บทที่ 693 ฟื้นแล้ว

ญาณิณที่กำลังจดจ่อ รู้สึกว่านิ้วของไซม่อนเริ่มขยับ เธอรู้สึกประหลาดใจจนรีบคว้ามือของเขาเอาไว้ แล้วตะโกนว่า: “ไซม่อน คุณได้ยินใช่ไหม?”

“คุณหมอ รีบเรียกคุณหมอ นิ้วมือของนายท่านพวกคุณขยับแล้ว”

หลังจากที่ญาณิณมั่นใจว่านิ้วมือของไซม่อนขยับ ก็รีบตะโกนเสียงดังออกไปถึงหน้าห้องพักผู้ป่วย

พวกบอดี้การ์ดที่ผลัดกันเฝ้าอยู่หน้าห้อง พอได้ยินเสียงตะโกนของคุณหญิง ก็รีบวิ่งไปหาหมอเจ้าของไข้ทันที

หมอและพยาบาลรีบเข้าในห้องทันที

ในตอนที่หมอตรวจร่างกายของไซม่อนอยู่นั้น เขาฟื้นขึ้นมาแล้วจริงๆ เขาลืมตาทั้งสองข้างขึ้น

พอเห็นว่าเขาลืมตา คุณหมอก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก หลังจากที่ตรวจดูอาการก็บอกกับญาณิณว่า: “คุณหญิงธิษณาครับ นายท่านตระกูลสาระทาฟื้นแล้วครับ”

แน่นอนว่าญาณิณเห็นไซม่อนลืมตาขึ้นมาแล้ว

เธอเดินก้าวเข้ามาอย่างประหลาดใจ แล้วจับมือของไซม่อนเอาไว้ พร้อมกับพูดว่า: “ไอ้ตาแก่บ้า ในที่สุดคุณก็ฟื้นสักที ในที่สุดคุณก็ฟื้นสักที ถ้าคุณยังไม่ฟื้นอีก ฉันจะ......”

“คุณลองไปแต่งงานกับอื่นดู!”

ไซม่อนเพิ่งฟื้น เสียงขอเขาจึงค่อนข้างแหบพร่า แต่ญาณิณก็ได้ยินสื่งที่เขาพูดอย่างชัดเจน

เธอทั้งร้องไห้ทั้งยิ้มดีใจ

“คุณหญิงธิษณาครับ นายท่านตระกูลสาระทาเพิ่งฟื้น ร่างกายยังค่อนข้างอ่อนเพลีย ให้ท่านปรับตัวสักพักนะครับ ตอนนี้อย่าเพิ่งคุยกับท่านมากเกินไปนะครับ”

หมอพูดเตือนญาณิณ

ญาณิณพยักหน้ารัว

หมอและพยาบาลเดินออกจากห้องพักไปพร้อมกัน และตามด้วยบอดี้การ์ดที่เดินตามออกไป ให้พื้นที่กับคู่สามีภรรยาที่จากกันไปนานกว่ายี่สิบไปได้ใช้เวลาร่วมกัน

พวกบอดี้การ์ดที่เพิ่งออกจากห้องพักผู้ป่วย รีบหยิบโทรศัพท์ออกมาโทรทันที

บางคนโทรหาประยสย์ รายงานนายเล็ก ว่านายท่านของพวกเขาฟื้นแล้ว

บางคนโทรหาคู่สามีภรรยายศพัฒน์

แม้แต่คฤหัสน์สาระทา พวกเขาก็โทรรายงานเรียบร้อย

ถึงแม้คุณท่านและท่านหญิงจะน่ารำคาญมาก แต่ยังไงแล้วพวกท่านก็เป็นพ่อแม่แท้ๆ ของนายท่าน นายท่านฟื้นขึ้นมา ก็ควรจะรายงานพวกเขาด้วยเช่นกัน

ให้คนในคฤหัสน์สาระทาได้รู้ว่านายท่านไม่ได้เป็นอะไร แล้วยังสามารถทำหน้าที่เป็นตัวยับยั้งได้อีกด้วย แน่นอนว่า สำหรับบ้านสองบ้านสามแล้ว การที่ไซม่อนฟื้นนั้นไม่ใช่เรื่องดีสำหรับพวกเขาเลย

คุณยศกรออกจากโรงพยาบาลได้สักพักแล้ว เขาออกจากโรงพยาบาลเร็วกว่าประยสย์เสียอีก

ทันทีที่ออกจากโรงพยาบาล เขาก็กลับไปที่โอเอ กรุ๊ป โดยหวังว่าจะคว้าโอกาสในครั้งนี้ยึดครองบริษัท แต่โชคดีที่ทีมผู้บริหารที่ไซม่อนฝึกฝนมานั้นแข็งแรงมากพอที่จะป้องกันไม่ให้คุณยศกรเข้ายึดบริษัท

เจนสันเคยคิดที่จะใช้โอกาสในครั้งนี้กลับสำนักงานใหญ่ของโอเอ กรุ๊ป เดิมทีคุณหญิงสามอยากเกลี้ยกล่อมไม่ให้ลูกชายเล่นตุกติก แต่พอเห็นไซม่อนไม่ฟื้นเสียที เธอจึงแอบรู้สึกดีใจ และหวังให้ไซม่อนนอนเป็นเจ้าชายนิทราจริงๆ ช่วงชีวิตที่เหลือก็ไม่ต้องฟื้นขึ้นมาอีก

นี่ถือว่าเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญของบ้านสาม แม้แต่เรื่องพวกนั้นที่พวกเธอเคยทำ ถ้าเธอไม่พูดมันออกมา ก็จะไม่มีใครรู้ ไม่มีใครให้เธอรับผิดชอบหรอก

เธอแอบดีใจเพราะตอนที่เธอเอาหลักฐานให้พี่ใหญ่นั้น เธอส่งมันให้กับเขาในห้องอ่านหนังสือ ไม่มีใครรู้ว่าเธอพูดอะไรกับพี่ใหญ่ไปบ้าง

ไม่คิดว่า ตอนนี้เธอจะได้รับข่าวที่ว่าไซม่อนฟื้นแล้ว

ทันใดนั้นคุณหญิงสามก็รู้สึกว่าพระเจ้าไม่ได้ยืนข้างเธอ

เธอจึงทำได้เพียงเรียกลูกชายกลับมา และเน้นย้ำกับลูกชายของเธอว่าอย่าคิดแต่เรื่องที่จะฉวยโอกาสในครั้งนี้ ตราบใดที่คู่พ่อลูกไซม่อนยังไม่ตาย พวกเขาก็ไม่สามารถที่จะเป็นผู้ครองอำนาจของโอเอ กรุ๊ปได้ แล้วพอมีเทวิกาอีกคนก็ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเลย

เทวิกาอาจจะไม่ค่อยรู้เรื่องการบริหารบริษัท แต่เทวิกามีสามีที่ดี เดิมทียศพัฒน์เป็นหัวหน้าของบี.เอ.เอ็ม.กรุ๊ปอยู่แล้ว มีเขาคอยช่วยเหลือเทวิกา เทวิกาก็สามารถควบคุมโอเอ กรุ๊ปให้มั่นคงได้เช่นกัน

คุณหญิงสามรู้ว่าการที่พี่ใหญ่ฟื้น จะเป็นการเริ่มกำจัดคนในครอบครัวตัวเอง

เธอ ไม่มีทางที่หนีการเข้าคุกเข้าตารางได้หรอก

ทั้งหมดนี้ เป็นความผิดของเธอเอง