บทที่ 597 เตรียมตัวเรียบร้อย งอนง้อภรรยา

เธอก็รู้ว่าปีที่วิกาถูกอุ้มไปนั้น จะต้องมีหนอนบ่อนไส้ให้การสนับสนุนแน่นอน ไม่อย่างนั้นวรันธรไม่มีทางอุ้มวิกาหายไปจากคฤหาสน์ตระกูลสาระทาได้ในเวลากลางวัน

ใครเป็นคนทำ เธอไม่ได้ตามสืบ กลับมีบุคคลที่สงสัยอยู่ เพียงแต่คนนั้นก็ลูก คนนี้ก็ลูก เธอจึงตัดสินใจหลับตาลงทั้งสองข้าง ไม่มองและไม่สนใจ

“ล้วนเป็นพวกคนรับใช้ที่บกพร่องในหน้าที่!”

นายท่านหญิงด่าประโยคหนึ่ง

“แม่ครับ เมื่อวานเป็นวันอะไร ที่บ้านจัดงานเลี้ยงนะ มีแขกมาเยอะขนาดนั้น ทุกคนล้วนยุ่งกันทั้งนั้น ฝูงชนล้วนรวมตัวกันอยู่ที่กลางลานบ้าน ทางด้านพวกเขาไม่มีคนเดินไปเดินมาก็เป็นเรื่องปกติมาก”

“ถ้าปกติโทษพวกเขาว่าบกพร่องในหน้าที่ก็ยังพอเป็นไปได้ เรื่องเมื่อวานโทษพวกเขาไม่ได้หรอกครับ”

นายท่านหญิงหมดวาจาจะพูดทันที

วันที่จัดงานเลี้ยงก็มีเธอเป็นคนตัดสินใจเป็นคนสุดท้าย

จะโทษใครได้

“ลูกไปจัดเตรียมรถเดี๋ยวนี้ แม่กับพ่อของลูกจะไปโรงพยาบาลเยี่ยมชล เรื่องที่บ้านเจ้าสองถูกตีสลบ ลูกตรวจสอบให้ละเอียดด้วย ถ้าไม่มีเวลาว่าง ก็มอบให้เจ้าสองไปตรวจสอบเอง”

เปรียบเทียบกับคุณหญิงรองที่ได้รับบาดเจ็บ ชลที่นอนโรงพยาบาลเพราะถูกทำหมัน ทำให้นายท่านหญิงเป็นห่วงมากกว่า

คุณหญิงรองเป็นแค่ลูกสะใภ้

ชลเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขที่เธอ ผู้ชราคลอดออกมานะ

“ครับ”

ไซม่อนไม่ได้ปฏิเสธ รีบช่วยคุณพ่อมารดาจัดเตรียมรถคันหนึ่ง กับบอดี้การ์ดที่จะติดตามไปด้วย และมองส่งคุณพ่อมารดาออกจากบ้านไปโรงพยาบาลด้วยตัวเอง

ส่งผู้ชราทั้งสองคนไปแล้ว ไซม่อนก็เรียกพ่อบ้านมา พูดเรื่องกล้องวงจรปิดเสีย จึงทำให้ไม่เห็นว่าใครเป็นคนตีคุณหญิงรองสลบกับเขา ให้พ่อบ้านไปบ้านรองสักรอบ เรียกนายสามไปตรวจสอบคนร้ายที่แท้จริงด้วยตัวเอง

สองสามีภรรยาบ้านรองกัดแดนไม่ปล่อย นึกว่าแดนตีคุณหญิงรองสลบ

ไซม่อนมอบเรื่องนี้ให้พวกเขาบ้านรองไปสอบสวนกันเอง นายสามกับลูกชายของเขาลงมือสืบสวนขยายความพุ่งเป้าไปที่แดนเป็นหลัก

เมื่อตรวจสอบแล้ว ก็มีแค่แดนที่ออกจากสถานที่จัดงานเลี้ยงในตอนนั้นจริงๆ ประยสย์ เจนสัน ยังมีพวกจิรัตน์ของบ้านรองล้วนไม่ได้จากไป สองสามีภรรยาเทวิกาอุ้มเด็กน้อยกลับไปพักผ่อนที่ห้องกลางคัน นั่นคือสิ่งที่ทุกคนล้วนเห็นเหมือนกัน

บ้านรองยิ่งรู้สึกสงสัยว่าแดนเป็นคนทำ

พวกเขาสงสัยแบบนี้ ทำแบบนี้ นั่นก็เป็นเรื่องของพวกเขา ไซม่อนไม่สนใจหรอก

เมื่อเขาตัดสินใจว่าจะทำลายกฎระเบียบประจำตระกูลนับร้อยปี สลายตระกูลโอเอ กรุ๊ปทั้งตระกูล ไม่ให้พวกเขาสูบเลือดเขาอีก เขาก็ไม่กลัวความวุ่นวายภายใน กลับยิ่งวุ่นวายก็ยิ่งดี จะได้ให้เหตุผลเที่ยงธรรมกับเขา

ยุคความวุ่นวายที่เกิดจากการทำสงครามในอดีต รูปแบบการอยู่ด้วยกันเป็นกลุ่มของคนโอเอ กรุ๊ปนั้นไม่เลว อย่างน้อยก็สามารถต้านทานศัตรูภายนอกได้

แต่ในยุคที่สงบสุขตอนนี้ รูปแบบการอยู่รวมกันเป็นกลุ่มก้อนเช่นนี้ได้เปลี่ยนแปลงความหมายไปแล้ว ความละโมบ ทะเยอะทะยานของความเป็นมนุษย์ ทำให้ทุกคนเกิดความปรารถนามากขึ้น นั่นก็คือความต้องการที่ไม่มีวันพอ จะเติมอย่างไรก็เติมไม่เต็ม

มีเพียงแค่สลายตัว ให้พวกเขายืนด้วยลำแข้งของตัวเอง แล้วค่อยจัดการครอบครัวที่ทะเยอทะยาน ครอบครัวที่มีแต่แผนร้ายทิ้ง ถึงจะสามารถสร้างความสงบสุขให้กับชนรุ่นหลังได้

“วิกา พ่อกลับมาตอนตีห้า นอนไปแค่สองสามชั่วโมง ตอนนี้สมองยังมึนๆ พ่อออกไปตากลมหนาวให้ปลอดโปร่งสักหน่อย

ไซม่อนหาข้ออ้างทิ้งลูกสาวกับลูกเขยออกไป

เมื่อออกจากประตูบ้านหลัก เขาก็กระซิบเรียกคนใช้คนหนึ่ง ถามว่า “เห็นมั้ยว่าคุณผู้หญิงเดินไปทางไหน”

คนรับใช้คนนั้นตอบอย่างเคารพนบนอบ “คุณผู้หญิงเข็นคุณพิรัตน์ไปทางสวนสนุกสำหรับเด็กค่ะ

คฤหาสน์ตระกูลสาระทาใหญ่มาก ย่อมสร้างสวนสนุกสำหรับเด็ก แต่ก่อนให้พวกประยสย์เล่นสนุก