บทที่ 547 วันเวลาที่มีความสุข

แม้ว่าคืนแต่งงานของกนกอรจะทำให้เธอรู้สึกมีความสุขมาก แต่เธอนอนไม่ดีเลยนะสิ

นฤเบศวร์ที่กินมังสวิรัติมาเกือบสามสิบปี เมื่อเขาได้ลิ้มรสกลิ่นคาวก็เหมือนกับเสพติด

ไม่ว่าเธอจะตื่นหรือกึ่งหลับกึ่งตื่น เขาก็ทำงานหนักเป็นพิเศษ เธอง่วงมาก และเขาพูดกับเธออย่างเอาใจใส่ว่า: “ที่รัก เธอหลับของเธอ ฉันยุ่งอยู่ของฉัน”

กนกอร: “……”

เพราะไม่ได้รับการนอนหลับที่ดี ทำให้กนกอรนอนหลับจนตะวันโด่งฟ้า จนอวัยวะภายในทั้งห้าประท้วง เธอจึงตื่นขึ้นด้วยความหิว

เมื่อลืมตาขึ้น เธอก็พบกับใบหน้าที่หล่อเหลาของนฤเบศวร์ที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม

“ที่รัก ในที่สุดเธอก็ตื่นแล้ว”

นฤเบศวร์มีความสุขมากที่เห็นเธอตื่น ในเวลาเดียวกัน เขาก็สัมผัสใบหน้าของเธอด้วยมือของเขา และพูดอย่างน่าสงสารและขอโทษว่า: “เป็นความผิดของฉันเอง จากนี้ไป ฉันจะไม่เป็นเหมือนเมื่อคืนนี้อีกแล้ว”

กนกอรจำสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้ได้ ใบหน้าสวยๆของเธอค่อยๆเปลี่ยนเป็นสีแดง และในวินาทีต่อมา เธอหยิบหมอนขึ้นมาแล้วตบไปทางนฤเบศวร์

“แบตบอส นายเลวอย่างกับหมาป่าเลย!”

นฤเบศวร์รู้ว่าตัวเองทำเกินไป ดังนั้นเขาจึงปล่อยให้เธอใช้หมอนตบเขา ยังไงซะไม่ว่าจะใช้หมอนตบเขายังไง มันก็ไม่เจ็บเลย”

เมื่อเธอหยุดตบเขา เขาก็กอดภรรยาของเขาด้วยกับผ้านวม แล้วพูดเบาๆว่า: “ฉันเป็นแบตบอส ฉันเป็นแบตบอสมาตลอด แต่ถ้าไม่แบต เธอจะรักฉันเหรอ ฮิฮิ”

กนกอรชกเขาเบาๆ “นายจะอุ้มฉันไปไหน”

“อาบน้ำแล้วจะรู้สึกดีขึ้นบ้าง”

“คืนนี้นายไปนอนที่ห้องทำงานหรือห้องรับแขก”

“ไม่ได้หรอกนะ ฉันสัญญาว่าคืนนี้จะไม่แตะต้องเธออีก เราเป็นสามีภรรยากัน สามีภรรยาจะนอนแยกห้องกันได้อย่างไร คนที่นอนคนละห้องคือมีความสัมพันธ์ที่ไม่ดีกัน หรือฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งกรนเสียงดัง ซึ่งฉันไม่เป็นทั้งคู่ ดังนั้นฉันจะนอนกับเธอ”

ล้อเล่นนา เขาเพิ่งลิ้มรสความสุขของการมีเมีย แล้วจะให้เขาหลับในห้องทำงานงั้นเหรอ ไม่มีทาง!

ถึงจะนอนพื้น เขาก็จะนอนห้องเดียวกับเมีย

กนกอรบีบใบหน้าทั้งสองข้างของเขาเบาๆ และบ่นว่า: “ถ้าผู้ชายเชื่อถือได้ แม่หมูก็ปีนต้นไม้ได้แล้ว”

“คำพูดของผู้ชายคนอื่นจะเชื่อถือได้หรือไม่นั้น ฉันรับประกันไม่ได้ แต่เธอสามารถเชื่อในสิ่งที่ฉันพูดได้ ฉันพูดแล้วทำได้แน่นอน”

ท่ามกลางความรักและความเสน่หาของคู่หนุ่มสาว นฤเบศวร์พาภรรยาที่รักของเขาเข้าไปในห้องน้ำ เติมน้ำอุ่นให้กนกอรเต็มอ่าง และคิดอยากจะช่วยกนกอรอาบน้ำ แต่ถูกกนกอรขับไล่ออกไป

นฤเบศวร์ที่ถูกไล่ออกหัวเราะคิกคัก พวกเขาเป็นคู่แท้กันไปแล้ว เธอยังเขินอายอีก

รู้จักเธอมานาน เขาไม่เคยเห็นเธอขี้อายเลย บางครั้งได้เห็นบ้างก็สะดุดตาดี นฤเบศวร์ชอบที่จะเห็นกนกอรเขินอาย เธอมีกลิ่นอายผู้หญิงมากขึ้นเรื่อยๆ

กนกอร: เมื่อก่อนฉันไม่มีกลิ่นอายความเป็นผู้หญิงเหรอ?

นฤเบศวร์เต็มไปด้วยความปรารถนาที่จะอยู่รอด: เมื่อก่อนเธอเป็นกลิ่นอายที่สดใส่ไร้เดียงสาของหญิงสาว

เมื่อกนกอรออกมาจากห้องน้ำ เธอรู้สึกสดชื่นมาก

“ตอนนี้กี่โมงแล้ว”