บทที่ 609 จู่ๆเกิดสงสัยขึ้นมา

กนกอรคร่ำครวญว่าโลกเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ เมื่อเพื่อนของเธอถูกยุให้แต่งงานจนไม่กล้าแม้แต่จะกลับบ้าน เธอไม่เคยคิดว่าเหตุการณ์สำคัญในชีวิตของเธอจะได้รับการแก้ไขพร้อมกันเพราะเพื่อนของเธอถูกยุให้แต่งงาน

“ฉันก็ไม่คาดคิดเหมือนกัน ที่รัก ออกไปดูทีวีก่อนเถอะ เดี๋ยวก็จะได้กินข้าวแล้ว”

“โอเค”

กนกอรถูหลังของเขา จากนั้นปล่อยเขาแล้วหันหลังจากไป

เพิ่งหันหลังเธอก็ถูกมือใหญ่ของเขาดึงกลับ เขากอดเธอ และประทับที่ริมฝีปากของเธอครู่หนึ่งก่อนที่จะปล่อยเธอออกไป

เมื่อเธอออกมาจากห้องครัว เธอเห็นคนรับใช้หั่นผลไม้และวางไว้บนโต๊ะน้ำชา เมื่อเห็นกนกอรออกมา คนรับใช้ก็ดูตกใจ จากนั้นก็ยิ้มและพูดว่า: “คุณหญิง ฉันหั่นผลไม้ให้คุณค่ะ”

“อืม วางไว้เลย เดี๋ยวฉันจะกินทีหลัง”

คนรับใช้ตอบด้วยความเคารพและก้าวถอยหลัง

กนกอรนั่งลงบนโซฟาอีกครั้ง ชำเลืองมองที่จานผลไม้แล้วหยิบขึ้นมาจะกิน ทันใดนั้นก็นึกสงสัยถึงท่าทีที่ตกใจของคนรับใช้ เทวิกาที่ไม่ขี้สงสัยก็กลายเป็นคนสงสัยได้ ผลไม้จานนี้ไม่ใช่ว่ามีปัญหาใช่ไหม

เมื่อก่อนๆที่คนรับใช้จะเตรียมผลไม้หลังมื้ออาหาร ต่างจะถามเธอก่อนเพื่อให้มั่นใจว่าเธอจะกินถึงค่อยเตรียมผลไม้

ครั้งนี้ไม่ได้ถามเธอด้วยซ้ำ และนำมันมาให้ในขณะที่เธอไม่ได้อยู่ในห้องโถง กนกอรรู้สึกแปลกๆ

เธอวางจานผลไม้ลง

แม้ว่าจะอยู่ในบ้านของตัวเอง แต่คนใช้ที่ทำงานที่นี่ต่างเป็รนคนที่ลุงปริญรับเข้ามา ผู้หญิงที่เคยรับใช้นอกจากเธอแล้วยังมีอีกคนนึง นั่นก็คือเปรมา

เปรมาเคยเป็นที่รักของนฤเบศวร์ ใครจะรู้ว่าเปรมาซื้อใจคนรับใช้หรือไม่

ตอนนี้เธอได้เข้ามาแทนที่ตำแหน่งของเปรมา และกลายเป็นภรรยาของนฤเบศวร์ ซึ่งเป็นนายหญิงใหญ่ของตระกูลเดชอุปไม่รู้ว่ามีกี่คนที่อิจฉาริษยาเธอ ต้องระวังตัวหน่อยแล้ว เธอได้ยินมาว่าในคฤหาสน์ก็มีเรื่องมืดมนอยู่เช่นกัน

เช่นเดียวกับบ้านพ่อของวิกา เป็นบ่อน้ำขุ่น เมื่อก่อนวิกาไม่เคยบอกรายละเอียดกับเธอเลย จนเธอกลายเป็นภรรยาของนฤเบศวร์ นฤเบศวร์ถึงบอกเธอว่าบ่อน้ำของตระกูลสาระทาขุ่นมาก ดังนั้นถึงได้รู้ว่าการแก่งแย่งชิงกันของตระกูลเศรษฐนั้นมีอยู่จริง

ถ้าใช้คำพูดวิกามาพูดคือเรื่องในนวนิยายมาจากชีวิตจริง และละครโทรทัศน์หลายเรื่องก็ดัดแปลงมาจากนวนิยาย

เมื่อคนรับใช้ที่นำจานผลไม้มาให้กนกอรจากไป เธอก็ซ่อนตัวอยู่ที่ประตูบ้านและแอบดูการกระทำของกนกอร เมื่อกนกอรหยิบจานผลไม้ขึ้นมา เธอก็ดูประหม่าเล็กน้อย และเมื่อเห็นว่ากนกอรไม่กินแล้ววางจานลง เธอก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกใจ หันหลังกลับและจากไปอย่างลับๆ

นี่คือคนรับใช้ที่คุณณัฏฐาซื้อใจ

เดิมทีเธอต้องการลาออก แต่ใครจะรู้ว่าคุณณัฏฐาไม่เพียงซื้อใจเธอคนเดียว ยังซื้อใจคนอื่นมาจ้องมองเธอด้วย

เธอจึงต้องทำมันอย่างไม่เต็มใจ

แต่เมื่อกนกอรรับประทานอาหารที่บ้าน คู่หนุ่มสาวมักจะชอบทำอาหารเองซึ่งทำให้เธอไม่มีโอกาสใส่ยาลงในซุป ในตอนกลางคืน น้ำหรือนมที่กนกอรดื่มก็ต้องผ่านมือของคุณชายของพวกเขา จนเธอไม่มีโอกาสลงมือเลย

คนรับใช้ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากบดยาเม็ดคุมกำเนิดให้เป็นผงแล้วโรยลงบนผลไม้ที่หั่นแล้ว ตราบใดที่กนกอรกินเข้าไป มันก็ต้องมีผลบ้างไม่มากก็น้อย

กนกอรสงสัยว่ามีบางอย่างผิดปกติกับจานผลไม้ แต่เธอไม่ได้บอกนฤเบศวร์ เธอกลับหาถุงและเทผลไม้ที่หั่นแล้วทั้งหมดลงในถุง โดยวางแผนที่จะนำไปให้พี่ชายของเธอในวันพรุ่งนี้

ให้พี่ชายหาคนช่วยทดสอบว่าในผลไม้เหล่านี้มีสารเคมาหรือไม่

ถ้าไม่มี ก็แค่เธอขี้สงสัย

ซึ่งหากพบปัญหาและมีหลักฐานค่อยไปบอกนฤเบศวร์ แล้วเริ่มสืบสวนและค้นหา ซึ่งถ้าสืออะไรได้ก็ดี แต่ถ้าไม่มีก็เปลี่ยนคนรับใช้ที่บ้านทั้งหมดเลย

ยกเว้นพ่อบ้านลุงปริญและบอดี้การ์ด สาวใช้เหล่านั้นมักจะชอบเปรียบเทียบเธอกับเปรมาลับหลัง ซึ่งกนกอรได้ยินโดยบังเอิญสองสามครั้ง และเธอก็อดทนไม่ออกฤทธิ์ แต่เมื่อไหร่ที่ออกฤทธิ์ ก็เปลี่ยนคนรับใช้ทั้งชุดเลย”