ตอนที่ 395
บทที่ 395 เกลียดสุดๆ!
October 22, 2026
ประตูห้องเปิดออก
คุณแก้วเห็นลูกสาวผมเผ้ายุ่งเหยิง ยืนเท้าเปล่าอยู่ที่ด้านหน้าของเธอ ดวงตาบวมแดงเหมือนลูกพีช ร่างกายซีดเซียว ใจของเธอจึงเหมือนโดนมีดกรีด
แต่กลับรีบเช็ดน้ำตา ถืออาหารเข้าไปในห้อง
“พลอย แม่ทำอาหารที่ลูกชอบกินที่สุดมาให้ มา ชิมดู ลองชิมสิว่าฝีมือทำอาหารของแม่ยังดีเหมือนเดิมหรือเปล่า”
เธอวางอาหารไว้บนโต๊ะน้ำชา หันกลับมามองลูกสาว เห็นลูกสาวเดินตามเข้ามา เธอก็คลายกังวลอยู่เงียบๆ
เพียงลูกสาวยอมเปิดประตู นั่นแสดงว่าลูกสาวของเธอปล่อยวางได้แล้ว
รอให้ลูกสาวเข้ามาใกล้ คุณแก้วจึงจูงลูกสาวมานั่งที่หน้าโซฟา ยัดตะเกียบเข้าไปในมือของลูกสาว
หลังจากลูบๆใบหน้าของลูกสาวด้วยความสงสาร จึงพูดอย่างเป็นห่วง: “พลอย กินหน่อยนะ”
พลอยมองแม่ที่เป็นห่วงเธอมาหลายวันแล้ว รู้ว่าพ่อก็โกรธแม่มากๆ หลายวันนี้ แม่คงทุกข์ใจมากเช่นกัน
“แม่ ขอโทษนะคะ ที่ทำให้แม่กังวล”
“พลอย”
คุณแก้วกลั้นเอาไว้ไม่ไหว กอดพลอยไพลินร้องไห้ออกมา
แต่พลอยไพลินไม่ร้องไห้อีกแล้ว
เรื่องมาจนถึงขั้นนี้ ต่อให้เธอร้องไห้เวลามันก็ย้อนกลับไปไม่ได้อยู่ดี
“แม่ หนูไม่เป็นไรแล้ว”
พลอยไพลินปลอบใจแม่ ด้วยความเอาใจใส่ของแม่ เธอจึงยอมกินข้าวเย็น
หลังจากมื้ออาหาร คุณแก้วถามขึ้นเบาๆ: “อยากออกไปเดินเล่นไหม?”
“แม่คะ คนข้างนอกรู้เรื่องของหนูกับชลแล้วใช่ไหม? พวกเขาร่ำลือว่าหนูเป็นยังไง? บอกว่าหนูไม่รู้จักพอ เป็นผู้หญิงใจง่าย คิดจะกินทั้งพี่ทั้งน้องใช่หรือเปล่า?”
ถึงพลอยไพลินจะไม่ได้ออกนอกบ้าน แต่เรื่องภายนอก เธอก็รู้
โดยเฉพาะเรื่องของเธอกับชล ต่อให้พ่อเป็นคนลงมือจัดการให้ แต่ยังคงแพร่สะพัดไปทั่วทั้งเมืองซูเพร่าอยู่ดี
“พลอย......”
“เป็นเพราะชล! ต้องเป็นเขาที่ปล่อยข่าวออกไปแน่ๆ เขาคิดจะใช้โอกาสนี้ขังหนูให้ตายอยู่บนเรือลำนั้นของเขา ฝันไปเถอะ!”
ไม่ต้องพูดถึงที่เธอไม่มีทางแต่งงานกับชลหรอก ต่อให้เธอยอมแต่ง ชลจะจัดการแม่เสือในบ้านของเขาอย่างยุติธรรมได้ไหมล่ะ?
