บทที่ 321 ขายสามี

เปรมาพูดด้วยใบหน้าที่เย็นชา "กนกอร ฉันจะให้เงินคุณ ให้คุณออกจากชีวิตเบศวร์ แค่คุณออกจากชีวิตเบศวร์ เขาก็จะกลับมาหาฉัน คุณแตกต่างจากเทวิกา พ่อแม่ผู้ให้กำเนิดของเทวิกานั้นรวยมาก แต่ตระกูลภูสิทธ์อุดมของคุณไม่มีเงินมากขนาดนั้น เงินห้าล้าน ถือว่าเป็นเงินก้อนใหญ่สำหรับคุณ”

"ฉันเป็นคนพื้นที่เมืองแอคเซสซ์ เป็นไปไม่ได้ที่ฉันจะออกจากบ้านเกิดเพราะเงินห้าล้าน แต่ว่า ฉันสามารถขายนฤเบศวร์ให้คุณได้ในราคาห้าล้าน"

เปรมาเงียบไปครู่หนึ่งแล้วก็พูดว่า "คุณออกจากเมืองแอคเซสซ์เป็นเวลาหนึ่งปีก็เพียงพอแล้ว"

เมื่อเห็นว่ากนกอรไม่ตอบตกลง เธอจึงพูดขึ้นอีกครั้งว่า "ครึ่งปี สามเดือน!กนกอร คุณก็ถือว่าไปเที่ยวพักผ่อนสิ ออกจากเมืองแอคเซสซ์สามเดือน ในระหว่างนั้น คุณปิดโทรศัพท์ และห้ามติดต่อกับเบศวร์"

“ฉันต้องดูร้าน มากสุดก็ไปได้แค่สองสามวัน”

ใบหน้าของเปรมามืดมน "เวลาสองสามวัน จะทำอะไรได้?"

กนกอรพูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม "ถ้าคุณมีปัญญา เวลาหนึ่งชั่วโมงก็สามารถกินเขาให้เรียบได้ มิหนำซ้ำ กินรอบสองก็ยังได้"

เปรมา：……

"คุณเปรมา สำหรับห้าล้านที่คุณจ่ายมา ฉันทำได้เพียงขายนฤเบศวร์ให้คุณเท่านั้น คุณสามารถรับและตรวจสอบสินค้าได้ด้วยตัวเอง หากคุณไม่สามารถรับหรือตรวจสอบสินค้าได้ แสดงว่าคุณไร้ความสามารถ ไม่เกี่ยวอะไรกับฉัน สินค้าของฉันขายออกไปแล้ว ฉันจะไม่รับคืน และไม่คืนเงินด้วย การบริการหลังการขายนั้นอย่าไปพูดถึงเลย”

เปรมา：……

เทวิกากุมท้องของตัวเอง และหัวเราะจนฟุบลงบนโต๊ะ

จำได้ว่า เมื่อก่อนเธอมักจะเห็นมุกตลกที่เพื่อนในโซเชียลชอบโพสต์ว่า:

ฉันมีความฝันที่สวยงามทุกวันเลย หวังว่าจะมีผู้หญิงที่ร่ำรวยมาถูกใจสามีของฉัน แล้วผู้หญิงรวยคนนั้นยื่นเช็คห้าล้านให้ต่อหน้าฉัน และพูดอย่างภาคภูมิใจว่า "ฉันให้คุณห้าล้าน ไปหย่ากับสามีของคุณซะ”

แล้วฉันก็จะถือเช็คมูลค่าห้าล้าน และพูดอย่างมีความสุขว่า "ผู้ชายคนนั้นที่กลับบ้านมาก็เล่นแต่โทรศัพท์ ไม่ทำงานทำการ ไม่รู้จักช่วยเลี้ยงลูก ทำตัวเหมือนคุณชายไปวัน ๆ ฉันขายให้คุณเลยก็แล้วกัน”

……

ตอนนี้ กนกอรสามารถสร้างรายได้ห้าล้านจากการขายสามีของเธอ

ฮ่า ๆ ๆ ตลกจริง ๆ เลย!

หลังจากนั้นไม่นาน เปรมาก็ถามกนกอรว่า "สำหรับเงินจำนวนมากขนาดนี้ กนกอร คุณจะไม่ให้การรับประกันกับฉันหน่อยเหรอ?"

กนกอรส่ายหัว "ฉันบอกแล้ว ว่าคุณไปรับสินค้าด้วยตัวเอง"

“กนกอร”

เทวิกากลั้นขำ แล้วกวักมือเรียกเพื่อนของเธอ

“ฉันขอตัวสักครู่นะ”

หลังจากกนกอรพูดเสร็จ ก็ลุกขึ้นแล้วเดินไปหาเพื่อน

“วิกา มีอะไรเหรอ?”

เทวิกาพูดเตือนเธอ “กนกอร เอาแค่พอประมาณก็พอ เธออย่าไปรับเงินของเปรมานะ ถ้านฤเบศวร์รู้เข้า ต้องมีปัญหากับเธอแน่ ๆ”

ถ้าคนขี้หึงคนนั้นรู้ว่า กนกอรรับเงินจากเปรมาห้าล้านเพื่อขายเขา เขาจะต้องจัดการกับกนกอรอย่างแน่นอน

"ฉันต้องการหย่ากับเขา แต่เขาไม่ยอม พอดีเลย ให้เปรมารับสินค้าไปจัดการ แถมฉันยังได้เงินห้าล้านฟรี ๆ ด้วย ไม่ใช่ทุกคนที่จะพบเจอเรื่องดี ๆ แบบนี้ได้นะ"

เทวิกา “……กนกอร เธอกำลังเล่นกับไฟอยู่นะ”

“ใครให้เขาไร้ความรับผิดชอบล่ะ!เขาไม่มีคุณธรรม ฉันก็จะไม่มีเช่นกัน!”

หลายวันมานี้กนกอรรำคาญนฤเบศวร์มาก

เทวิกามองเธอสักพักแล้วถามขึ้นว่า "เธอไม่ชอบนฤเบศวร์แม้แต่น้อยเลยเหรอ?ถ้าไม่นับก่อนหน้านี้ที่เขาหลงใหลเปรมา ที่จริงเขาก็ดีนะ อย่างน้อยก็ในแง่ของความรู้สึก ควรค่าแก่การฝากชีวิตไว้"

“ตอนนี้เขาก็ชอบเธอแล้ว เธออยากลองดูสักตั้งไหม?”