บทที่ 594 ก้างขวางคอเยอะมาก

หลังจากเขาตื่นขึ้นมาตรวจดูกล้องวงจรปิด ก็ลุกขึ้นอย่างมีความสุข เตรียมตัวไปกินข้าวเช้าเป็นเพื่อนภรรยาผู้ยิ่งใหญ่

คนที่ยุ่งแบบเขา ปกติก็นอนไม่เยอะอยู่แล้ว พักผ่อนสองสามชั่วมอง เขาก็พอแล้ว อีกครู่ค่อยมานอนชดเชยเอาก็ได้

ยังไงวันนี้ก็ยังไม่ต้องกลับบริษัท ได้มีเวลาเกาะติดภรรยา หลอกล่อ งอนง้อเธอ

ถ้าหากก้าวหน้าไปอีกขั้นหนึ่งก็ดี

เขาครองตัวบริสุทธิ์มานานแล้ว

นับตั้งแต่ลูกชายพาภรรยาไปเมืองแอคเซสซ์ เขาก็ไม่ได้มีอะไรกับใคร โดยเฉพาะหลังจากที่ภรรยาฟื้นคืนสติ กระทั่งมือของภรรยาเขาก็ยากจะได้จับ

แม้ว่าเขาจะอายุห้าสิบแล้ว แต่สุขภาพเขาดีมาก แข็งแรงสุดๆ เป็นไปได้ว่าเด็กหนุ่มวัยรุ่นที่อดหลับอดนอนบ่อยๆ บางคนยังสุขภาพดีสู้เขาไม่ได้เลย หากไม่ใช่ว่าภรรยาอายุมากแล้ว คลอดลูกอีกคนจะทำร้ายสุขภาพเธอ เขาก็ยังสามารถให้ภรรยาคลอดได้อีกหลายคน

“หนูไปเรียกพี่มากินข้าวก่อนด้วยดีมั้ยคะ อีกเดี๋ยวค่อยนอนชดเชยเพิ่มเอา”

เทวิกาสงสารพี่ชายมาก

แต่ก่อนได้ยินมาว่าประธานบริษัทใหญ่ยุ่งมาก เธอก็ไม่เคยเห็นมาก่อน รอจนเธอแต่งงานกับยศพัฒน์แล้ว ถึงได้รู้ว่ายุ่งมากจริงๆ เพื่อที่จะเจียดเวลามาบ่มเพาะความรู้สึกกับเธอนั้นไม่ง่ายเลย ยศพัฒน์ต้องทำงานล่วงเวลาจัดการเอกสารสำคัญที่จำเป็นต้องจัดการให้เรียบร้อยล่วงหน้า ถึงจะเจียดเวลาออกมาได้

เห็นพี่ชายเธอเป็นนายน้อยของตระกูลใหญ่ หัวหน้าตระกูลในอนาคต เธอคิดว่า ก็แค่นายน้อยคนหนึ่งของตระกูล คุณพ่อยังแข็งแรงดีอยู่ พี่ใหญ่ไม่น่าจะยุ่งเหมือนกับยศพัฒน์ขนาดนั้น หลังกลับบ้าน เห็นสองพ่อลูกออกจากบ้านแต่เช้าตรู่ กลับมาตอนดึกดื่น ต้องจัดการ โอเอ กรุ๊ปอันใหญ่โต ทั้งยังต้องจัดการกิจธุระในตระกูลอีก

เทวิกาถึงได้เข้าใจอย่างแท้จริงว่า ทำไมคุณพ่อกับพี่ชายถึงได้อยากสลายตระกูลสาระทาที่ผูกรวมไว้ด้วยกันทีละขั้นตอน ให้แต่ละครอบครัวแยกย้ายกันไปยืนด้วยลำแข้งของตัวเอง

คุณพ่อกับพี่ชายทำงานเหนื่อยแทบตาย เป็นวัวเป็นม้าให้กับทั้งตระกูล แม้ว่าจะทำให้ทั้งตระกูลเจริญรุ่งเรืองขึ้นมา แต่ไม่ได้รับความสำนึกในบุญคุณ ผู้อื่นซุ่มยิงธนู ลอบทำร้ายอยู่ด้านหลัง ไหนจะมีแผนร้ายต่างๆ นาๆ ไม่คุ้มค่าเลยจริงๆ

ถ้าหากสามัคคีกันเป็นกลุ่มก้อนเหมือนตระกูลอริยชัยกุล พี่น้องลุงหลานสมานฉันท์ ไม่วางแผนทำร้ายคนในครอบครัวกันเอง แม้จะเหนื่อยหน่อยแต่ก็รู้สึกว่าคุ้มค่า

“ไม่ต้องเรียกพี่ของลูก ให้เขานอนไป ถ้าเขาหิว เขาจะตื่นขึ้นมาทำกินเอง ในห้องเขาไม่มีอะไรรึไง เขาไม่ออกจากห้องเดือนหนึ่ง ก็ไม่มีทางหิวตายหรอก”

ตอนนี้ลูกสาวกับลูกเขยตื่นแล้ว มีก้างขวางคอสองคนแล้ว เพิ่มก้างขวางคอตัวน้อยที่เก็บมาได้อีกหนึ่ง หากเรียกลูกชายให้ตื่น ก็จะมีก้างขวางคอสี่คนที่ขัดหูขัดตาเขา ทำลายแผนการงอนง้อภรรยาที่หาได้ยากของเขา

ได้ยินคุณพ่อพูดแบบนี้ เทวิกาก็ล้มเลิกความคิดที่จะกลับไปเคาะประตูห้องพี่ชาย

“พ่อครับ”

ยศพัฒน์ถามเสียงทุ้มต่ำ “อาสามป่วยจริงๆ หรอครับ”

แม้ว่าเขากับเทวิกาจะเฝ้าดูอยู่เบื้องหลัง ทั้งยังช่วยคุณหญิงสามไล่คนไป ในภายหลังก็ค้นพบว่ายังมีคุณหญิงรองที่แอบจ้องมองอยู่อีกคน เขาฟาดไม้ลงไปหลายครั้งจนคุณหญิงรองสลบ แต่มือหนักไปหน่อย ถึงได้ฟาดจนคุณหญิงรองหัวแตกเลือดออก

แต่สองสามีภรรยาไม่รู้ว่าคุณหญิงสามพาชลออกไปทำอะไร

น่าจะไม่ได้ทำให้ชลเป็นขันทีหรอกนะ

สายตาของไซม่อนจับจ้องอยู่ที่แผ่นหลังของภรรยา มองญาณินที่อุ้มเด็กน้อยเอาไว้ เขารู้สึกเหมือนเห็นเธอในตอนวัยรุ่น เธอมีความอดทนกับเด็กๆ มาก และชอบเด็กมากเช่นกัน

“ไม่ได้ป่วย”

ไซม่อนตอบ

“อาสะไภ้สามโกหกหรอคะ เธอทำอะไรอาสามคะ”

ต่อหน้าคนในครอบครัว เทวิกายังคงแสดงท่าทางเป็นห่วง อาสามมาก

แม้เธอจะรู้ว่าทุกการเคลื่อนไหว ทุกการกระทำของพวกเธอสามีภรรยาล้วนหลบไม่พ้นสายตาอันแหลมคมของพ่อเธอ