บทที่ 504 ช่างครึกครื้นเหลือเกิน！

“ไอ้ชล”

คุณปู่พูดเสียงเข้มออกมา “วิกาถูกสอนมาเป็นอย่างดี บ้านตระกูลวาชัยยุงสอนเธอให้เป็นคนมีมารยาทรู้จักกาลเทศะ บ้านแม่สามีของเธอก็พึงพอใจเธอมาก ยังมีอะไรที่ต้องสอนเพิ่มอีก แต่กลับเป็นบางคนเสียอีก ที่ไม่ว่าจะแต่งงานไปบ้านไหน ก็ต้องให้บ้านของแม่สามีอบรมสั่งสอนให้ดีๆ”

“การอบรมสั่งสอนลูก ต้องปรับทัศนคติทั้งสามด้านของลูกให้ถูกต้อง ถ้าทัศนคติไม่ถูกต้อง ถึงจะถือว่าเป็นการอบรมสั่งสอนที่ล้มเหลว ทัศนคติของวิกาถูกต้องทั้งสามด้าน ฉันไม่รู้สึกว่าการอบรมสั่งสอนของบ้านตระกูลวาชัยยุงจะล้มเหลว”

ชลพูดออกมาอย่างไม่พอใจว่า： “พ่อ พ่อปกป้องวิกาไปเถอะ เธอทำตัวไม่มีมารยาทต่อพลอย การที่พลอยมาก็ถือว่าเป็นแขก เธอทำพฤติกรรมแบบนี้กับแขก ถือว่าผ่านการอบรมสั่งสอนมาดีเหรอ？ผมเป็นอาสามของเธอ เวลาที่ผมพูด เธอก็พูดขัดผมขึ้นมา แบบนี้ถือว่าผ่านการอบรมสั่งสอนมาดีเหรอ？”

ใบหน้าของคุณปู่เย็นชามากยิ่งขึ้น แล้วพูดเสียงต่ำขึ้นมาว่า： “ฉันรู้สึกว่าการอบรมสั่งสอนของฉันต่างหากที่ล้มเหลวมากที่สุด ถึงสอนลูกอย่างแกออกมาได้ เป็นความผิดของพ่อเอง เมื่อก่อนมัวแต่ยุ่งเรื่องของบริษัทกับเรื่องของตระกูล จึงละเลยกันอบรมสั่งสอนแก แกมันถูกแม่ถือหางจนเสียคน”

ชล： “……”

คุณหญิงย่า：……แม้แต่เธอก็ถูกลากลงน้ำไปด้วย

เธอไม่ชอบพลอยอีกแล้ว โทษพลอยที่เป็นคนทำลายความสัมพันธ์ระหว่างฉันท์สามีภรรยาของลูกคนเล็ก

แต่ว่าเธอเองก็รู้สึกว่าเทวิกามีความแข็งกร้าวเล็กน้อย

“ไม่ได้ถูกรับเชิญมา จะถือว่าเป็นแขกได้ยังไง？แกที่เป็นผู้ใหญ่ทำตัวไม่ดี จะให้คนรุ่นหลังมาเคารพได้ยังไง？ตัวเองทำตัวไม่ดีกลับไปปรับปรุงตัวให้ถูกต้องกว่าค่อยมาสั่งสอนคนรุ่นหลังดีกว่า เดี๋ยวจะสอนวิกาไปในทางที่ผิดๆ อีก”

คุณปู่พูดจบ ก็ลุกขึ้นแล้วเดินออกไป จากนั้นพูดกับคุณย่าขึ้นว่า： “คุณหญิง ออกไปสูดอากาศกับฉันข้างนอกหน่อย”

คุณหญิงย่าลุกขึ้นแล้วเดินออกไป

ใบหน้าของพลอยดำดิ่งขึ้นมาทันที

ชลรีบประจบเธอขึ้นมา แล้วพูดขึ้นว่า： “พลอย อย่าไปสนใจพ่อผมเลย พ่อผมยิ่งแก่ยิ่งเลอะเลือน”

พลอยถลึงตาใส่เขา แล้วด่าออกมาว่า： “สิ่งที่ฉันได้รับทั้งหมดในวันนี้ สาเหตุมาจากคุณทั้งนั้น”

เมื่อก่อน ตอนเธอมาที่ตระกูลสาระทา ทุกคนต่างมองเธอเป็นภรรยาของหัวหน้าครอบครัว ท่าทางที่คนแก่ทั้งสองมีต่อเธอก็ดีมาก โดยเฉพาะคุณหญิงย่า เรียกพลอยๆ ตลอดเวลา ไม่รู้ว่าสนิทชิดเชื้อกันมากแค่ไหน

ส่วนคุณปู่ถึงแม้จะไม่แสดงอาการอะไรออกมามากนั้น แต่ก็ไม่เหมือนวันนี้ที่ด่าแบบไม่ไว้หน้าเธอเลย

ชี้ไปที่ต้นหม่อนแต่ด่าต้นฮว๋ายต่อหน้าเธอ ด่าเธอไม่ได้รับการอบรมสั่งสอน ด่าเธอทัศนคติทั้งสามด้านไม่ถูกต้อง

ท่าทีที่เปลี่ยนไป เป็นเพราะความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับชล ซึ่งนั่นก็แสดงว่าชลเป็นคนทำลายเธอ

ฝีเท้าที่ดังมาจากข้างนอกมีความรีบร้อน และวุ่นวาย คิดว่าคนที่มาน่าจะค่อนข้างเยอะ

“ชล พลอย ไอ้ชั่วสองให้ฉันไสหัวออกไปเดี๋ยวนี้！”

คุณหญิงสามมานั่นเอง

ใบหน้าที่ดำดิ่งของพลอย เมื่อได้ยินเสียงตะโกนของคุณหญิงสาม รีบเปลี่ยนเป็นยั่วยวนทันที แถมโถมตัวเข้าไปแนบชิดกับอ้อมอกของชล ส่วนมืออีกข้างก็ลูบไปที่หน้าอกของชลไปมา

ปากก็พูดเสียงหวานออกมาว่า： “ชล มันไม่เกี่ยวกับฉันเลย พ่อคุณจะมาโทษฉันได้ยังไง ฉันเสียใจ ฉัน”

“พลอย เดี๋ยวผมจะไปพูดคุยกับพ่อผมเอง จะไม่ทำให้คุณเสียหายเด็ดขาด ขอโทษด้วย เป็นความผิดของผมทั้งหมด คุณอย่าโกรธเลย”

ภายใต้การยั่วยวนและเอาตัวเข้าไปในอ้อมแขนของพลอย ทำให้ชลจิตใจเตลิดเปิดเปิงไปหมด จึงรีบปลอบใจพลอยออกมาอย่างอ่อนโยน

ในเวลาต่อมา คุณหญิงสามพาคนกลุ่มหนึ่งพุ่งเข้ามาทันที

ความจริงแล้วเนื่องจากคุณหญิงสามโกรธเคืองมาก คนพวกนั้นที่ตามมาด้านหลัง มองดูผิวเผินเหมือนจะมาเกลี้ยกล่อมเธอ แต่ความจริงแล้วคือคนที่ต้องการมายุยงต่างหาก

คู่สมรสกับชู้รักเมื่อเผชิญหน้ากัน และต่างก็เป็นคนแข็งกร้าว และต่างก็เป็นผู้หญิงที่เต็มไปด้วยความไม่พอใจ

การสู้รบครั้งนี้ครึกครื้นมาก