บทที่ 602 ความสัมพันธ์อยู่ร่วมกันที่ยากจะเปลี่ยนแปลง

ทันทีที่เขาออกจากห้องหลัก ประยสย์พูดกับยศพัฒน์ด้วยเสียงต่ำว่า: “พ่อบอกให้พวกเราไปห้องทำงานของเขาทันที ฉันเกรงว่าสถานการณ์จะเปลี่ยนไป เราต้องเปลี่ยนแผนที่ตกลงกันไว้ก่อนหน้านี้ซะแล้ว”

ยศพัฒน์พยักหน้าอย่างใจเย็นและไม่พูดอะไร

ประยสย์เหลือบมองเขาและต้องถอนหายใจในใจ แก่กว่าเขาห้าปีก็คือแก่กว่าห้าปี แต่ความใจเย็นนี้ดีกว่าเขาเล็กน้อย

ทั้งสองราวกับเดินเล่นจนถึงห้องทำงานของไซม่อน

ไซม่อนนั่งพิงโต๊ะทำงาน ดูเหมือนจะครุ่นคิดอะไร และเขาก็นั่งตัวตรงเมื่อเห็นลูกชายและลูกเขยเข้ามา

“พ่อ”

ยศพัฒน์เรียก

ประยสย์ตรงไปที่ประเด็นหลัก “เกิดอะไรขึ้น พ่อได้ข่าวอะไรมารึเปล่า”

ไซม่อนไม่รีบตอบ แต่ถามกลับว่า: “แม่ของลูกไปถึงที่ธนัทแล้วใช่ไหม”

“นี่กี่โมงแล้ว แม่ไปถึงนานแล้วครับ พี่ผมบอกว่าพอแม่ของผมถึงแล้วก็สงสารเขาที่เมื่อคืนดื่มหนักเกินไป และกำลังทำซุปแก้เมาให้เขาด้วย ในฐานะลูกชาย ผมยังไม่เคยดื่มซุปแก้เมาที่แม่ทำเลย”

หลังจากที่ไซม่อนเงียบไป เขาก็พูดว่า: “เมื่อก่อนตอนพ่อมีงานสังสรรค์ ไม่ว่าพ่อจะกลับมาดึกแค่ไหน แม่ของลูกก็จะรอพ่อ และถ้าพ่อดื่มมากเกินไป เธอก็จะปรุงซุปแก้เมาให้พ่อดื่ม ยี่สิบปีแล้ว มียี่สิบปีแล้วที่พ่อไม่ได้ดื่มซุปที่เธอทำ ไม่มีแม้แต่ซุปแก้เมาเลย”

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงซุปบำรุงอะไรต่างๆ

เขารู้สึกได้ว่าญาณินอ่อนโยนต่อเขาเล็กน้อย อย่างน้อยตอนนี้เธอก็ไม่ได้ขอหย่ากับเขาบ่อยนัก แต่เธอก็ยังไม่ให้อภัยเขา

“พ่อครับ ซุปที่วิกาทำก็อร่อยมาก ไว้วันอื่นขอให้วิกาทำซุปให้พ่อดื่ม”

ไซม่อนยิ้ม “ก็ดี”

ในเมื่อเขาไม่สามารถดื่มซุปที่ภรรยาทำให้ แต่ก็ไม่เลวที่จะได้ดื่มซุปที่ลูกสาวของเขาทำ

“พ่อเพิ่งได้ข่าวว่าลูกในท้องของพลอยไพลินเสียไปแล้ว”

ไซม่อนตัดไปที่ประเด็นหลัก

ประยสย์ทำสีหน้าเคร่งเครียด “ลูกของเธอแท้งไปแล้วก็แท้งไปสิ พ่อเป็นห่วงเธอมาก แสดงว่าพ่อส่งสารที่เธอแท้งลูกใช่ไหมครับ จะให้ผมซื้ออาหารบำรุงไปส่งให้เธอแทนพ่อไหม”

“จะโทษแม่ที่ไม่ทำซุปให้พ่อไม่ได้ ก็ใจของพ่ออยู่ที่คนอื่น เป็นไปได้ไหมว่าหลังจากที่พลอยไพลินคบกับลุงสามแล้ว หัวใจของพ่อก็เจ็บปวด ผู้หญิงอีกคนเป็นคนที่พ่อรัก และอีกคนหนึ่งคือน้องชายของพ่อ ซึ่งราวกับว่าพ่อถูกหักหลังโดยทั้งครอบครัวและคนรัก ไม่เพียงแต่หัวใจของพ่อเท่านั้นที่เจ็บปวดราวเลือดออกในใจ แต่เหมือนทำร้ายถึงหลอดเลือดแดงหลักของพ่อ จนเลือดไหลไม่หยุด”

ไซม่อนจ้องเขม็งลูกชายของเขาด้วยใบหน้าที่มืดมน

ยศพัฒน์รีบสงบอารมณ์ของพี่ชายภรรยาและพูดว่า: “พี่ครับ ฟังพ่อก่อน ลูกของพลอยไพลินแท้งไปและตอนนี้ลุงสามก็ทำหมัน ซึ่งถ้าพลอยไพลินต้องการตั้งครรภ์ของลุงสามอีกครั้ง มันเป็นไปไม่ได้แล้ว และหากเธอไม่ให้กำเนิดทายาทตระกูลสาระทา ก็ยากที่จะแต่งเข้าตระกูลสาระทา บางทีคุณพสธรจะเปลี่ยนใจไม่ทำตามแผนและฉีกหน้าโดยตรง”

ไซม่อนมองไปที่ลูกเขยของเขาอย่างชื่นชม

ด้วยสถานการณ์ของตระกูลสาระทาและตระกูลเลิศธนโยธา ประยสย์ต้องเข้าใจดีกว่ายศพัฒน์อยู่แล้ว ทว่ายศพัฒน์สามารถคิดถึงเรื่องนี้ได้ ซึ่งเป็นเรื่องดีมาก