บทที่ 400 ที่เรียกกันว่า “ศัตรูหัวใจ”

ธามฟังคุณชายของตนเองก่นด่าบรรพบุรุษของโจรพวกนั้นอย่างเงียบๆ

ตั้งแต่หลังจากที่คุณชายชอบคุณกนกอร ก็เปลี่ยนไป เหมือนผู้ชายทั่วๆไป ไม่ได้ทำตัวสูงส่งเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว

พลังของความรักแข็งแกร่งมาก สามารถเปลี่ยนแปลงคนๆหนึ่งได้

รอให้นฤเบศวร์ด่าจบแล้ว ธามจึงลองถามขึ้น: “คุณชายครับ ต้องการให้สืบหาโจรพวกนั้นไหมครับ?”

“ปล่อยข่าวออกไป บอกว่าฉันเจอโจรที่นั่นแล้วได้รับบาดเจ็บ โจรพวกนั้นจะยอมมามอบตัวเอง”

ธาม: “......”

นึกถึงสถานะของคุณชาย ถ้าปล่อยข่าวนี้ออกไป ในใจของโจรพวกนั้นต้องกดดันมากแน่ๆ เป็นไปได้ว่าอาจจะทนไม่ไหวจนยอมมามอบตัว กลับช่วยให้พวกเขาไม่ต้องเปลืองแรงตามหา

“แล้วก็ ไปเปลี่ยนไฟถนนในซอยนั้นให้ฉันด้วย เปลี่ยนให้สว่างขึ้นหน่อย ไฟถนนที่นั่นแทบไม่มีแสงเลย”

ทางกลับบ้านของกนกอรไม่ปลอดภัย เป็นโอกาสที่นฤเบศวร์จะได้พิสูจน์ตัวเองแล้ว ถึงจะมีข้ออ้างไปส่งกนกอรกลับบ้านทุกวัน แต่ก็ไม่สามารถปล่อยปัญหาไว้ไม่แก้ไขได้

“สืบหาตัวโจรหน่อย ถ้าพวกเขาไม่ยอมมอบตัว พวกเราค่อยลงมือส่งพวกเขาไปสถานีตำรวจ”

“ครับ”

นฤเบศวร์กำชับเสร็จ ก็วางสาย

นึกถึงผลการสืบหาที่องค์กรนักสืบนำมาให้เมื่อคืน เขาจึงหยิบเอกสารการสืบค้นชุดนั้น เดินไปนั่งที่โซฟา

“กันตภณ ฉันกลับอยากดูสิว่าแกเป็นเทพมาจากไหน ขนาดฉันยังหาเบาะแสแกไม่เจอ”

นฤเบศวร์พึมพำอยู่คนเดียว เปิดซองเอกสารในทันที หยิบผลการสืบหาของกันตภณออกมา

หลังจากดูเสร็จ เขาก็ลุกขึ้นทันที เปิดประตูออกไปโดยที่ไม่ได้เปลี่ยนเสื้อผ้าด้วยซ้ำ

ตระกูลเดชอุปตอนเช้าตรู่ เงียบสงบมาก

บรรดาเจ้านายไม่ได้ตื่นเช้ากันเป็นปกติ

มีแค่คุณท่านที่อายุมากแล้ว สะลึมสะลือตื่นแต่เช้า มาฝึกไท้เก๊กที่ลานบ้าน

หลังจากนฤเบศวร์ลงมาจากข้างบนก็เดินออกมานอกบ้านทันที ไม่ได้แปลกใจที่เห็นคุณปู่ฝึกไท้เก๊กอยู่ที่ลานบ้าน คนที่อยู่เป็นเพื่อนคุณปู่ก็คือคริษฐ์น้องชายซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องของเขา ลูกชายคนโตของบ้านหลังที่สาม คนที่เอาแต่คิดจะแทนที่ตำแหน่งของเขา

ความสามารถของคริษฐ์ไม่ได้ด้อยไปกว่านฤเบศวร์เลย

แต่สิ่งที่ทำให้เขาเป็นผู้สืบทอดได้ไม่สำเร็จ ต้องพ่ายแพ้แก่นฤเบศวร์ก็คือสายเลือดของเขา

แม้จะเป็นคุณชายของตระกูลเดชอุปเหมือนกัน แต่นฤเบศวร์เป็นหลานคนโตของลูกที่เกิดจากภรรยาคนแรก แต่คริษฐ์เป็นลูกของบ้านหลังที่สาม อีกอย่างบ้านหลังที่สามกับบ้านหลังแรกเป็นลูกที่เกิดจากคนละแม่ คุณท่านเอนเอียงไปทางลูกชายลูกสาวที่เกิดจากภรรยาคนแรกอย่างเห็นได้ชัด ก็อย่างนี้แหละ ความสามารถของคริษฐ์ที่ไม่ได้แพ้นฤเบศวร์เลย แต่กลับไม่มีโอกาสได้เป็นผู้รับช่วงต่อ

นอกจากว่านฤเบศวร์จะหาเหาใส่หัว ทำเรื่องไม่ดีต่อ RA กรุ๊ป คุณท่านถึงจะไล่เขาลงจากตำแหน่งประธาน

เมื่อก่อน นฤเบศวร์รักเปรมาสุดหัวใจ เพื่อเปรมาแล้วจึงทำเรื่องที่คุณท่านไม่ชอบบ่อยๆ คนของบ้านหลังที่สามนอกจากจะคอยดูอะไรสนุกๆแล้วยังเชียร์ให้นฤเบศวร์ทำต่อไปอยู่ในใจด้วย

คิดว่าไม่จำเป็นต้องให้บ้านหลังที่สามอย่างพวกเขาลงมือ นฤเบศวร์ก็จะทำลายความรักและความอดทนที่คุณท่านมีต่อเขาไปเอง จนสูญเสียตำแหน่งผู้รับช่วงต่อไป แต่ใครจะคิดว่านฤเบศวร์จะยอมทิ้งเปรมาซะได้

นี่ต้องยกความดีความชอบให้ยศพัฒน์เลย ที่ยศพัฒน์ดึงนฤเบศวร์ขึ้นมาได้

ในใจของคริษฐ์เกลียดชังสุดๆ แต่กลับทำอะไรไม่ได้ ทำได้เพียงหาโอกาสคอยอยู่เป็นเพื่อนคุณท่าน คอยหยอกเย้าให้คนแก่มีความสุข ตอนแบ่งมรดกในอนาคต จะได้ไม่ปฏิบัติกับบ้านหลังที่สามของพวกเขาอย่างไม่ยุติธรรม

“พี่ใหญ่”

คริษฐ์เห็นนฤเบศวร์ ยังคงแสดงท่าทีนอบน้อม

“อรุณสวัสดิ์”

ต่อหน้าคุณปู่ นฤเบศวร์เองก็ไม่อยากแสดงท่าทีแย่ๆเช่นกัน จึงพยักหน้าตอบรับการทักทายของน้องชาย

“แขนของพี่ใหญ่เป็นอะไรเหรอครับ?”

คริษฐ์หยุดฝึกไท้เก๊ก ถามขึ้นอย่างใส่ใจ

คุณท่านเห็นแขนของหลานคนโตพันผ้าพันแผลไว้ ก็หยุดลงเช่นกัน

ทั้งยังเห็นหลานคนโตถือกระดาษแผ่นหนึ่งไว้ สีหน้าของหลานชายไม่ดีเท่าไหร่ ผู้เฒ่าจึงพอเดาได้ถึงอะไรแล้ว