บทที่ 637 เริ่มเก็บตาข่าย

“ฉันไม่ได้พูดอย่างนั้น ฉันก็เป็นผู้ชายและเป็นพ่อคนด้วย ฉันรู้ถึงความสำคัญของลูกชาย ชล ไม่ต้องห่วง ฉันจะไม่ปล่อยให้นายฆ่าลูกของนายหรอก ฉันแค่อยากให้นายระวังให้มากขึ้นเพื่อไม่ให้คนอื่นสงสัยถึงตัวนายและตระกูลเลิศธนโยธาได้”

ในใจคุณพสธรต้องการให้ชลฆ่าลูกของเขา แต่เขาจะไม่พูดออกมาทันที

ชลถอนหายใจด้วยความโล่งอกและถามเขาว่า: “ผมขอขึ้นไปเยี่ยมพลอยได้หรือไม่”

“พลอยไม่อยากเจอใคร แม้แต่พี่ชายของเธอกลับมา เธอก็ไม่อยากเจอ แล้วนับประสาอะไรกับนาย นายกลับไปก่อนเถอะ ถ้ามีเรื่องสำคัญอะไรค่อยกลับมา”

คุณพสธรออกคำสั่งไล่แขก

ตอนนี้ชลไม่สามารถมีลูกได้ และลูกสาวของเขาก็ไม่ได้ต้องการจะแต่งงานกับเขาจริงๆ คุณพสธรจึงต้องการที่จะแยกทั้งสองคนออกจากกันทีละนิด

เมื่อเขาดุลูกชายที่ไม่หยุดลูกสาวที่หลงระเริงกับชล ลูกชายของเขากลับถามกลับเขาว่าพ่ออย่างเขาล่ะคิดจะทำอะไร ที่ชะตากรรมพลอยเป็นแบบนี้ก็ล้วนเกิดจากเขาที่เป็นพ่อไม่ใช่หรือ

มันทำให้เขาพูดไม่ออก

ชลไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องออกจากคฤหาสน์ตระกูลเลิศธนโยธาก่อน

หลังจากออกมาจากคฤหาสน์ตระกูลเลิศธนโยธา เขาก็ถูกรถหลายคันขนาบข้างขวางทางเขา

ทันใดนั้น ชลรู้สึกประหม่า

เขาคงไม่ได้เจอนักฆ่าใช่ไหม

เขานำบอดี้การ์ดมาด้วย แต่มีบอดี้การ์ดเพียงสี่คนเท่านั้น

ด้านหน้าและด้านหลังมีรถสี่คัน รวมเป็นแปดคัน ถ้ารถคันเดียวนั่งสี่คนก็มีสามสิบสองคนแล้ว เขากับบอดี้การ์ดทั้งสี่ไม่ใช่คู่ต่อสู่กัน

ภายใต้ความกดดัน ชลหยุดรถและรถบอดี้การ์ดของเขาก็ถูกบังคับให้หยุดเช่นกัน

ชลยังไม่ลงจากรถ และบอดี้การ์ดของเขาก็เช่นกัน ทุกคนรอให้อีกฝ่ายขยับก่อน

ในบรรดารถสี่คันที่ขวางทางอยู่ ประตูของหนึ่งในนั้นเปิดออก และคนที่ลงจากรถ ชลจำได้ในทันทีว่าเป็นหนึ่งในบอดี้การ์ดส่วนตัวของพี่ชายเขา

ที่แท้ก็เป็นคนของพี่ชายคนโต

ชลถอนหายใจด้วยความโล่งอก บอดี้การ์ดของเขาค่อยกล้าที่จะลงจากรถในขณะนี้

บอดี้การ์ดส่วนตัวของไซม่อนเข้ามาเคาะหน้าต่างรถของชล ชลลดกระจกลงและถามด้วยความโกรธๆว่า: “คิดจะทำอะไร ใครบอกให้นายทำแบบนี้ ไม่รู้เหรอว่าฉันเป็นใครเหรอ”

“คุณชล ท่านผู้นำมีคำสั่งมาเชิญคุณครับ”

ชลขมวดคิ้ว “ถ้าพี่ชายตามหาฉัน แค่โทรหาฉันก็พอ ไม่เห็นต้องส่งพวกนายมาสกัดกั้นรถของฉัน ถ้าทำให้ฉันตกใจ นายจะรับผิดชอบได้ไหม”

เขาหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาและพูดว่า: “ฉันจะไปกับนายหลังจากที่ฉันถามพี่ชายแล้ว”

ใครจะรู้ว่าคนรอบตัวพี่ใหญ่ต้องการก่อกบฏหรือไม่

อันที่จริงนี่เป็นเพียงข้อแก้ตัวของชล เขารู้สึกร้อนตัวและลนลาน

บอดี้การ์ดส่วนตัวของพี่ชายคนโตได้รับความไว้วางใจอย่างมากจากพี่ชายคนโต และโดยปกติแล้วพวกเขาจะไม่ออกห่างรอบตัวพี่ชายคนโต แล้วที่บอดี้การ์ดส่วนตัวพาคนมามากมาย พี่ชายคนโตต้องตามหาเขาแน่ๆ

หากพี่ชายคนโตต้องการพบเขาก็สามารถโทรศัพท์หรือรอเขากลับบ้านได้ แต่ทำไมต้องออกโรงขนาดนี้ ใช่ไม่ใช่เกิดเรื่องอะไรขึ้น”

จากสิ่งที่ตัวเองเคยทำมาก่อน ชลเลยรู้สึกร้อตัว

ไซม่อนรับสายเขาอย่างรวดเร็ว

“พี่มีเรื่องอะไรรึเปล่า”

“แค่ตามพวกเขามาก็พอ”

ไซม่อนพูดผ่านทางโทรศัพท์อย่างเย็นชา และวางสายโดยไม่รอให้ชลพูดอีกสักคำ

ชล: “……”

“คุณชล ไปกันเถอะครับ”

ชลยัดโทรศัพท์กลับเข้าไปในกระเป๋ากางเกง ไปก็ไป