บทที่ 348 การเม้าท์มอยของสามีภรรยา

แค่ออกมาจากประตูของตระกูลภูสิทธ์อุดม นฤเบศวร์ก็ถามพ่อบ้านเซนทันที: “ลุงเซน เมื่อกี้ลุงหมายความว่าไงครับ?”

“คุณชาย คุณกำลังตามจีบคุณนายน้อยอีกครั้งสินะครับ ที่คุณนายทักษอรให้พวกเราอยู่กินข้าว แต่กลับให้คุณชายกินไข่น่ะ ความหมายคือไม่เห็นด้วยที่คุณชายกับคุณนายน้อยจะคบกัน ให้คุณชายกินเสร็จแล้วก็ไสหัวกลับไปน่ะครับ”

นฤเบศวร์: “......กินไข่ยังมีความหมายอย่างนี้อีก”

“ตอนนี้แม่ยายคงไม่ชอบผม ผมรู้ดี ถ้าเธอชอบผม ผมกับกนกอรคงไม่ถึงขั้นหย่ากันหรอก”

นฤเบศวร์โดนแม่ยายไล่ไปให้พ้น สีหน้าก็หม่นหมอง แต่ก็กลับมาเป็นปกติอย่างรวดเร็ว

คุณปู่เร็นเบื่อหน่ายที่จะมองหลานชาย ไม่อยากสนใจเขาแล้ว จึงพาลุงเซนกับเหล่าบอดี้การ์ดเดินไปเลย

นฤเบศวร์: “......”

เขาโดนคุณปู่เอือมซะแล้ว!

……

สี่ทุ่ม ยศพัฒน์ไปรับเทวิกาที่ One Day In Coffee

“พี่ฉันล่ะ?”

เทวิกาเห็นสามีช่วยเธอดึงประตูม้วนลงมาล็อก จึงถามขึ้น

ตอนกลางวัน ทุกคนกินข้าวด้วยกัน ช่วงบ่าย ธนัทตามพวกยศพัฒน์กลับมาที่บริษัท

เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้คนอื่นสงสัย ว่าเธอเป็นภรรยาของท่านประธาน เทวิกาจึงนั่งรถประจำทางกลับมาที่บริษัทเอง

“พี่เขาจะนั่งอยู่ในบริษัทอีกสักพัก ผมก็เลยให้คนไปส่งเขากลับคฤหัสน์เมเปิลแล้ว”

เทวิกาอืมตอบรับ “แม่ฉันบอกว่าจะกลับมาพรุ่งนี้”

“งั้นพรุ่งนี้ผมจะเตรียมคนไปรับพวกเขา”

ยศพัฒน์ช่วยเปิดประตูรถแทนภรรยาที่แสนบอบบางของเขา เห็นเทวิกาขึ้นรถ เขาจึงปิดประตู เดินอ้อมรถ กลับมาที่ตำแหน่งคนขับ

“วิกา คืนพรุ่งนี้ไปร่วมงานเลี้ยงกับผมนะ”

จะได้เจอประธานกิติยาไหม?”

หลังจากรู้ว่าคนที่พี่ชายแอบชอบคือกิติยา เทวิกาจึงอยากเจอกิติยามาก

“ผมช่วยคุณสอบถามมาแล้ว คืนพรุ่งนี้กิติยาก็เข้าร่วมงานเลี้ยงด้วย ยังมีชเนนทร์กับพวกหุ้นส่วนของเขาอีก”

ภรรยาสุดที่รักคิดอะไร ยศพัฒน์ต้องเตรียมพร้อมไว้ล่วงหน้าอยู่แล้ว

ระหว่างทางสองสามีภรรยาพูดคุยกันไม่หยุดหย่อน

คุยกันเรื่องงาน แล้วก็เรื่องไร้สาระ

คุยไปคุยมาก็ลามมาถึงนฤเบศวร์กับกนกอร

แน่นอนว่าต้องพูดถึงกันตภณ ศัตรูหัวใจของนฤเบศวร์ด้วย

เทวิกาพูดความสงสัยในใจออกมา “ทุกครั้งที่กันตภณมาหากนกอร นฤเบศวร์ก็จะโผล่มาด้วย พัฒน์ คุณว่า ศัตรูคุณคนนั้นติดตั้งอุปกรณ์ติดตามไว้บนร่างกายของกันตภณหรือเปล่า?”

“ด้วยความสามารถของนฤเบศวร์ ผมไม่คิดว่าจะยินยอมให้กันตภณปรากฏตัวต่อหน้ากนกอรครั้งแล้วครั้งเล่านะ เขาน่ะขี้หึงสุดๆเลย”

“ฉันเอาแต่รู้สึกว่าละครฉากนี้ มีคนจัดฉากอยู่”

ยศพัฒน์หัวเราะ: “นั่นเป็นเรื่องของนฤเบศวร์ เราไม่ต้องยุ่งหรอก มีศัตรูหัวใจสิถึงจะดี ให้นฤเบศวร์ได้ประหม่าบ้าง คนที่ไม่กลัวการเป็นศัตรูหัวใจของเขา ถ้าไม่ใช่ว่าสถานภาพตัวตนพอๆกัน งั้นก็คงมีคนหนุนหลังอยู่ ด้วยความสามารถของนฤเบศวร์น่ะถ้าขวางเอาไว้ไม่ได้ หรือสืบหาได้ไม่ชัดเจน งั้นเป็นไปได้มากว่าน่าจะเป็นฝีมือของปู่เขา”

คุณปู่เร็นเป็นจิ้งจอกเฒ่า เจ้าเล่ห์มาก

ดูเหมือนจะมอบ RA กรุ๊ปให้นฤเบศวร์จัดการ แต่จริงๆแล้วคุณปู่เร็นยังควบคุมทุกอย่างอยู่

นี่เป็นสาเหตุหลักที่นฤเบศวร์แพ้ให้แก่เขา ในบี.เอ.เอ็ม.กรุ๊ปเขาเป็นผู้ควบคุมดูแลอย่างสมบูรณ์ ส่วนเหนือหัวของนฤเบศวร์ยังมีท่านประธานเร็นกดทับอยู่

“ปู่เขา?”

เทวิกาคิดไม่ถึงจุดนี้เลย

ความทรงจำของเธอที่มีต่อคุณปู่เร็นหยุดอยู่ที่ความเมตตาอ่อนโยนของเขา

รู้สึกว่าเขากับคุณปู่ของพัฒน์ไม่ต่างกัน ใจดีกับเธอมาก

คราวก่อนยังให้ของขวัญล้ำค่าที่ได้เจอกันครั้งแรกแก่เธอด้วย

คุณปู่เร็น: แม่หนู ไม่ต้องพูดถึงของขวัญที่ได้เจอกันครั้งแรกแล้ว ฉันคิดว่าเธอจะปฏิเสธซะอีก ถึงได้เตรียมของขวัญที่ได้เจอกันครั้งแรกมาให้ ไม่นึกว่าเธอจะรับของขวัญเร็วขนาดนี้!

เทวิกา: ……