็นตัวเลือกที่ดีในสายตาของแม่ยายสิ แต่นี่แม่ยายกลับไม่อยากให้เขาคบหากับกนกอร!

“ฉันไปส่งเอง”

หลังจากคุณปู่ชรัณสูบมอระกู่ไปพักหนึ่ง จู่ ๆ เขาก็ วางมอระกู่ลง ยืนขึ้นบอกนฤเบศวร์ว่า “คุณเบศวร์ เชิญ!”

“คุณปู่ชรัณ คุณปู่เชิญนั่งเถอะครับ ผะ ผมกลับไปเอง ไม่ต้องไปส่งครับ”

นฤเบศวร์คงถูกคุณปู่ด่ามาฉาดใหญ่ เลยกลัวจะโดนไล่ตีอีกรอบ เขาจึงรีบเชิญคุณปู่นั่งลง ส่วนเขาลุกขึ้นยยืนแล้วรีบพาบอดี้การ์ดของเขาออกจากบ้านตระกูลภูสิทธ์อุดมทันที

หลังจากแต่งงาน ครั้งแรกที่มาเยี่ยมที่บ้านเพื่อแสดงตัวกลับยิ่งรู้สึกเหงาใจยิ่งกว่าเดิม

...

บี.เอ.เอ็ม.กรุ๊ป

เมื่อยศพัฒน์เดินเข้าไปในบริษัทก็พบว่าทุกคนกำลังมองเขาอย่างตกอกตกใจ

ยศพัฒน์ ...

เขาหยุดเดินแล้วหันไปถามพนักงานต้อนรับสองคนว่า “พวกคุณมองผมแบบนั้นมีเรื่องอะไรหรือเปล่า”

พนักงานต้อนรับสองคนไม่กล้าพูดว่าเขาอาจจะกำลังถูกสวมเขาเลยได้ยิ้มตอบไปว่า “ท่านประธาน วันนี้คุณหล่อมากเลยค่ะ!”

ยศพัฒน์เอามือล้วงกระเป๋ากางเกง และพูดอย่างหลงตัวเองว่า “มีวันไหนที่ฉันไม่หล่อบ้าง?”

พนักงานต้อนรับทั้งสองยิ้มแย้ม “ใช่ค่ะ ท่านประธานหล่อขึ้นทุกวันเลย”

ยศพัฒน์ปล่อยทั้งสองคนไป แล้วเดินเข้าไปข้างในโดยไม่พูดอะไร

เมื่อเขานั่งลิฟต์ไปถึงชั้นบนสุด ทันทีที่เขาก้าวออกจากลิฟต์เขาก็เห็นเหล่าน้องชายของเขา แม้กระทั่งเจ้าสิบที่กำลังจะเปิดเรียนก็อยู่ด้วยเหมือนกัน พวกเขายืนเข้าแถวกันอย่างเป็นระเบียบ สวมชุดสูทราวกับกำลังเข้าประกวดหนุ่มหล่อ

ยศพัฒน์เกือบคิดว่ามาผิดที่

เขาหันตัวกะว่าจะเดินกลับ แต่เมื่อนึกขึ้นได้ว่าที่นี่คือบริษัทของเขาจริง ๆ เขาก็ชะงักฝีเท้าแล้วหันกลับมาอีกครั้ง และมองไปทางเหล่าน้องชายทั้งเก้าคน

“พี่ใหญ่”

คุณชายน้อยทั้งเก้าคนขานเรียกเขาอย่างพร้อมเพียงกัน

“เกิดอะไรขึ้นเหรอ พวกนายทุกคนกำลังตกทุกข์ได้ยากอยากจะให้พี่ช่วยสะสางเรื่องยุ่งเหยิงให้หรือไง”

“พี่ใหญ่ พวกเราแค่อยากมาเจอพี่ก็เท่านั้น”

กษิดิเป็นลูกคนที่สองเป็นคนตอบคำถามของเขา

“จะมาหัวเราะเยาะพี่หรือไง”

“พี่ใหญ่พี่รู้เรื่องคลิปวิดีโอแล้วเหรอครับ”

กษิดิฉีกยิ้ม

ยศพัฒน์พูดอย่างโกรธจัด “พวกนายทุกคนรู้กันหมดแล้ว มีเหรอพี่จะไม่รู้”

เขารู้ตั้งแต่เมื่อวานแล้ว

วิกาบอกว่าอยากเห็นฉากฉีกหน้าคนเลยขอว่าอย่างเพิ่งทำอะไรตอนนี้

เขาจึงต้องรอดูฉากสนุก ๆ ด้วยกันกับทุกคน

“ผมว่าแล้ว คนนอกไม่รู้เรื่องความสัมพันธ์ระหว่างพี่สะใภ้กับประยสย์ แต่คนในตระกูลของเรารู้ดี คลิปวิดีโอพวกนั้นมีแต่เอาไว้หลอกคนภายนอกเท่านั้นแหละ”

เซทท์รู้สึกผ่อนคลายและโล่งใจ

“ผมนึกว่าจะได้ใช้อะไรผมซะอีก ตอนนี้ดูเหมือนจะไม่จำเป็นต้องใช้ผมแล้ว งั้นผมกลับไปนอนต่อดีกว่าเมื่อคืนเล่นเกมส์จนถึง...”

เจ้าสิบเควินยังพูดไม่ทันจบประโยคก็ถูกสายตาของพี่ชายทั้งเก้าตวัดมองแรง จดจ้องมาที่เขา จนทำเอาเขาหัวใจกระตุกสั่น