บทที่ 383 เรียกผมว่านฤ!

ตอนที่กนกอรเรียกเขา ไม่แบตบอสก็คนพาล คำสุภาพที่สุดในการเรียกเขาคือคุณเบศวร์ หรือไม่ก็เรียกชื่อเต็มของเขา ไม่เคยเรียกแค่ชื่อเล่นสั้น ๆ ของเขาเลย

แต่เธอเรียกชื่อของกันตภณ!

เธอตกหลุมรักกันตภณแล้วใช่ไหม ดังนั้น เธอจึงไม่ลังเลเลยที่จะร่วมมือกับแม่ของเธอเพื่อบังคับให้เขาตกลงหย่าร้าง?

เมื่อโสดแล้ว เธอก็สามารถคบกับกันตภณได้อย่างเปิดเผย

คนที่คิดไปเรื่อย เมื่อเขาเริ่มคิดอย่างนั้น ก็จะฟังไม่ได้ศัพท์จับไปกระเดียด แค่เงาก็สามารถทำให้เขาคิดไปไกลได้

ในการแข่งขันระหว่างนฤเบศวร์กับกนกอร เขาเป็นคนที่แพ้ตั้งแต่แรก เพราะเขาหวั่นไหวก่อน

คนที่หวั่นไหวก่อนคือผู้แพ้

เขากำลังจีบกนกอร แม้ว่ากนกอรจะไม่หลบเลี่ยงเขา และให้โอกาสเขาในการตามจีบ แต่กนกอรไม่ยอมตกลงคบเป็นแฟนหรือแต่งงานกับเขา

ดังนั้น หัวใจของนฤเบศวร์จึงมักกังวลเรื่องผลได้ผลเสีย

เมื่อเห็นสีหน้าของเขาเปลี่ยนไป กนกอรก็กะพริบตาและตอบว่า "เขาชื่อภณ ถ้าฉันไม่เรียกเขาว่าภณ จะให้เรียกเขาว่าอะไร?"

นฤเบศวร์ตอบด้วยใบหน้าที่มืดมน "คุณสามารถเรียกเขาว่าคุณกันตภณได้ หรือเรียกเขาว่าควายป่าก็ได้ อะไรก็แล้วแต่ คุณจะเรียกเขาว่าภณไม่ได้!"

“คุณเบศวร์ ผมไม่ได้ชื่อควายป่า!”

กันตภณไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าทำไมนฤเบศวร์ถึงตั้งฉายา "ควายป่า" ให้แก่เขา

"ปากอยู่ที่ตัวฉัน ฉันจะเรียกเขาว่าอะไรก็ได้ ไม่เกี่ยวอะไรกับคุณ ภณ ไม่ไปสนใจเขา"

กนกอรไม่อยากสนใจเขา ดังนั้น เธอจึงคิดที่จะดึงกันตภณแล้วจากไป

เธอเรียกชื่อของกันตภณ และนฤเบศวร์ก็หึงหวงถึงขั้นสุด แถมเธอยังลากตัวกันตภณออกไปต่อหน้านฤเบศวร์

นฤเบศวร์หึงหวงมากขึ้น อยากจะตัดมือของกันตภณทิ้งเสียจริง

เขาคิดเช่นนั้น แล้วก็ลงมือจริง เขาก้าวไปข้างหน้าสองสามก้าว ตบมือของกนกอรที่จับกันตภณอย่างแรง จากนั้นคว้าข้อมือของกนกอรและดึงเธอออกมา

กนกอรไม่ต้องการไปกับเขา

“เธอไม่อยากให้กระทบกับร้าน ก็เลยตามเขาออก”

คำพูดหนึ่งคำจากนฤเบศวร์ทำให้กนกอรเลิกดิ้นรน และตามเขาออกไปอย่างง่ายดาย เพื่อดูว่าเขาสามารถเล่นกลอุบายอะไรได้บ้าง

ทันทีที่เขาออกจากร้าน กนกอรก็สะบัดมือออก

"นฤเบศวร์ คุณสร้างปัญหาพอหรือยัง?"

“เรียกผมว่านฤ!”

กนกอร： “……”

“คุณสามารถเรียกชื่อกันตภณได้ แล้วทำไมเรียกชื่อผมไม่ได้?”

“ชื่อของเขาเรียกง่ายกว่านิดหน่อย ชื่อของคุณมีพยางค์เดียว อืม ฟังไม่เพราะเลย”

ใบหน้าของนฤเบศวร์มืดมน

เขาจับมือเธออีกครั้ง ดึงให้สูงขึ้น ก้มศีรษะลง และจูบมือของเธออย่างไม่ใส่ใจ

กนกอรตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง และชักมือกลับโดยสัญชาตญาณ แต่เขาจับและยืนกรานที่จะจูบมือของเธอก่อนที่จะพูดว่า "ห้ามคุณสัมผัสหรือใกล้ชิดกับกันตภณ!"

"นฤเบศวร์ คุณยังไม่เข้าใจสถานการณ์ใช่ไหม ฉันไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับคุณ คุณไม่มีสิทธิ์ที่จะสั่งให้ฉันทำสิ่งนี้หรือสิ่งนั้น"

เธอสลัดมือของเขาออกอีกครั้ง กนกอรก็เริ่มรู้สึกรำคาญเล็กน้อย เธอพูดขึ้นว่า "คุณก็เห็นแล้วว่า แม่ของคุณไม่ชอบฉันมาก เธอเอาเงินมาฟาดหัวฉันเพื่อให้ฉันออกไปจากเมืองแอคเซสซ์ สะใภ้ที่เธอชอบคือเปรมา และทั้งคู่ทำอะไรก็มีวิธีที่เหมือนกัน"

ล้วนชอบใช้เงินมาฟาดหัวเธอ

“บางที เราสองคนอาจจะไม่เหมาะกันจริง ๆ”

ตอนที่กนกอรพูดแบบนี้ สีหน้าของเธอดูเศร้าเล็กน้อย แต่เป็นเพียงชั่วครู่เท่านั้น ถ้าไม่ได้จ้องมองเธอ ก็จะไม่สามารถจับความเปลี่ยนแปลงในอารมณ์ของเธอได้