บทที่ 613 ดีอกดีใจแทบบ้า

วันนั้น ในถาดผลไม้นั้น ตอนเธอไปเก็บโต๊ะทีหลัง พบว่าถาดผลไม้ว่างเปล่า คุณนายน้อยกินไปหมดเลย

เดือนนี้ไม่ต้องวางยาแล้ว คุณนายน้อยก็จะไม่ท้องอีก

เดือนหน้าก็ทำสูตรสำเร็จตามนี้อีกก็พอ

“เกิดอะไรขึ้น?”

กนกอรไม่ค่อยเห็นสามีตัวเองร้อนรนแบบนั้น จึงรีบเดินมาที่หน้าบันได แล้วถามอย่างเป็นห่วง “เกิดเรื่องอะไรเหรอ?”

“มีเรื่อง เรื่องใหญ่มากๆ”

นฤเบศวร์ใช้การกระโดดลงมาจากบันไดสองสามขั้น กระโดดลงมาถึงตรงหน้ากนกอร กนกอรตกใจจนยื่นมือไปยันเขาไว้ เป็นห่วงว่าเขาจะล้ม

“อร”

“ที่รัก”

“กนกอร”

นฤเบศวร์ร่าเริงเหมือนคนบ้า โอบเอวกนกอรเอาไว้แล้วหมุนเป็นวงกลม หมุนจนกนกอรเวียนศีรษะไปหมด เธอทุบเขาเบาๆ สองสามครั้ง แล้วว่าเขา “นฤเบศวร์ นายหยุดหมุนได้แล้ว หมุนจนฉันเวียนหัวไปหมด นายรีบๆ พูดมา เกิดอะไรขึ้นกันแน่ ถึงได้ดีใจขนาดนี้”

ความดีใจเป็นบ้าเป็นหลังของเขาบอกกนกอรว่าเป็นเรื่องที่น่ายินดี ไม่ใช่เรื่องร้าย

หัวใจกนกอรที่กังวลก็ผ่อนคลายตาม

“เธอเดาสิ ที่รัก เธอเดาดู”

กนกอรบิดหูของเขาแล้วพูดขึ้นอย่างก้าวร้าว “นายจะพูดไม่พูด?”

เธอเกลียดที่สุดคือการให้เธอเดาอยู่นั่น อยากพูดก็พูดสิ ไม่อยากพูดก็ไม่ต้องพูด

“ที่รัก เบาหน่อย เจ็บนะ”

ถูกภรรยาบิดหู นฤเบศวร์ก็ยังดีอกดีใจอยู่ หลังจากเขากอบกู้หูจากมือภรรยาเสร็จ ก็บอกกับคนทั้งห้องว่า “ลุงปริญ เดือนนี้จะขึ้นโบนัสให้ทุกคนสองเท่า ต่อไปดูแลคุณนายน้อยให้เต็มที่ ในท้องคุณนายน้อยของพวกเธอมีคุณหนูน้อยแล้ว!”

ได้ยินดังนั้น ยิ้มของลุงปริญก็ยิ่งกว้าง ดีใจมากเหมือนนฤเบศวร์ ยิ้มแล้วพูดขึ้น “ยินดีด้วยครับคุณชาย คุณนายน้อย ดีจังเลยนะครับ คุณนายน้อยตั้งท้องแล้ว!”

“เดี๋ยวผมรีบโทรไปบอกคุณท่าน”

ขณะลุงปริญพูดก็จะไปโทรศัพท์

“ไม่ต้องหรอก เรากินข้าวเช้าเสร็จก็จะกลับไปคฤหาสน์หลังเก่าพอดี ฉันจะบอกคุณปู่เอง รับรองว่าคุณปู่ดีใจตายแน่”

เหล่าคนใช้ก็ดีใจมาก ส่งเสียงให้คำอวยพร

ยังไงแล้วเวลาคุณชายมีความสุขก็จะเพิ่มโบนัสให้พวกเขาเป็นสองเท่า

โบนัสพวกเขาไม่เคยน้อยเลย เพิ่มสองเท่าก็ยิ่งเยอะ

กนกอรอึ้งกิมกี่ เธอท้องเหรอ?

ไม่ใช่สิ เธอใช้แถบทดสอบการตั้งครรภ์ ผลก็ออกมาแล้วไม่ใช่เหรอ? มีขีดเดียว ขีดเดียวก็คือไม่ได้ท้อง

หรือเธออ่านคู่มืออธิบายผิด ขีดเดียวคือท้องเหรอ?

เป็นไปไม่ได้

กนกอรปฏิเสธในการยอมรับว่าตัวเองโง่เขลา ต้องเป็นสองขีดสิถึงจะท้อง

“นฤเบศวร์”

กนกอรดึงนฤเบศวร์เอาไว้ ขมวดคิ้วแล้วพูดขึ้น “นายดูผลไปแล้วหนิ ฉันไม่ได้ท้องชัดๆ ทำไมนาย……”

นฤเบศวร์พูดอย่างร่าเริง “เธอทิ้งผลเร็วเกินไปต่างหาก ลูกน้อยของเรามีนิสัยเชื่องช้า พอเธอทิ้งผลไปสักพัก สองขีดถึงได้ออกมาชัด ไม่ค่อยชัดเจนมากหรอก แต่ฉันกล้ายืนยันว่าเป็นขีดแดง ฉันถ่ายรูปส่งให้ยศพัฒน์ช่วยฉันดูแล้วด้วย เขายินดีที่ฉันจะได้เป็นพ่อคน”