บทที่ 373 คุณเบศวร์ที่น่าอนาถ

“อดีตแม่สามีของหนูก็ไม่ชอบหนูจริงๆ ลูกสะใภ้ที่เธอเลือกเป็นเปรมามาโดยตลอด เพราะวิกา เรื่องบางอย่างที่เปรมาเคยทำเลยถูกเปิดโปง ไม่แน่อดีตแม่สามีของหนูอาจจะยังคงแอบด่าสองสามีภรรยาวิกาว่าเรื่องมากก็ได้”

เพราะหากเรื่องของเปรมาไม่ถูกเปิดโปง เปรมาก็อาจจะยังคงผู้หญิงที่ดีมากๆในสายตาของบัณฑิตา

ตัวเลือกลูกสะใภ้ของบัณฑิตาถูกสองสามีภรรยายศพัฒน์ทำลายย่อยยับ

“ตระกูลเดชอุปกับตระกูลอริยชัยกุลไม่ถูกกัน วิกาก็ดันเป็นคุณนายน้อยอริยชัยกุลอีก ส่วนหนูก็เป็นเพื่อนสนิทของวิกา แค่จุดนี้ ก็ทำให้คุณบัณฑิตาไม่ชอบหนูแล้ว”

พี่กอล์ฟเอ่ยว่า “ในเมื่อเธอรู้ดีอยู่แก่ใจ งั้นก็อยู่ห่างจากนฤเบศวร์ซะ”

“ตอนนี้หนูไม่ได้เป็นฝ่ายเข้าหาเขาเลย มีแต่เขาที่เข้าหาหนู แม้หนูจะไม่ได้หนี แต่ก็ไม่ได้ยอมรับความรู้สึกของเขา พี่ วางใจเถอะ หนูรู้ดีว่าต้องทำยังไง”

กนกอรไม่ได้กลัวว่าแม่สามีไม่ชอบเธอ

ทว่า หากแต่งงานไปแล้วต้องปะทะกันทุกวันก็เหนื่อยเอาเรื่องอยู่เหมือนกัน เธอเองก็ไม่ต้องการ และไม่ชอบใช้ชีวิตแบบนั้น

เพราะฉะนั้น จะยอมหรือไม่ยอมรับนฤเบศวร์ ก็ต้องพิจารณาให้ถี่ถ้วนจริงๆ

เมื่อเห็นว่าน้องสาวยังไม่ถูกสยบด้วยคำพูดหวานหูและประจบประแจงของนฤเบศวร์ สีหน้าของพี่กอล์ฟก็ดูดีขึ้นเล็กน้อย

พูดถึงก็มาพอดี

นฤเบศวร์มาพร้อมกับช่อดอกไม้อีกแล้ว ทันทีที่เขาเข้ามา ก็ดึงดูดความสนใจจากคนทั้งร้าน

ในสายตาของเขาไม่มีใคร นอกจากกนกอร

เขาถือช่อดอกไม้เงินเดินก้าวยาวไปหากนกอร

เมื่อเดินเข้าไปใกล้ ก็เห็นว่าพี่ชายกนกอรเองก็อยู่ด้วย นฤเบศวร์อึ้งเล็กน้อย ก่อนจะทักทายพี่กอล์ฟอย่างนอบน้อมว่า “พี่เองก็อยู่ที่นี่ด้วยเหรอ”

“คุณเบศวร์ คุณเรียกผิดแล้ว แม่ผมมีลูกแค่สองคนคือผมกับน้องสาว ผมไม่มีน้องชายหรอกนะ อีกอย่าง คุณอายุมากกว่าผมเสียอีก คุณเรียกผมว่าพี่แล้วไม่รู้สึกตงิดใจบ้างเหรอ?”

นฤเบศวร์พูดอย่างหน้าด้านว่า “พี่เป็นพี่ชายของกนกอร ก็ย่อมเป็นพี่ชายของผมด้วยเช่นกัน”

พี่กอล์ฟ: ……ลืมไปเลยว่าเจ้าหมอนี่หน้าหนากว่ากำแพงเสียอีก!

เป็นถึงประธานบริษัท RA กรุ๊ปแต่ไม่เคยเห็นสาวสวยมาก่อนเลยหรือไง? เอาแต่ตื๊อน้องสาวเขาไม่เลิกสักที

สีหน้าของพี่กอล์ฟไม่ได้ดีมากนัก เมื่อเห็นนฤเบศวร์กอดช่อดอกไม้เงินไว้ เขาก็ผุดลุกขึ้นยืน พลันยื่นมือไปฉวยช่อดอกไม้เงินมาจากอ้อมกอดของนฤเบศวร์ ซ้ำยังหน้าด้านกว่านฤเบศวร์อีกต่างหาก “ขอบคุณช่อดอกไม้จากคุณเบศวร์นะครับ สวยมากๆเลย ผมชอบ!”

จากนั้น เขาก็นั่งลงแล้วลงมือแกะช่อดอกไม้นั้น เอาธนบัตรสีแดงออกมาทีละใบแล้ววางซ้อนกันเป็นปึก

ต่อให้นฤเบศวร์หน้าด้านขนาดไหน ก็คิดไม่ถึงว่าพี่ชายกนกอรจะมาไม้นี้

เขารู้ตัวดี ว่าคนตระกูลภูสิทธิ์อุดมไม่ชอบเขา ทว่าที่ผ่านมาพี่กอล์ฟก็ยังถือว่าเกรงใจกับเขา

คืนนี้เกิดอะไรขึ้นกันแน่?

พี่กอล์ฟเหมือนไปกินดินปืนมา แล้วอยากจะเผาเขาเป็นเถ้าธุลียังไงอย่างงั้น

นฤเบศวร์มองไปที่กนกอรอย่างขอความช่วยเหลือ

ช่อดอกไม้เป็นของกนกอร แต่คนที่แย่งไปคือพี่ชายของว่าที่ภรรยา นฤเบศวร์ไม่กล้าทำให้เขาไม่พอใจ ไม่กล้าแม้แต่จะปริปากสักคำเดียว

เห็นกนกอรไม่ตอบ นฤเบศวร์ก็ขยับไปใกล้เธอ พลันชี้ไปที่พี่ชายเธอที่กำลังแกะช่อดอกไม้ แล้วถามเสียงเบาว่า “กนกอร คืนนี้พี่เธออารมณ์ไม่ดีเหรอ? ใครทำให้เขาอารมณ์ไม่ดีกัน? บอกฉัน ฉันจะไปสั่งสอนมันเอง”

นั่นคือพี่ชายของว่าที่ภรรยา ก็ยังบังอาจมากลั่นแกล้ง นี่มันตบหน้าเขาชัดๆ

เขาต้องไปสั่งสอนเจ้านั่นแทนพี่ชายของว่าที่ภรรยาให้ได้

และก็ถือเป็นการประจบเอาใจเขาด้วย

“พี่ชายฉันถูกคนยั่วโมโหมาน่ะ”

กนกอรเองก็ตอบเสียงเบา “นายรู้ไปก็ไม่มีประโยชน์ คนคนนั้น นายไม่กล้าทำอะไรด้วยหรอก”