บทที่ 687 อาจจะกลายเป็นเจ้าชายนิทรา

เทวิกาไม่สามารถเปิดโปงตัวตนของเพื่อนรักได้ จึงทำได้เพียงตอบไปว่า: “ฉันก็ไม่รู้ว่าเป็นใครมาจากไหน แค่รู้ว่าฝีมือของพวกเธอยอดเยี่ยม หนึ่งคนในนั้นเคยช่วยชีวิตพี่ชายฉันไว้ด้วย ส่วนคุณชุติภาเหมือนจะเป็นผู้ช่วยที่เธอชวนมา”

เทวิกาก็ได้เจอชุติภาเพียงครั้งเดียว แต่ชุติภาปฏิบัติกับเธออย่างสุภาพ หลังจากที่ทั้งสองคนได้พูดคุย ก็ถูกชะตากันใช้ได้ทีเดียว

ชุติภายังชอบพิรัตน์เป็นพิเศษด้วย

โชคชะตาระหว่างมนุษย์เราก็แปลกๆอย่างนี้

ชุติภาได้เจอพิรัตน์ครั้งแรก ก็หลงรักเด็กน้อยคนนี้เลย แสดงทีท่าอยากรับเขาไว้เป็นลูกศิษย์

เทวิกาคิดๆ ถ้าพิรัตน์โตกว่านี้สักหน่อย ชุติภาต้องพูดเรื่องขอรับพิรัตน์เป็นลูกศิษย์กับเธอแน่ๆ

“พวกเธอยังไม่ได้ไปจากเมืองซูเพร่าใช่ไหม?”

เซทท์คิดๆอยู่สักพักไม่รู้จะมีโอกาสได้เจอผู้หญิงที่มีฝีมือยอดเยี่ยมหรือเปล่า

“น่าจะออกไปตอนบ่ายนะ”

ประมาณบ่ายสองโมงกัญณิศาจะนั่งเครื่องบินออกจากเมืองซูเพร่ากลับไปที่เมืองแอคเซสซ์ ชุติภามากับเธอ คาดว่าคงกลับไปด้วยกัน

เซทท์ดูๆเวลา พูดต่อ: “พี่สะใภ้ อีกเดี๋ยวถ้ามีโอกาส แนะนำให้ผมรู้จักกับยอดหญิงสองคนนั้นหน่อยนะครับ”

เทวิกายิ้ม: “น้อยครั้งที่จะได้เห็นนายสนใจผู้หญิง ฉันต้องช่วยแนะนำให้นายแน่”

แต่จะแนะนำคุณชุติภากับเซทท์ให้รู้จักกัน ส่วนกัญณิศาน่ะเป็นพี่สะใภ้ที่เธอวางตัวไว้แล้ว จะโดนน้องชายสามีแย่งไปไม่ได้

ณภัทรหันหน้าไปมองพี่สามของตนเอง คิดในใจ: ที่แท้พี่สามชอบหญิงแกร่งนี่เอง มิน่าล่ะถึงได้โสดมาจนถึงทุกวันนี้

คิดว่าอยู่ในโลกของนิยายกำลังภายใน ที่มีจอมยุทธ์หญิงบินอยู่บนท้องฟ้า แล้วยังเป็นผู้หญิงที่เก่งกาจอีกด้วย!

แม้ว่า เขาก็ตกใจที่บนโลกนี้ยังมีคนที่เก่งกาจด้านศิลปะป้องกันตัว ทั้งยังเป็นหญิงสาววัยรุ่นด้วย แต่เขาไม่เหมือนพี่สามที่ยังไม่ทันได้เจอเลยก็รู้สึกสนใจไปก่อนแล้ว

เขาแค่อยากหาผู้หญิงที่นอนกับเขาคนนั้นให้เจอ

จากวันที่เขาเสียความบริสุทธิ์ก็หนึ่งเดือนแล้ว ไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นท้องหรือเปล่า?

เขาไม่ยอมให้ยีนที่ดีงามของเขาระเหเร่ร่อนอยู่ข้างนอกหรอกนะ

ตอนนี้ศัตรูภายนอกของตระกูลสาระทาถูกกำจัดไปแล้ว พี่ใหญ่น่าจะกลับมาที่เมืองแอคเซสซ์ได้แล้ว รอให้พี่ใหญ่กลับมา เขาจะขอร้องให้พี่ใหญ่ช่วยอีกที ต้องหาตัวผู้หญิงที่นอนกับเขาแล้วก็หายตัวไปให้เจอให้ได้

คราวก่อนพี่ใหญ่แนะนำให้เขาไปขอความช่วยเหลือจากคนของสำนักงานนักสืบ XX แต่กลับโดนปฏิเสธ เขาไม่อยากช่วยสืบหาเรื่องนี้

กัญณิศา: คนของฉันโดนคลุมกระสอบแล้ว ฉันจะกล้าสืบหาต่อไปได้ที่ไหน?

เงินสำคัญมาก แต่ชีวิตสำคัญกว่า

ตอนนี้รู้แล้วว่าชุติภาก็คือผู้หญิงที่นอนกับณภัทร กัญณิศาจึงยิ่งไม่กล้าเข้าไปยุ่งเรื่องของณภัทร

ไม่เห็นที่ชุติภาจัดการแม้กระทั่งคนอย่างพสธรจนยับเยินหรือไง?

ชุติภาเรียนรู้สิ่งที่ถ่ายทอดมาจากหมอเทวดาอย่างลึกซึ้ง ไม่เพียงมีทักษะทางการแพทย์ที่น่าทึ่ง แต่ยังสามารถใช้ยาพิษด้วย บวกกับทักษะป้องกันตัวที่ยอดเยี่ยม นอกซะจากเบื่อหน่ายชีวิตแล้ว ไม่งั้นเธอคงไม่กล้าไปยั่วโมโหชุติภาหรอก

ชุติภาสนใจในตัวณภัทร อยากขโมยยีนของเขามาเพื่อสร้างเด็กคนหนึ่งออกมาเป็นผู้สืบทอด อืม นี่กัญณิศารู้สึกว่านั่นเป็นโชคดีของณภัทรแล้ว

อันที่จริงไม่ใช่ว่าใครก็จะโดนชุติภาให้ความสนใจได้นี่นา

ณภัทร: ......โดนคนพรากความบริสุทธิ์ไปแล้วยังต้องรู้สึกโชคดีอีก นี่มันศีลธรรมอะไรเนี่ย!

ญาณินขอให้ตรงไปที่โรงพยาบาลเลย เทวิกาก็รู้ว่าตอนนี้แม่ไม่มีใจจะกลับบ้านหรอก

เห็นแม่เป็นห่วงพ่อ เทวิกากลับไม่รู้ว่าควรจะดีใจแทนพ่อดีไหม ดีใจแหละ แต่ตอนนี้พ่อยังไม่ฟื้น ไม่ดีใจละกัน การได้คืนดีกับแม่เป็นความปรารถนาของพ่อมาโดยตลอด สองสามีภรรยาจะได้ใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ด้วยกันอย่างเต็มที่

เดิมทีก็เป็นสามีภรรยาที่รักกันดี แต่กลับสูญเสียช่วงเวลาในวัยหนุ่มสาวไปยี่สิบกว่าปี ตอนนี้ อายุห้าสิบกันแล้ว ทุกครั้งที่เทวิกานึกถึงพ่อ ก็จะเจ็บปวดใจ เป็นเพราะคนเลวพวกนั้นที่ทำชั่วอย่างลับๆ จนเป็นเหตุให้สี่คนในครอบครัวพวกเขาคลาดกันไปยี่สิบกว่าปี