บทที่ 433 ฟ้าหลังฝน

สีหน้าบัณฑิตาแย่ยิ่งกว่าเดิม เมื่อคิดได้ว่าหลังจากนี้ต้องมองสีหน้าของบ้านสาม

เธอรู้ว่าลูกชายให้ความสำคัญกับความรู้สึกและรักเดียวใจเดียว

จากที่ไม่ว่าเปรมาจะปฏิบัติต่อเขายังไง เขาก็ยังคงรักมั่นในตัวเปรมาอย่างลึกซึ้งมาสิบกว่าปี จึงมองออกเลยว่า ลูกชายคนนี้ของเธอยึดมั่นในเรื่องของความรู้สึกมากเพียงใด

ก่อนหน้านี้เขารักเปรมา เธอก็ชอบเปรมาเช่นกัน ลูกชายยึดมั่นในเปรมา เธอก็หวังว่าเรื่องนี้จะประสบความสำเร็จ คิดว่าการที่ลูกชายให้ความสำคัญกับความรู้สึกเป็นจุดเด่น

ตอนนี้กลับกลายเป็นจุดด้อยของเขาเสียแล้ว

กนกอรมีอะไรดีกัน!

จนถึงตอนนี้ บัณฑิตาก็ยังคงยอมรับในตัวกนกอรไม่ได้

เพียงแต่ตอนนี้กนกอรเป็นแก้วตาดวงใจของลูกชาย บัณฑิตาอับจนหนทาง

กนกอรหลบอยู่ในห้องน้ำ เธอหยิบเสื้อผ้าเข้ามาในห้องน้ำด้วยเช่นกัน แต่ว่ายังไม่ได้เปลี่ยน

วาจาที่นฤเบศวร์เอ่ยกับมารดา กนกอรล้วนได้ยินในหู

ด้วยเหตุนี้ เธอจึงลังเลเล็กน้อย

กลัวว่านฤเบศวร์จะละทิ้งทุกอย่างเพื่อเธอขึ้นมาจริงๆ

แบบนี้ ก็จะยิ่งเป็นการกระตุ้นความขัดแย้งระหว่างเธอกับแม่สามีเก่ามากขึ้น

เธอยืนมองตัวเองอยู่หน้ากระจก

นฤเบศวร์เป็นคนส่งชุดราตรีมา เขาไม่มีทางให้เธอสวมชุดเปิดวับๆแวมๆ เจ้าหมอนั่นเอาแต่ใจจะตาย จะยอมให้เธอใส่ชุดเปิดวับๆแวมๆได้ยังไง ดังนั้นชุดราตรีชุดนี้จึงเป็นชุดที่เรียบร้อยมาก กระทั่งแผ่นหลังก็เผยออกมาน้อยมาก

คุณณัฏฐาด่าเธอแบบนั้น เป็นการหาเรื่องด่าล้วนๆ

“ปังๆ”

เสียงทุบประตูดังขึ้น

นฤเบศวร์ทุบประตูอยู่ข้างนอก ทุบไป พลางเรียกชื่อเธอ และขอโทษเธอไป

กนกอรพลันสงสารผู้ชายที่อยู่นอกประตูคนนั้น

แม้ว่าเขาจะร่ำรวย แต่กลับน่าสงสารมาก

แต่ก่อน เขารักมั่นในตัวเปรมา แต่คนที่เปรมาอยากแต่งงานด้วยคือยศพัฒน์ จึงเห็นเขาเป็นตัวสำรอง เพลิดเพลินไปกับการเอาใจใส่ของเขา ใช้ประโยชน์จากเขา เขารักมาสิบกว่าปีก็ไม่ได้รับความจริงใจตอบแทนกลับมาสักนิด

เมื่อเขาถูกทำให้เสียใจอย่างหนัก ตัดสินใจปล่อยมือ เปรมาพูดว่าจะเริ่มต้นใหม่กับเขาอะไรนั่น ก็เป็นเพราะเปรมารับความจริงที่แม้กระทั่งนฤเบศวร์ก็จะไปจากเธอไม่ได้ ถึงได้ก้มหัวร้องขอคืนดี

และคิดถึงการเริ่มต้นของเขากับเธอที่ต้องพบกับความรังเกียจและการขัดขวางต่างๆจากแม่แท้ๆของเขา กนกอรก็ถอนหายใจ เส้นทางความรักของเขานี่ไม่ง่ายเลยจริงๆ

“กนกอร ผมขอโทษ ผมมาช้าไป ตอนที่คุณได้รับความไม่เป็นธรรม จึงไม่สามารถอยู่ข้างกายคุณได้ ถ้าผมรู้ว่าคุณแม่พาผู้หญิงคนนั้นมาด่าคุณ ผมจะต้องมารับคุณก่อน แล้วค่อยกลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่บ้านแน่นอน”

นฤเบศวร์ขอโทษกนกอรอยู่นอกประตูไม่หยุด

“กนกอร คุณอย่าโกรธเลยนะ โกรธจนเสียสุขภาพ ผมจะเจ็บปวด กนกอร เปิดประตูให้ผมเข้าไปก่อนได้มั้ย”

กนกอรเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วตอบเขาว่า “นี่คือห้องน้ำหญิงนะ คุณจะเข้ามาทำอะไร”

กนกอรยอมตอบแล้ว นฤเบศวร์จึงโล่งใจ

เขากลัวว่ากนกอรจะไม่สนใจ ไม่ตอบอะไรที่สุด

กนกอรเปิดประตู

สองคนเผชิญหน้ากัน

นฤเบศวร์เห็นว่าเธอยังสวมชุดราตรีอยู่ ก้นบึ้งนัยน์ตาก็มีประกายยินดี แต่ไม่กล้าบุ่มบ่ามยื่นมือไปจับเธอ

“กนกอร คุณวางใจได้ เรื่องที่คุณณัฏฐาเหยียดหยามด่าว่าคุณ ผมจะระบายโทสะแทนคุณแน่นอน ผมจะให้เธอมาขอโทษคุณด้วยตัวเอง!”

ตอนที่เขาทะเลาะกับกนกอร ทุกครั้งล้วนถูกกนกอรทำให้ไม่พอใจจนต้องแทบจะกระทืบเท้า ก็ยังไม่เคยด่า แล้วจะให้คุณณัฏฐาด่ากนกอรของเขาได้ยังไง！

ทั้งยังคิดจะวางมาดเป็นผู้อาวุโส

ใช้คำพูดของเทวิกา เธอ คุณณัฏฐาเป็นผู้อาวุโสของใคร?

ตอนที่เขายังรักเปรมา เขาเคารพ คุณณัฏฐา เพราะเห็นแก่เปรมา

ตอนนี้ เขาปล่อยมือจากเปรมาแล้ว คุณณัฏฐาก็ยังคงไม่รู้จักดูสถานการณ์ ก็อย่ามาโทษว่าเขาไม่เกรงใจแล้วกัน

ตอนที่รักใครคนหนึ่งอย่างแท้จริง รักจริงๆ ก็สามารถรักสุนัขของเขาด้วย