บทที่ 293 คำชวนของกนอร

ประยสย์เอ่ยว่า “วิกา เรื่องนี้ปล่อยให้พี่จัดการเถอะ เธอไม่ต้องสนใจ พรุ่งนี้รับรองว่าสามารถทำให้เธอกับแม่ได้ออกไปเที่ยวกันอย่างสบายใจแน่นอน”

“พี่ พี่ไม่ไปกับพวกหนูเหรอคะ?”

“ได้ผ่อนคลายไม่กี่วัน ก็ถือว่ามากไปสำหรับพี่แล้ว พี่ไม่ไปกับพวกเธอแล้วล่ะ หลังจากคุยกับพ่อเสร็จ พรุ่งนี้พี่ก็ต้องกลับเมืองซูเพร่าแต่เช้าเลย”

ที่เมืองซูเพร่ายังมีเรื่องอีกมากมายต้องจัดการ

ประยสย์ไม่ได้บอกน้องตรงๆ เพียงแต่เทวิกาก็เข้าใจดีว่าตระกูลสาระทานั้นวุ่นวายซับซ้อนมากแค่ไหน

แม้พี่ชายไม่บอก เธอเองก็รู้ว่าชีวิตของพี่ชายเธอที่เมืองซูเพร่านั้นลำบากขนาดไหน เธอต้องรีบเรียนรู้เกี่ยวกับการทำธุรกิจ จากนั้นก็กลับเมืองซูเพร่าไปช่วยพี่ชายกำจัดพวกต่ำทรามและพวกละโมบทิ้งซะ

หนี้แค้นที่ทำให้ครอบครัวเธอบ้านแตกสาแหรกขาดมายี่สิบกว่าปีเองก็ต้องสะสาง

“พี่คะ”

“วิกา อย่าพูดอะไรที่เห็นใจพี่เลย พี่เป็นผู้ชาย เหนื่อยนิดลำบากหน่อยก็เป็นการฝึกฝนอย่างหนึ่ง จะเห็นใจก็เป็นเธอซะมากกว่า จู่ ๆก็ถูกลากเข้ามาพัวพัน ชีวิตที่สงบสุขก็ถูกทำลาย พี่รู้สึกปวดใจมาก”

เพียงแต่ นี่ก็เป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้ ใครสั่งให้วิกาคือน้องสาวแท้ๆของเขากันล่ะ

ชะตาลิขิตไว้แล้วว่าต้องถูกลากเข้ามาพัวพันกับการแก่งแย่งชิงดีในตระกูลสาระทา

“พี่ อะไรที่หนูควรแบกรับ หนูก็จะแบกรับ ตอนนี้หนูยังไม่แข็งแกร่งพอ แต่หนูจะพยายามทำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้นแน่นอน พี่ จากนี้ไปพี่ไม่ได้ต่อสู้เพียงลำพังแล้ว”

ประยสย์ยิ้มเอ่ยว่า “พี่รู้ ตามหาเธอเจอ พี่ดีใจมากๆ อย่างน้อย นอกจากแม่ พี่ก็ยังมีน้องสาวอีกคนให้ห่วงใยแล้ว มีคนให้ห่วงใยเองก็ความสุขอย่างหนึ่ง”

“เอาล่ะ วิกา ไม่คุยกับเธอแล้ว พี่จะไปคุยกับพ่อ เธอไปทำงานเถอะ ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ยังมีพี่อยู่ทั้งคน เธอใช้ชีวิตกับพัฒน์อย่างมีความสุขก็พอแล้ว อ้อ ถ้าได้ ก็รีบมีหลานให้พี่สักคน พี่อยากจะเป็นลุงแล้ว”

วิกา “......”

คนที่เร่งให้เธอมีลูกกลับเป็นพี่ชายทั้งสองคนของเธอซะงั้น

ครั้งก่อนคือพี่ใหญ่ ครั้งนี้คือพี่รอง

ล้วนอยากจะเป็นคุณลุงกันแล้ว

หลังจากวางสาย ประยสย์กก็เดินไปหาพ่อที่เพิ่งกลับมาที่คฤหัสถ์เมเปิล

“พ่อ”

เขาขานเรียก

ไซม่อนหยุดฝีเท้า มองดูเขาเดินมา เห็นสีหน้าเขาผ่อนคลายอารมณ์ดี ก็รู้แล้วว่าเขาอยู่ที่คฤหัสถ์เมเปิลนั้นมีความสุขขนาดไหน

ไซม่อนปวดใจเล็กน้อย

หลังจากที่อยู่ห่างจากตระกูลสาระทา ณินเองก็มีความสุขมากๆ

ลูกชายเองก็เป็นแบบนี้

ตระกูลสาระทา......ทำให้คนเหนื่อยใจมากจริงๆ

หากตระกูลสาระทาสามารถมีบรรยากาศครอบครัวที่ดีอย่างตระกูลอริยชัยกุลได้ก็คงจะดีมากแน่ ๆ

แต่น่าเสียดาย ในตระกูลเศรษฐี น้อยมากที่จะมีบรรยากาศครอบครัวที่ดีอย่างตระกูลอริยชัยกุล อย่าว่าแต่ตระกูลเศรษฐีเลย พี่น้องในครอบครัวธรรมดาเองก็สามารถแว้งกัดกันได้เพื่อเงินทองและที่ดิน

บรรยากาศครอบครัวของตระกูลอริยชัยกุลดีมากจริงๆ

วิกามีบุญวาสนามาก จึงได้เป็นสะใภ้ของครอบครัวที่ดีอย่างตระกูลอริยชัยกุล

ไซม่อนเองก็ยิ่งอยู่ยิ่งรู้สึกพอใจในตัวยศพัฒน์ แน่นอน ว่าหากลูกเขยมาอยู่ฝั่งเขา ช่วยเขาอ้อนวอนให้ณินให้อภัยเขาก็จะยิ่งดีมากขึ้น

ยศพัฒน์: พ่อ ผมเชื่อฟังภรรยาผม

ไซม่อน: ......

เขาไม่สามารถโต้ตอบลูกเขยได้เลยสักนิด ใครสั่งให้ภรรยาของลูกเขยคือลูกสาวเขากันล่ะ