ตอนที่ 599
บทที่ 630 คุณชายสี่ขอความช่วยเหลือ
October 22, 2026
“ไสหัวไป！”
ณภัทรรำคาญเธอร้องไห้เสียงดัง และเห็นว่าสอบถามข้อมูลที่มีประโยชน์อะไรไม่ได้ เลยดุด้วยน้ำเสียงเย็นชาออกมา
คุณกันยนาเหมือนถูกนิรโทษกรรม คลานขึ้นมาจากพื้น แล้วรีบวิ่งออกไปจากห้องเพรสซิเดนสูทนี้
ขอแค่คุณณภัทรไม่หาเรื่องเธออีก ไม่เป็นดาราก็ไม่เป็นไร เธอโด่งดังในวงการนี้มาหลายปี หาเงินได้มากพอที่คนธรรมดาทั่วไปทั้งชีวิตก็หาไม่ได้
เปลี่ยนไปทำอาชีพเงิน เธอก็ยังสามารถใช้ชีวิตอย่างสุขสบายได้
บอดี้การ์ดทั้งสองพาคุณกันยนาออกไป
ณภัทรจุดบุหรี่ขึ้นมาสูบอีกมวนด้วยความวุ่นวายใจ แล้วเอ็นตัวไปพิงโซฟา ผ่านไปสักพัก เขาหยิบโทรศพัท์ออกมา หลังจากมองดูเวลาเสร็จ ก็ได้โทรออกเบอร์โทรพี่ชายยศพัฒน์ทันที
และยศพัฒน์ก็รับโทรศัพท์ขึ้นมา อย่างรวดเร็ว
“ไอ้สี่ มีอะไรเหรอ？”
ยศพัฒน์พอเดาออกถึงสาเหตุที่น้องชายโทรศัพท์หาเขา แต่ก็ไม่เปิดโปงเขาออกมา ถามออกมาทั้งที่รู้อยู่แล้ว
หลังจากสูดลมหายใจเข้าลึกๆแล้ว ณภัทรพูดออกมาว่า： “พี่ใหญ่ ผมมีเรื่องอยากให้พี่ช่วย”
เขาหาผู้หญิงที่นอนกับเขาไม่เจอจริงๆ
ถึงแม้พี่ชายจะอยู่เมืองซูเพร่า แต่เส้นสายของพี่ชายอยู่เมืองแอคเซสซ์ บางทีถ้าให้พี่ชายช่วยเหลือ อาจสามารถตามหาผู้หญิงใจกล้าคนนั้นเจอก็ได้
“ว่ามา อะไรที่พี่ช่วยนายได้พี่ช่วยแน่นอน”
ณภัทรดับบุหรี่ลง แล้วโยนทิ้ง จากนั้นขยี้คลึงนวดระหว่างคิ้วเบาๆ แล้วพูดออกมาว่า： “พี่ พี่รู้เรื่องที่ผมโดนคนวางแผนเล่นงานไหม？”
“ได้ยินมาจากนฤเบศวร์แล้ว”
ณภัทร： “……”
นฤเบศวร์ไอ้คนปากโป้ง
แต่ว่า จะโทษนฤเบศวร์ก็ได้ เพราะคุณกันยนาผู้หญิงสารเลวคนนั้นจริงๆ แอบแจ้งนักข่าวให้ไปรอที่โรงแรม ดังนั้นเรื่องที่เขาโดนเล่นงาน คนทั้งเมืองแอคเซสซ์รู้กันหมดแล้ว
โดยทั่วไปนฤเบศวร์ชอบเห็นตระกูลอริยชัยกุลเกิดเรื่องโชคร้ายอยู่แล้ว ฉะนั้นต้องไปยินดียินร้ายกับความโชคร้ายของคนอื่นต่อหน้าพี่ชายแน่
“หาผู้หญิงคนนั้นเจอหรือยัง？”
“นี่ก็คือเรื่องที่ผมให้พี่ช่วยคืนนี้แหละ ผมใช้เวลาไปตรวจสอบนานมากแล้ว เส้นสายที่มีทั้งหมด ก็ใช้จนหมดแล้ว แต่ก็ยังตรวจสอบไม่เจอ ผู้หญิงคนนั้นเหมือนหายไปในอากาศ ถ้าไม่ใช่เพราะ……ผมนึกว่าผมฝันไปเสียอีก”
