บทที่ 364 อาหารเช้าเปี่ยมรัก

“กนกอร กนกอร”

นฤเบศวร์ถือกล่องข้าวสามกล่องเร่งฝีเท้าเดินตามกนกอร

“กนกอร เธอไม่ชอบรถคันนั้นเหรอ? เธอชอบรถแบบไหน บอกฉัน ฉันเปลี่ยนรถคันใหม่ให้เธอ”

กนกอรไม่ตอบ

เธอเดินมาถึงหน้าประตู แล้วใช้กุญแจปลดล็อกประตูเหล็กม้วน ยังไม่ทันโน้มตัวลง ก็เห็นนฤเบศวร์เดินตัดหน้ามายัดกล่องข้าวไว้ในมือเธอ แล้วเอ่ยว่า “ฉันช่วยเธอ ประตูบานนี้หนักเอาเรื่องอยู่เหมือนกัน”

กนกอรไม่ได้ห้ามเขา ปล่อยให้เขาช่วยเธอเลื่อนประตูเหล็กม้วนขึ้น จากนั้นก็เปิดประตูกระจก

“ขอบคุณ”

กนกอรเอ่ยขอบคุณ แล้วเอากล่องข้าวให้เขา ก่อนจะเดินเข้าไปในร้าน

ทันทีที่เธอเข้าไป ก็เปิดหน้าต่างทุกบานให้อากาศถ่ายเท จากนั้นก็ค่อยเปิดเครื่องปรับอากาศ

นฤเบศวร์ได้ยินเธอเอ่ยขอบคุณก็เผยรอยยิ้ม

หลังจากที่กนกอรเปิดหน้าต่างเสร็จ เธอก็หันไปมองเขา เห็นเขายังยืนอยู่ที่หน้าประตู ยืนถือกล่องข้าวสามกล่องยิ้มซื่อบื้อ

กนกอร: ……

เธอทำอะไรให้เขารู้สึกดีใจงั้นเหรอ?

อาจเป็นเพราะได้รับสายตาเอือมระอาจากอดีตภรรยา นฤเบศวร์จึงรีบเดินเข้าไป แล้วมองกนกอรด้วยสายตาอ่อนโยน ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกว่าภรรยาเขางดงามมาก พวกเขาสองคนหน้าตาดีกันทั้งคู่ เจ้าตัวน้อยที่เกิดมาในอนาคตต้องเป็นเด็กน่ารักที่ใครเห็นใครก็รักแน่ ๆ

“กนกอร นี่คืออาหารเช้าที่ฉันเตรียมมาให้เธอ”

นฤเบศวร์ยังไม่ลืมจุดประสงค์ที่เขามายืนรอที่นี่ตั้งแต่เช้า ก็คือเพื่อมาส่งอาหารเช้าเปี่ยมรักที่เขาทำเองกับมือให้กนกอร

แม้ฝีมือการทำอาหารของเขาจะสู้คู่อริไม่ได้ เขารู้ว่าพวกผู้ชายในตระกูลอริยชัยกุลแทบจะทำอาหารเป็นกันทุกคน

เพียงแต่ นาน ๆ ทีเขาถึงจะทำกับข้าวเองกับมือเชียวนะ

ต้องรู้ไว้ว่า เขาโตขนาดนี้ คนที่ได้กินอาหารเช้าที่เขาเตรียมเองกับมือ นอกจากเปรมา กนกอรก็คือคนที่สอง

เปรมาชอบกินอาหารสไตล์ตะวันตก แต่กนกอรกลับชอบพวกของกินเล่น โดยเฉพาะอาหารเช้าสไตล์กวางตุ้ง

นฤเบศวร์รู้สึกอาหารเช้าสไตล์ตะวันตกทำง่ายกว่า

อาหารเช้าสไตล์กลางตุ้งมีหลากหลาย ต้องใช้ความตั้งใจไม่น้อย

วันนี้เขาจึงตื่นตั้งแต่เช้าตรู่

เขาแอบสืบมาแล้ว ยศพัฒน์เองก็ลงมือใส่รายละเอียดเล็กๆน้อยๆในชีวิตประจำวันก่อน จึงทำให้เทวิกาตกหลุมรักเขาได้สำเร็จ

วิธีมัดใจเมียของยศพัฒน์ นฤเบศวร์คิดว่าเขาเองก็ต้องเรียนรู้ไว้บ้าง

กนกอรกับเทวิกานิสัยไม่ต่างกันมาก ตราบใดที่เขาปฏิบัติต่อกนกอรอย่างจริงใจ กนกอรก็จะหลอมละลายอย่างแน่นอน

เมื่อนฤเบศวร์ดีกับใครสักคน เขาก็จะทุ่มเทสุดหัวใจ

ที่ผ่านมาคือเปรมาไม่เห็นค่าเขาเอง

“ทั้งหมดนี้ฉันเป็นคนทำเองหมดเลย”

นฤเบศวร์พูดเสริม

กนกอรมองกล่องข้าวสามกล่อง แล้วเอ่ยว่า “ฉันกินมาแล้ว”

เธอหยุดครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดต่อว่า “นายคิดว่าฉันเป็นหมูเหรอ เอามาให้ฉันเยอะขนาดนี้”

นฤเบศวร์จูงมือเธอเดินมานั่งที่โต๊ะตัวหนึ่ง จากนั้นเขาก็เปิดกล่องข้าว แล้วเอาอาหารเช้าเปี่ยมรักออกมาจากกล่องไปพลาง พูดไปพลางว่า “ถึงกินมาแล้วก็ลองชิมดูหน่อยเถอะ นี่ฉันทำเองกับมือเลยนะ ฉันไม่ได้เห็นเธอเป็นหมู แต่เพราะเตรียมมาเยอะไปหน่อย ก็เลยต้องใช้กล่องข้าวเยอะ”

กล่องข้าวทุกกล่องจะมีห้าชั้น

ไม่นาน บนโต๊ะก็เต็มไปด้วยอาหารที่หลากหลาย

ทั้งหมดนั้นเป็นอาหารเช้าสไตล์กวางตุ้ง มีซาลาเปา เกี๊ยวกุ้ง เผือกนึ่งซี่โครง ถั่วลิสงนึ่งตีนไก่ เค้กน้ำผึ้ง ข้าวเหนียวไก่ ฯลฯ ที่ถูกทำมาอย่างพิถีพิถัน

กนกอรเห็นแล้วก็ตาเป็นประกายทันที

เธอถามว่า “ทั้งหมดนี้นายทำเองหมดเลยเหรอ?”