ตอนที่ 277
บทที่ 277 ไม่อยากเห็นยศพัฒน์
October 22, 2026
บัณฑิตาขมวดคิ้ว มีอะไรสำคัญขนาดนั้น
แต่ในเมื่อเป็นคำพูดของพ่อสามี บัณฑิตาคิดว่าดูเสียหน่อยคงใช้เวลาไม่ถึงสองนาที จึงเดินมา
“คุณพ่อ นี่มันคืออะไรคะ”
บัณฑิตาเอ่ยถามพลางหยิบซองเอกสารที่อยู่บนโต๊ะน้ำชาฉบับนั้นขึ้นมาพลาง
คุณปู่เร็นไม่ได้ตอบเธอ
บัณฑิตาเองก็ถามแค่ประโยคเดียว พ่อสามีไม่ตอบก็ไม่เป็นไร ในเมื่อเธอก็ถือเอาไว้ในมือแล้ว
เธอเปิดซองเอกสาร ยื่นมือเข้าไปหยิบของข้างในออกมา
สิ่งแรกที่สัมผัสได้ก็คือภาพถ่าย จากนั้นก็เป็นกระดาษ เธอสงสัย ก้มมองภาพถ่ายที่ตนเองหยิบออกมาจากซองเอกสาร ดวงตาเบิกโพลงทันที
เธอดูภาพถ่ายทีละใบ
สีหน้าก็ค่อยๆเปลี่ยนตามไปด้วย ตื่นตกใจก่อน จากนั้นก็โกรธ
ผ่านไปสักพัก เธอกลับโล่งใจ พูดกับพ่อสามีว่า“พ่อคะ ใครเอารูปถ่ายพวกนี้มาให้คุณพ่อคะ ดูท่าทางแล้วน่าจะถ่ายตอนเปรม์อยู่ที่ต่างประเทศ เปรม์สวยขนาดนี้ ถ้าไม่เคยคบหาใครที่ต่างประเทศเลย หนูว่ามันก็ผิดปกตินะคะ”
“ขอแค่เธอยังไม่ได้……ก็ดีมากแล้ว”
หลังจากที่เปรมากลับประเทศ บัณฑิตาเคยลองหยั่งเชิงถามเปรมาแล้ว เปรมาก็บอกว่า อยู่ต่างประเทศมานานหลายปี เธอรักนวลสงวนตัวตลอด ยังไม่เสียพรหมจรรย์
บัณฑิตาจึงสบายใจ
เธอเองก็เชื่อใจเปรมามาก เพราะเปรมารักยศพัฒน์มาก ถ้าเปรมาทำตัวสำส่อนที่ต่างประเทศ เปรมาเองก็จะคิดว่าตนเองไม่คู่ควรกับยศพัฒน์แล้ว
แม้ว่าภาพถ่ายพวกนี้มองดูแล้วจะไปในแง่ทางชู้สาว ทำให้เธอไม่สบายใจ แต่เธอก็ยังเชื่อเปรมา
สายตาคุณปู่เร็นยังมองอยู่ที่หนังสือพิมพ์ เขาก็ไม่อยากจะมองลูกสะใภ้ที่โง่เขลาคนนี้ ได้แต่พูดเบาๆว่า“ดูครบทุกอย่างแล้วเหรอ”
“ยังมีอะไรอีกเหรอคะ ก็แค่กระดาษสองสามแผ่น”
บัณฑิตาเอ่ยพลาง ก้มหน้าไปอ่านเนื้อหาในกระดาษสองสามแผ่นนั้น
ดูเหมือนจะเป็นประวัติการรักษาคนไข้ของโรงพยาบาลแห่งหนึ่ง
หลังจากเธออ่านเนื้อหาอย่างละเอียดแล้ว การแสดงออกทางสีหน้าชัดเจนมาก สีหน้าราวกับเป็นจานผสมสี สีหน้าเปลี่ยนไปไม่หยุดเลย
สุดท้าย เธอหยิบของสิ่งหนึ่ง เดินพรวดพราดออกไปด้วยความโกรธ
พอเธอไปแล้ว คุณปู่เร็นก็ปิดหนังสือพิมพ์ มุมปากมีรอยยิ้มเล็กน้อย เรียกลุงเซนมา ถามว่า“เมื่อกี้เบศวร์ให้แกออกไปทำอะไร”
ลุงเซนยิ้มร่าพลางตอบว่า“คุณท่าน คุณชายตาสว่างแล้วครับ คิดว่าคงจะเป็นความดีความชอบของคุณนายน้อย”
“ความดีความชอบของกนกอรก็มีนิดหน่อย เปรมาหาเรื่องใส่ตัวเอง เตรียมของขวัญชิ้นใหญ่ให้ฉันหน่อย ฉันจะไปเยี่ยมไอ้แก่ภูธิปที่บ้านตระกูลอริยชัยกุล ขอบคุณที่มันเลี้ยงหลานได้ดี!”
ประโยสุดท้าย คุณปู่เร็นพูดอย่างเสียงดังหนักแน่นเล็กน้อย
เขาอิจฉาอีกฝ่ายอย่างมากจริงๆ!
ทายาทที่ตระกูลอริยชัยกุลเลี้ยงดูสั่งสอนออกมานอกจากจะใจเย็นกว่าเบศวร์แล้ว แม้แต่หลานสะใภ้ก็ยังเป็นคนที่เพียบพร้อมด้วย
วิธีการแก้แค้นเปรมา คุณปู่เร็นรู้เห็นมามาโดยตลอด ต้องชมว่าแผนการของยศพัฒน์ดีมากจริงๆ!
ฉลาดกว่าหลานชายจอมซื่อบื้อคนนี้ของเขามาก
“ครับท่าน ผมจะไปเตรียมของขวัญเดี๋ยวนี้ คุณท่าน ผมจะให้คุณท่านฟังคลิปเสียงก่อนนะครับ”
ลุงเซนหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา เปิดคลิปเสียงให้คุณปู่เร็นฟัง
หลังจากคุณปู่เร็นฟังจบแล้ว ก็พูดอย่างพึงพอใจว่า“ยังดี ที่ไม่ได้โง่ถึงขั้นเกินจะเยียวยา เบศวร์ยังพอมีทางช่วยได้ คนที่ฉันให้ไปตามหา เจอแล้วหรือยัง”
ลุงเซนอึ้งไปชั่วครู่ แล้วรีบเหลือบมองไปที่ชั้นบน แน่ใจว่าคุณชายไม่ได้ลงมาแล้ว เขาก็ลดเสียงลงถามว่า“คุณท่านครับ คุณชายก็ชอบคุณนายน้อยอยู่บ้างแล้ว ยังต้องตามคนคนนั้นมาอีกเหรอครับ”