ตอนที่ 330
บทที่ 330 ศัตรูตัวฉกาจ
October 22, 2026
“นายจะออกมาหรือให้ฉันเข้าไปหา?”
ยศพัฒน์ขมวดคิ้ว， “โทรคุยเอาไม่ได้เหรอ?”
“ฉันอยากพูดต่อหน้า”
นฤเบศวร์จึงตอบว่า： “พัฒน์ ฉันขอร้องล่ะ เราพูดกันต่อหน้าไม่ได้จริง ๆ เหรอ？”
ยศพัฒน์หัวเราะเบาๆ แล้วพูดว่า “นฤเบศวร์ นายถึงขั้นต้องมาขอร้องฉันเลยเหรอ”
“ใช่ ฉันขอร้องล่ะ สรุปนายจะออกมาหรือให้ฉันเข้าไปหา?”
ด้วยความรัก ทำให้นฤเบศวร์รู้สึกว่าไม่มีอะไรให้เสียต่อหน้ายศพัฒน์แล้ว
เมื่อก่อนเพื่อเปรมา แต่ตอนนี้เพื่อกนกอร
“ก็ได้ นี่เป็นแค่เพราะเธอเคยช่วยฉันมาก่อนนะ เธอเข้ามาสิ เดี๋ยวให้คนไปเปิดประตูให้”
ยศพัฒน์ยิ้ม
พร้อมให้นฤเบศวร์เข้ามา
นฤเบศวร์พูดขอบคุณ และวางสาย
“เกิดอะไรขึ้น”
เทวิกาถามด้วยความเป็นห่วงว่า “นฤเบศวร์ขอร้องอะไรคุณ
“ก็ไม่ได้ขอร้องอะไร แค่อยากจะคุยกับผมเฉย ๆ ผมเองยังไม่รู้เลยว่าเรามีอะไรเรื่องให้คุยกัน แต่เมื่อกี้เท่าที่ได้ยินเสียงเขาผ่านมือถือ ก็รู้สึกได้ว่าต้องมีอะไรรบกวนใจเขาอยู่แน่ ๆ”
ยศพัฒน์ดึงเครื่องเป่าผมออกมาจากมือของเทวิกา “เดี๋ยวผมช่วยคุณเป่าผมให้เสร็จก่อน แล้วค่อยไปหาเขา”
“เดี๋ยวฉันเป่าเองก็ได้ คุณรีบไปหาเขาเถอะ เผื่อมีเรื่องด่วน ตอนนั้นที่ฉันมีเรื่องด่วน เขาก็มาช่วย ถึงแม้ว่ากนกอรจะเป็นคนขอให้ช่วยก็ตามเถอะ ตอนนี้ถึงตาพวกเราช่วยเขาบ้างแล้วล่ะ”
ยศพัฒน์จึงตอบว่า “ตอนนั้นผมไปถึงบ้านเขาเพื่อไปขอบคุณและให้เงินก้อนหนึ่งเป็นรางวัล เพื่อนรักของคุณยังยอมแต่งงานกับเขาเพื่อชดใช้หนี้บุญคุณเดิม ถ้าจะบอกว่าเราติดหนี้บุญคุณใคร ก็ต้องเป็นเพื่อนรักของคุณ ไม่ใช่นฤเบศวร์”
เขาช่วยเทวิกาเป่าผมต่ออีกสักพัก แล้วยื่นเครื่องเป่าผมให้เทวิกาเป่าต่อเอง
“วิกา เธออยากกินมื้อดึกไหม？”
ยศพัฒน์หันมาถามก่อนเดินออกจากห้อง
“ไม่กินแล้ว กินดึกเดี๋ยวก็อ้วนอีก ตอนนี้ก็อ้วนตัวจะแตกอยู่แล้ว ถ้ากินมื้อดึกอีกล่ะก็ ต้องตัวแตกจริงแน่ ๆ เลย”
ยศพัฒน์หุบยิ้ม “ไม่เห็นอ้วนเลย สวยผอมหุ่นดีเหมือนนางแบบ”
“ต่อให้คุณจะอ้วนแค่ไหน ผมก็จะยังรักคุณอยู่ จะอ้วนเป็นร้อยกิโล ผมก็จะไม่รังเกียจคุณ เพราะผมจะอ้วนกว่าคุณ พวกเราจะไม่รังเกียจกัน”
เทวิกายิ้มแล้วพูดว่า “เอาเถอะ คุณรีบลงไปเถอะ เดี๋ยวนฤเบศวร์รอไม่ไหว เดี๋ยวเขาก็วิ่งขึ้นมาหาคุณเอาหรอก”
ยศพัฒน์ก็เดินออกไป
พอเขาลงถึงชั้นที่หนึ่ง ก็มีคนเปิดประตูให้นฤเบศวร์เข้ามา แต่บอดี้การ์ดของนฤเบศวร์ไม่ได้เข้ามาด้วย
“คุณชายคะ คุณนฤเบศวร์มาถึงแล้วค่ะ”
ป้ามะนาวได้พานฤเบศวร์มาที่โซฟา และยศพัฒน์ก็สั่งป้ามะนาวว่า
“ป้ามะนาว ไปชงเก๊กฮวยให้นฤเบศวร์สักแก้วหน่อยสิ”
ยศพัฒน์เดินเข้ามาพร้อมสั่งป้ามะนาว
ป้ามะนาวผงกหัวรับทราบ จึงเดินไปชงเก๊กฮวยให้นฤเบศวร์
“นั่ง”
ยศพัฒน์เชิญให้นฤเบศวร์นั่ง พอนฤเบศวร์นั่งลงแล้ว เขาก็นั่งตาม
“ฉันไม่ชอบดื่มเก๊กฮวย”
พอนฤเบศวร์นั่งลง ก็เริ่มบ่น “ไม่มีชาอื่นเลยเหรอ？ฉันอุตส่าห์มาทั้งที ไม่คิดจะเอาชาดี ๆ มาเสิร์ฟบ้างเลย เอาแค่ชาเก๊กฮวยธรรมดา ๆ มาเสิร์ฟ”
ยศพัฒน์มองเขาแล้วพูดว่า “ตอนนี้นายกำลังโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ แทบเป็นบ้าแล้ว ก็ให้ป้ามะนาวไปชงเก๊กฮวยมาให้ เผื่อจะดับร้อนได้บ้าง ถ้านายไม่รู้จักสำนึกคุณคน ก็จะไม่มีใครปฏิบัติตัวดีกับนาย”