บทที่ 361 คุณนายสามที่โกรธจัด

ถ้าเป็นแบบนี้ต่อ เขาไม่รู้ว่าจะได้อุ้มหลานเมื่อไหร่

คงจะได้เป็นคุณตาก่อนมากกว่า

ประยสย์ตอบเสียงอ้อ มองส่งพ่อกับเจนสันออกไปจากห้องทำงานอย่างเร่งรีบ

พ่อไม่บอก เขาเองก็สามารถคาดเดาได้

เมื่อคืน พ่อถูกพลอยไพลินหลอก เขาส่งพ่อไปโรงพยาบาล แผนการของพลอยไพลินล้มเหลว ซ้ำยังไม่รู้เลยว่าตัวเองมีเรื่องฉาวอะไรในบ้านพวกเขา

นึกถึงก่อนหน้าที่ส่งพ่อไปโรงพยาบาล อาสามเองก็อยู่ที่บ้านพวกเขา

ประยสย์ยกยิ้มทันที “เรื่องสนุกขนาดนี้ พ่อก็ไม่ให้ฉันกลับไปดูสักหน่อยเลย”

ไม่เป็นไร จะมีคนเล่าเรื่องสนุกนั้นให้เขาฟังเอง

ส่วนคุณนายสามหลังจากที่รู้ว่าสามีกับพลอยไพลินอยู่ด้วยกันทั้งคืน ก็พลันไปที่บ้านหลักอย่างโมโห ทันทีที่เข้าไปก็ตะโกนเสียงดังว่า “ชล ไสหัวออกมาเดี๋ยวนี้นะ พลอยไพลิน ยัยคนต่ำทราม แกกล้ามาอ่อยสามีฉัน!”

“คุณนายสาม คุณนายสาม……”

เหล่าคนใช้รั้งคุณนายสามเอาไว้ แต่มีหรือที่จะรั้งไว้ได้

ณ ตอนนี้ ต่อให้มีควายเก้าตัวมาดึงคุณนายสามไว้ก็ห้ามเธอไม่ได้

เธอปะทะกับทุกคนด้วยตัวคนเดียว ขณะเดียวกันก็มีคนใช้ไม่กล้าใช้แรง เพราะกลัวจะทำเธอบาดเจ็บ เหล่าคนใช้ล้วนถูกเธอผลักออกไปหมด ก่อนที่เธอจะวิ่งขึ้นบันได

ชลกับพลอยไพลินเองก็ตื่นแล้ว

ตอนที่พลอยไพลินลืมตาขึ้นแล้วเห็นหน้าเหี่ยวย่นของคุณย่า เธอพลันตกใจก่อน จากนั้นก็เขินอายจนทำตัวไม่ถูก แม้จะรู้สึกว่าปวดเมื่อยไปทั้งตัว แต่เมื่อนึกถึงว่าตัวเองกับไซม่อนได้เป็นสามีภรรยากันโดยแท้จริงแล้ว ตอนนี้แค่ต้องนับวันรอแต่งเข้าตระกูลสาระทา เธอก็อารมณ์ดีสดใสเหมือนพระอาทิตย์ด้านนอกที่เจิดจ้า

ทว่าดีใจได้ไม่ถึงหนึ่งนาที เธอก็พลันเปลี่ยนสีหน้า แล้วดึงผ้าห่มผืนบางที่คุณย่าห่มให้เธอไว้แน่น ก่อนจะกรี๊ดเสียงดัง

ชล!

เป็นชลได้ยังไงกัน!

เมื่อเห็นชลคุกเข่าตรงหน้าคุณปู่ด้วยสภาพไม่เรียบร้อย มีหรือที่พลอยไพลินจะไม่เข้าใจ

“กรี๊ด!”

พลอยไพลินกรี๊ดไม่หยุด

วินาทีถัดมา เธอก็พุ่งตัวใส่ชลเหมือนคลุ้มคลั่ง พลันตบตีเขาไม่หยุด ตีไปพลางด่าไปพลางว่า “ชล ไอ้สัตว์เดรัจฉาน ฉันเป็นว่าที่พี่สะใภ้แก แต่แกกลับกล้าทำกับฉันแบบนี้ ฉันจะตีแกให้ตาย แกมันสัตว์เดรัจฉาน”

เมื่อนึกถึงว่าคนที่ร่วมรักกับเธอคือชลที่เธอดูแคลนและเป็นแค่เครื่องมือหลอกใช้ พลอยไพลินก็รู้สึกเหมือนโลกทั้งใบแตกสลาย

เรื่องชู้สาวของชลตอนอยู่ด้านนอก เธอรู้ดี

ผู้ชายที่สกปรกแบบนี้ แม้จะถือรองเท้าให้เธอ เธอก็ยังรู้สึกรังเกียจ

แต่มันกลับกล้ามาทำเธอแปดเปื้อน!

เธอไม่มีวันยอมจบกับหมอนี่ง่ายๆแน่!

“พลอย พลอย”

คุณย่ารู้ว่าลูกชายคนเล็กก่อปัญหาใหญ่เข้าแล้ว แต่นั่นคือลูกชายของเธอ ไม่ว่ายังไงเธอก็รู้สึกสงสารและปวดใจ พลันรีบไปรั้งพลอยไพลินเอาไว้ แต่เธออายุเยอะแล้ว มีหรือที่จะห้ามพลอยไพลินไว้ได้

พลอยไพลินทั้งต่อยทั้งเตะชล คุณปู่ช่วยภรรยาดึงรั้งไว้อีกแรงก็ห้ามพลอยไพลินไม่ได้

ในห้องไม่มีคนอื่นอีกแล้ว

พลอยไพลินรู้สึกไม่สบายตัว อาละวาดไปรอบเดียวก็เหนื่อยล้า เธอนอนอยู่บนพื้นแล้วแผดเสียงร้องไห้

เธอเองก็ไม่รู้เรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้นได้ยังไง

ก่อนที่สติเธอเลือนราง เธอจำได้ว่าไซม่อนเพิ่งออกมาจากห้องน้ำ

หรือว่าจู่ ๆ ไซม่อนมีเรื่องให้ต้องออกไปข้างนอก จากนั้นชลก็ฉวยโอกาสเข้ามากลั่นแกล้งเธอ?

“ปัง!”

ประตูห้องพลันถูกคุณนายสามเตะออก

ณ ตอนนี้ คุณนายสามก็คือหญิงแกร่งที่มาแก้แค้น

แรงเยอะไม่สิ้นสุด

อันที่จริงแม้ประตูห้องจะปิด แต่กลับไม่ได้ล็อกไว้ คุณนายสามจึงสามารถเตะประตูออกได้