บทที่ 509 ตัวปัญหากลับมาหาอีกแล้ว

ในขณะที่กัญณิศาฟังอยู่นั้นคิ้วกระตุกไม่หยุด

“คุณประยสย์กลับมาหาอีกแล้ว？”

ในสายตาของกัญณิศากับผู้ช่วยของเธอ ประยสย์คือตัวปัญหาใหญ่ของสำนักงานนักสืบของพวกเขา

พวกเขาพยายามสลัดคุณประยสย์ให้หลุดออกไป แต่ไม่รู้คุณประยสย์เกิดบ้าอะไรขึ้น กลับมาหาพวกเขาอีกครั้ง

ผู้ช่วยที่ติดต่อกัญณิศาชื่อกัญจ์ คุณกัญจ์คิดในใจว่า สำนักงานนักสืบของพวกเขาช่วงนี้คงจุดธุปไหว้น้อยเกินไป ถึงถูกเจ้าปัญหาใหญ่กลับเข้ามาหาอีกครั้ง

“เขาเพิ่งกลับเมืองซูเพร่าเช้านี้”

คำพูดนี้ของกัญณิศาแฝงไปด้วยอารมณ์ของการต่อว่า

ประยสย์เป็นพี่ชายประสาอะไร น้องสาวแท้ๆ เพิ่งกลับถึงบ้าน เขาก็กลับมาเมืองแอคเซสซ์อีก แล้วจะให้วิกาคิดยังไง？

ตระกูลสาระทาในเมืองซูเพร่าเป็นบ้านของพ่อแม่ผู้ให้กำเนิดเทวิกาก็จริง แต่วิกากลับเติบโตที่เมืองแอคเซสซ์ ดังนั้นเธอความสัมพันธ์หลังของเธออยู่เมืองแอคเซสซ์เป็นหลัก ประยสย์กลับมาเมืองแอคเซสซ์ จะยิ่งทำให้วิกาคิดถึงเมืองแอคเซสซ์

“บอส ตัวปัญหาไม่ได้มาที่สำนักงานด้วยตัวเอง ก็แค่ติดต่อกับผม แล้วสั่งงานมา จากนั้นโอนเงินเข้าบัญชีของบริษัท โดยบอกว่าเป็นเงินมัดจำ เงินมัดจำครั้งนี้เยอะกว่าครั้งก่อนเป็นสิยเท่า”

กัญณิศาด่าออกมาว่า： “เขาก็คือเงินเยอะไม่มีคนช่วยใช้”

คุณกัญจ์ตอบออกมาโดยอัตโนมัติว่า： “ฉะนั้นเขาเลยให้ลูกบอสใช้”

กัญณิศา： “……กัญจ์ คำพูดนี้ของคุณพูดได้ไม่เหมาะสม คุณรู้ไหม”

“บอส ปฏิกิริยาของบอสรุนแรงเกินไปแล้ว บอส ทำยังไงดี？”

กัญจ์เข้าใจเปลี่ยนเบนความสนใจของบอสได้ดีมาก กลัวว่าเดี๋ยวบอสจะโทษเขาพูดจาเรื่อยเปื่อย

เขามีความรู้สึกว่าปฏิกิริยาของบอสรุนแรงมากเกินไปจริงๆ คิดว่าต้องมีอะไรเกิดขึ้นระหว่างบอสกับคุณประยสย์แน่นอน

“คุณส่งความต้องการของเขามาให้ฉัน เดี๋ยวฉันขึ้นไปเปิดคอมดูที่ชั้นบน”

หวังว่าครั้งนี้ประยสย์จะไม่ให้เรื่องยากแก่เธอ

“ได้”

หลังจากกัญจ์ตอบตกลงแล้ว ก็รีบวางสายทันที

บอสอารมณ์ไม่ดี เมื่อถูกตัวปัญหาเข้ามาหา

ความจริงแล้ว พวกเขาก็ไม่ดี

ตระกูลสาระทาเป็นตระกูลระดับไหน？คุณประยสย์เป็นคนระดับไหน？เขาจำเป็นต้องใช้สำนักงานนักสืบของพวกเขาด้วยเหรอ？

เห็นได้ชัดว่าเป็นการจงใจ หรือท้าทาย หรือแก้แค้น หรือมีความหมายอย่างอื่นแฝงอยู่

หลังจากที่ทั้งสองคุยโทรศัพท์เสร็จ กัญณิศาก็ได้ยินเสียงเปิดประตูของคฤหาสน์ดังขึ้นมา รู้ว่าพี่สาวกลับมาแล้ว เธอจึงไม่รีบที่จะขึ้นไปชั้นบน แต่กลับออกไปต้อนรับ

ชเนนทร์ส่งกิติยากลับมา

กิติยาอยู่เมืองแอคเซสซ์ถือว่าเป็นคนมีชื่อเสียงคนหนึ่ง ปรกติเธอไม่จำเป็นต้องให้คนอื่นส่ง แต่ตอนนี้เธอกับชเนนทร์เป็นคู่รักกัน ปรกติทั้งสองคนงานยุ่งมาก และมีเวลาเดทกันน้อยมาก

ชเนนทร์ส่งเธอกลับบ้าน เพราะอยากอยู่กับเธอมากขึ้น และเธอก็อยากพูดคุยกับชเนนทร์เช่นกัน

มีคู่รักไม่กี่คู่ในเมืองแอคเซสซ์ ที่ออกเดตกันเหมือนคู่เขา

คนทั่วไปถ้าอีกฝ่ายเอาแต่ทำงาน ไม่มีเวลาให้ตัวเอง สุดท้ายก็จะทนไม่ไหวแล้วเลิกกัน

“พี่ พี่ชเนนทร์”

กัญณิศาเดินเข้ามาหาพวกเขาสองคน

“คุณหนูรอง”

บอดี้การ์ดที่ลงมาจากรถก่อน ทักทายออกมาอย่างเคารพ

“อืม ลำบากพวกคุณแล้ว ไปกินมื้อดึกกัน แล้วรีบพักผ่อน”

กัญณิศาพูดออกมาอย่างอ่อนโยน ทำให้บอดี้การ์ดรู้สึกอบอุ่นใจมาก

คุณหนูรองเหมือนนางฟ้าจริงๆ คนงามจิตใจงามและอ่อนโยนอีกด้วย ดีกับพวกเขาทุกคน และให้ความเคารพพวกเขาทุกคนอีกด้วย

เมื่อชเนนทร์กับกิติยาลงมาจากรถแล้ว กิติยาส่งสัญญาณให้บอดี้การ์ดเลิกงานได้ บอดี้การ์ดจึงเลิกงานเดินออกไป

เพราะไม่ว่ายังไงพวกเขาเป็นบอดี้การ์ดของคุณหนูใหญ่ ต้องรอให้คุณหนูใหญ่อนุญาตก่อน พวกเขาถึงเลิกงานได้

“ณิศา พูดแล้วไม่ใช่เหรอ ว่าพี่จะกลับมาดึก ไม่ต้องรอพี่ ให้รีบพักผ่อน”

กิติยาพูดตำหนิ่ออกมาเล็กน้อย

“ฉันชอบรอพี่กลับหนิ่”