บทที่ 590 สงสัยแดน

“ฉันไม่รู้ว่าเป็นใคร......พ่อ แม่ พี่ใหญ่ รีบไปช่วยน้องสามเถอะค่ะ ฉันเห็นน้องสามโดนภรรยาเขากับแดนประคองออกไปจากประตูหลัง ถึงได้โดนคนตีจนสลบ”

คุณนายรองไม่ได้พูดว่าตนเองโดนใครตีจนบาดเจ็บ เธอก็ไม่รู้จริงๆ แต่เธอเห็นทุกอย่าง เธอถึงได้พูดออกมา

สีหน้าของแดนเปลี่ยนไปทันที รีบอธิบาย: “ป้าสะใภ้รอง พ่อผมไม่สบายครับ ผมกับแม่ผมประคองพ่อออกไปหาหมอ แต่ในบ้านกำลังจัดงานเลี้ยงอยู่ พวกเราไม่อยากทำให้ทุกคนตกใจ ถึงได้ออกไปจากประตูหลัง”

ประยสย์มองแดน แววตาแข็งกร้าว พูดขึ้น: “หลังจากลุงสามกลับมาก็มองออกเลยนะว่า เขาดูกระฉับกระเฉงมีชีวิตชีวาดี ทำไมถึงไม่สบายขึ้นมาอย่างกะทันหันล่ะ?”

“พ่อผมอาจจะดื่มไวน์มากเกินไป บอกว่าไม่สบาย แม่ผมจึงรีบเรียกผมให้ช่วยประคองพ่อผมออกไป”

แดนกำลังโกหก

แต่คุณนายรองดันพูดกับพ่อแม่สามี: “พ่อแม่คะ ฉันเห็นคนของน้องสามหมดสติไปแล้ว ถ้าน้องสะใภ้สามกับแดนจะประคองเขาเดินไป ถ้าเขาเกิดไม่สบายขึ้นมาอย่างกะทันหันจริงๆ ในบ้านก็มีหมอของครอบครัวอยู่ เรียกหมอไปดูก่อนก็ได้นี่คะ”

“ป้าสะใภ้รอง ป้าหมายความว่าไงครับ คำพูดของป้ากำลังสงสัยว่าผมกับแม่ผมทำอะไรพ่อผมงั้นเหรอ”

คุณนายรองไม่ตอบ ซึ่งเป็นการยอมรับว่าเธอสงสัยว่าคุณนายสามทำร้ายชลไปโดยปริยาย

ถึงเธอจะไม่ได้พูดออกมาชัดๆ แต่ก็สงสัยว่าแดนนี่แหละที่ตีเธอจนสลบ หัวแตกเลือดไหล เพราะเธอเห็นเรื่องที่ไม่ควรเห็น

“แดน แม่แกพาพ่อแกไปไหน? พ่อแกไม่สบายตรงไหน? แล้วแม่แกส่งพ่อแกไปโรงพยาบาลไหน?”

ไซม่อนถามขึ้นด้วยน้ำเสียงอึมครึม

เขาไม่ค่อยเชื่อว่าแดนจะทำร้ายน้องสาม แต่น้องสะใภ้สามจะทำเรื่องอะไรหรือเปล่า เขาก็ไม่กล้ารับประกัน

“แดน พ่อแม่แกกำลังทะเลาะกันเรื่องหย่า แกก็รู้นี่นา แม่แกเกลียดพ่อแกสุดๆ แกคิดว่าถ้าพ่อแกไม่สบายจริงๆ แม่แกจะเป็นห่วงพ่อแกเหมือนเมื่อก่อนงั้นเหรอ?”

สีหน้าของแดนซีดมากขึ้น

เจนสันพอจะเดาได้แล้วว่าแม่คงจะลงมือทำร้ายพ่อ แม้ความรักที่เท่ากันของเขาจะโน้มเอียงไปทางแม่ แต่ก็ไม่อยากให้แม่ฆ่าหรือทำร้ายพ่อ จึงรีบถามน้องชาย: “แดน แกรีบบอกมา สรุปว่าพ่อไม่สบายจริงๆหรือว่าโดนแกกับแม่ทำอะไร?”

“แม่พาพ่อไปไหน? ที่ป้าสะใภ้รองโดนตีจนสลบ แกเป็นคนทำหรือเปล่า?”

“ผมไม่ได้ทำ!”

แดนปฏิเสธเสียงดัง “ผมไม่ได้ตีป้าสะใภ้รองสลบ ผมไม่รู้ด้วยว่าป้าสะใภ้รองเห็นผมกับแม่ เวลานั้นบนถนนเงียบสนิท ไม่เห็นแม้แต่เงาใครเลย ไฟถนนก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงดับไปหมด”

“ป้าสะใภ้รองเห็นผมกับแม่ผมในสถานการณ์อย่างนี้ ป้าสะใภ้รอง คอยติดตามพวกเรามาโดยตลอดใช่ไหม? ป้าสะกดรอยตามพวกเราทำอะไร?”

แดนพยายามเบนความสนใจจากทุกคนมาที่คุณนายรองแทน

“แดน!”

ไซม่อนเรียกออกมาด้วยเสียงเคร่งขรึม

แดนหวาดกลัวคุณลุงใหญ่คนนี้ เห็นลุงใหญ่หน้าตาอึมครึม สายตาที่มองเขาก็แข็งกร้าวสุดๆ รู้แล้วว่าไม่มีใครเชื่อเขา

เห็นสีหน้าของปู่ย่าก็เป็นแบบนั้นเช่นกัน ย่าถึงขั้นเร่งรัดเขาด้วยซ้ำ: “แดน แกรีบบอกมาว่าแม่แกพาพ่อแกไปไหน? ถ้าพ่อแกโดนแม่แกทำร้ายเข้า แกจะเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดนะ นั่นพ่อแท้ๆของแกนะ!”

การป้องกันในใจของแดนทลายลงในทันที เขาพูดขึ้น: “ผมก็ไม่รู้ครับ แม่บอกว่าจะพาพ่อไปโรงพยาบาล แต่ไปโรงพยาบาลไหน ผมไม่รู้จริงๆ เป็นโรงพยาบาลที่แม่ติดต่อเอาไว้”