ตอนที่เขาได้สตินั้น เห็นเตียงนอนที่ยุ่งเหยิง และดอกเหมยดอกนั้น ทำให้เขารู้ว่า เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจริง
“ตรวจสอบไม่เจอก็ไม่ต้องตรวจสอบแล้ว”
ยศพัฒน์จงใจพูดออกมา “เพราะคนที่เสียเปรียบไม่ใช่นายอยู่แล้ว”
“พี่ใหญ่”
ณภัทรร้องเสียงต่ำออกมา “พี่ใหญ่ ผมกำลังพูดเรื่องจริงจังกับพี่อยู่นะ ทำไมถึงจะตรวจสอบไม่ชัดเจน？ถ้าหากว่า เธอเกิดท้องลูกผมขึ้นมาหล่ะ แล้วเกิดพ่อลูกเจอหน้ากันในอนาคตแล้วไม่รู้จักกัน ผมไม่เสียเปรียบแย่เลยเหรอ？”
ยศพัฒน์ยิ้มแล้วพูดออกมาว่า： “คงไม่โชคร้ายขนาดนั้นหรอกมั้ง”
“พี่ใหญ่”
“ได้ๆๆ ไม่ล้อนายเล่นละ ปรกติพี่จะให้อินทัชไปจัดการเรื่องพวกนี้ นายไปบอกกับอินทัชโดยตรงเลย แล้วให้เขาช่วยนายตามหา”
ณภัทรพูดออกมาอย่างขมขื่นว่า： “อินทัชงานยุ่งทั้งวัน เขาพูดแล้วว่าไม่มีเวลามายุ่งเรื่องรักๆ ใคร่ๆ แบบนี้หรอก พี่ใหญ่สั่งให้เขาทำอะไร เขาก็ทำอะไร แต่เมื่อเปลี่ยนเป็นผม เขากลับมาหัวเราะเยาะผม”
อินทัช：เพราะว่าผมจงรักภักดีต่อบอสผมคนเดียว
ณภัทร：……
อินทัช：เพื่อช่วยบอสตรวจสอบเรื่องที่ภรรยาของเขาถูกอุ้มลักพาตาไปในตอนเด็ก เขาเกือบต้องเสียสละร่างกายไปแล้ว ถ้าต้องช่วยเรื่องของคุณชายสี่อีก คาดว่า เขาคงต้องยอมเป็นผู้ชายอุ่นเตียงให้คุณหนูตระกูลกิจวณิชกุลแล้วมั้ง
เขาก็มีเส้นต่ำสุดเหมือนกัน โอเคไหม！
“อืม งานของอินทัชก็เยอะมากพอแล้ว จะให้เขาเสียเวลาไปกับเรื่องเล็กๆ น้อยๆ พวกนี้ไม่ได้ นายไปที่สำนักงานนักสืบในเมืองแอคเซสซ์ ให้พวกเขาช่วยนายดีกว่า บอสของสำนักงานนักสืบที่นั่นฝีมือใช้ได้เลย ที่สำคัญคือถ้านายเงินให้ถึง และเธออยากช่วยนายแล้วหล่ะก็ ต้องช่วยนายตามหาผู้หญิงคนนั้นเจอแน่นอน”
ความจริงแล้ว ยศพัฒน์เองก็อยากรู้เหมือนกันว่าผู้หญิงที่นอนกับน้องชายของเขาคือใคร ถึงไม่ได้ทิ้งร่องรอยเบาะแสที่มีประโยชน์ไว้เลย แถมได้ทำลายระบบกล้องวงจรปิดในโรงแรมอีกด้วย ทำให้ไม่สามารถตรวจสอบผู้ต้องสงสัยผ่านกล้องวงจรปิดได้
มีความเหมือนโจรขโมยดอกไม้เล็กน้อย