ชลเลี้ยงเมียน้อยไว้ข้างนอกตั้งเยอะแยะ แต่ก็ไม่กล้าให้ภรรยาของเขารู้เรื่อง
เมียน้อยที่เมืองซีคนนั้นท้องหลายเดือนแล้ว แต่คนที่รู้เรื่องมีแค่ไม่กี่คน เนื่องจากเธอร่วมงานกับชลอย่างลึกซึ้ง ถึงได้รู้เรื่อง
พลอยไพลินยิ้มเยาะ คุณนายสามทำให้เธอเสียหน้า เธอก็จะทำลายชีวิตคู่ของคุณนายสาม เอาตัวเมียน้อยที่เมืองซีมาแสดงตัวต่อหน้าคุณนายสาม ให้คุณนายสามกับผู้หญิงข้างนอกคนนั้นทะเลาะกันเอง
ถึงยังไง บ้านสามของตระกูลสาระทาก็อย่าคิดจะมีความสุขเลย
ถ้าเธอไม่ทำให้ครอบครัวของพวกเขายุ่งเหยิงวุ่นวาย เดือดร้อนไปตามๆกัน มันคงยากที่จะลบล้างความเกลียดชังในใจของเธอ!
อันที่จริงคุณแก้วสงสัยว่าไซม่อนเป็นคนปล่อยข่าวออกไป แต่สามีของเธอบอกว่าไม่ใช่ไซม่อน
ได้ยินลูกสาวพูดอย่างนี้ คุณแก้วก็สีหน้าแค้นเคือง พูดด้วยความเกลียดชัง: “ชลกล้าทำอย่างนี้กับฉัน!”
“เขากล้ามาก! ทุกครั้งที่เขาเจอหนูก็จะมองด้วยสายตามักมากในกาม แต่เพราะตัวตนของหนู เพราะไซม่อน เขาถึงไม่กล้าอะไรกับหนู แต่ตอนนี้......แม่ หนูจะไม่ปล่อยให้มันมีความสุข! ครอบครัวของเขาก็อย่าคิดจะสงบสุข! เขาก็มีลูกสาวไม่ใช่เหรอ เขาทำอย่างนี้กับหนู หนูจะเอาคืนกับลูกสาวของเขาเป็นสองเท่า”
ได้ฟัง คุณแก้วจึงรีบโน้มน้าว: “พลอย ลูกอย่าทำเรื่องโง่ๆเชียวนะ ลูกสาวของชลเพิ่งจะกี่ขวบเอง จะเอาคืนก็ต้องไปเอาคืนกับคนที่ต้องรับผิดชอบสิ ลูกแค่แก้แค้นชลก็พอ อย่าดึงเด็กผู้หญิงที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่มาเกี่ยวด้วยเลย”
ลูกสาวของชลเป็นแค่เด็กประถมคนหนึ่งเอง
คุณแก้วใช่ว่าจะเป็นคนดี แต่ก็ทนเห็นลูกสาวสาดความเกลียดชังไปที่ลินน์ไม่ได้ ถ้าเด็กประถมคนหนึ่งได้รับการย่ำยี ชีวิตโดนทำลาย เป็นไปได้ว่าคงรักษาชีวิตเอาไว้ไม่ได้
“พลอย ลูกระบายความโกรธไปที่ชลกับภรรยาของเขา ระบายไปที่ลูกชายสองคนของเขาได้ แต่อย่าโยงไปถึงเด็กผู้หญิงคนนั้นเลย เธอยังเด็กเกินไป”
พลอยไพลินนึกถึงเจนสันลูกชายคนโตที่ชลให้ความสำคัญที่สุด ส่วนลูกสาวของเขาก็ยังเด็กเกินไปจริงๆ ได้ฟังคำแนะนำของแม่ จึงอืมตอบรับ “ก็ได้ หนูจะรอ รอให้ลูกสาวของเขาโต สิบปีล้างแค้นก็ยังไม่สาย”