บทที่ 717 ปฏิเสธที่จะช่วยเหลือ

“หรือว่านายอยากรับผิดชอบเธอเหรอ”

ณภัทรปฏิเสธที่จะตอบคำถามนี้ เขาแค่พูดนิ่ง ๆ ว่า “คุณชุติภานี่เป็นเรื่องส่วนตัวของฉัน เธอแค่ตอบฉันมาว่าเธอจะช่วยหรือไม่ช่วย ถ้าเธอรังเกียจที่เงินตอบแทนของฉันน้อยเกินไป งั้นเธอก็เสนอราคามาเลย ตราบใดที่มันไม่ได้โอเว่อร์จนเกินไป ฉันก็สามารถรับปากเธอได้”

เขาบอกเธอไม่ได้หรอกว่าที่เขาต้องการตามหาผู้หญิงคนนั้น เป็นเพราะเขาอยากรู้ว่าอีกฝ่ายท้องหรือเปล่า

เขาไม่อยากปล่อยให้ผ่านไปหลายปีแล้วมีลูกนอกสมรสโผล่ออกมาหรอกนะ

ถ้าอีกฝ่ายไม่ท้อง และไม่ต้องการให้เขารับผิดชอบ เรื่องนี้ก็ถือว่าจบกันไป

หลังจากชุติภาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก็พูดขึ้นว่า “คุณณภัทร ฉันเกรงว่าเรื่องนี้ฉันคงจะช่วยคุณไม่ได้ ถึงแม้ว่าในแวดวงของเราจะมีคนเก่ง ๆ หลายคน และถ้าเราช่วยคุณหาคนคนนั้นจริง ๆ ก็คงจะหาเจอได้ไม่ยาก แต่การที่จะให้นายใหญ่ทำอะไรให้ต้องจ่ายค่าตอบแทนมากเกินไป ไม่เพียงแค่ต้องจ่ายเงินก้อนใหญ่ แต่ฉันยังต้องติดหนี้บุญคุณพวกเขาด้วย”

“ฉันไม่ชอบติดหนี้บุญคุณใคร เพราะมันยากจะตอบแทน อีกอย่างนายบอกว่าผู้หญิงคนนั้นเรียนแพทย์ และฉันก็เรียนแพทย์เหมือนกัน ฉันกังวลว่าเพื่อนร่วมงานของฉันคนนั้นจะถูกคุณจัดการหลังจากที่ตามหาตัวเธอเจอแล้ว และถ้าเป็นแบบนั้นมันก็เท่ากับฉันทำร้ายเพื่อนที่ทำงานในสาขาเดียวกัน”

“คุณไปจ้างคนมีฝีมือคนอื่นเถอะ”

ชุติภาพูดจบก็ลุกขึ้นเตรียมตัวจะเดินจากไป

“ชุติภา ไม่สิ คุณชุติภา”

ณภัทรรีบคว้ามือของชุติภาไว้ หลังจากตระหนักได้ถึงการกระทำของตัวเอง เขาก็รีบปล่อยมือทันที ใบหน้าหล่อเหลาดูเก้อเขินเล็กน้อย แต่กลับพูดอย่างรีบร้อนต่อว่า “คุณชุติภา คนที่ผมสามารถหาได้ผมไปหามาหมดแล้ว แต่ไม่มีใครสามารถช่วยผมได้เลยสักคน”

“คุณบอกผมมาว่าถ้าจะจ้างนายใหญ่คนนั้นให้ทำธุระให้ต้องใช้เงินเท่าไหร่ ถ้าผมจ่ายได้ผมจะจ่ายให้หมดเลย”

เขาไม่รวยเท่าพี่ชายของเขา แต่กี่พันล้านก็พอจะมีอยู่

แค่จะขอให้พวกนายใหญ่มาทำงานให้ คงไม่ถึงกับทำให้เขาต้องล้มละลายหรอกมั้ง

“ฉันบอกไปแล้วว่าฉันไม่อยากติดหนี้บุญคุณใคร ไม่ใช่เพราะนายไม่มีเงินจ่าย อีกอย่าง ทำไมนายต้องตามหาเธอให้เจอด้วยล่ะ ในเมื่อเธอไม่ได้เป็นฝ่ายบุกมาหานายก่อน นั่นก็แสดงว่าเธอไม่อยากให้นายรับผิดชอบไง เรื่องนี้นายแค่ทำเหมือนว่าฝันไป แล้วพอตื่นทุกอย่างก็จบ ก็ลืมมันไปแค่นั้นเอง”

ณภัทรสีหน้าหม่นหมอง “แล้วถ้าเธอตั้งท้องลูกของฉันล่ะ แล้วถ้าในอนาคต จู่ ๆ ก็มีลูกนอกสมรสโผล่ขึ้นมาล่ะ”

“มีลูกนอกสมรสโผล่มา นายตรวจดีเอ็นเอยืนยันแล้วว่าเป็นลูกของนาย นายก็แค่ยอมรับก็เท่านั้นเอง ตระกูลอริยชัยกุลของพวกนายก็ไม่ใช่ว่าจะเลี้ยงดูเด็กคนเดียวไม่ได้สักหน่อย”

ณภัทรเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า “ตอนนี้ฉันยังไม่มีแฟน แต่ในอนาคตฉันต้องแต่งงานแน่นอน ฉันกลัวว่าหลังจากฉันแต่งงานไปแล้วมีลูกนอกสมรสโผล่มา แล้วส่งผลกระทบต่อความสัมพันธ์ของฉันกับภรรยาในอนาคต”

ชุติภา “...อย่างนี้นี่เอง นายนี่คิดไปไกลนะ แต่ฉันคิดว่าผู้หญิงคนนั้นพอกินฟรีแล้วชักดาบหนีไปไร้วี่แววแบบนี้ แสดงว่าเธอไม่ต้องการให้นายรับผิดชอบ ต่อให้เธอตั้งท้องจริง ๆ เธอก็คงจะเลี้ยงลูกจนโตด้วยตัวเองได้”

“นอกเสียจากว่าเธอจะตกหลุมรักนาย ไม่งั้นเธอคงไม่ปล่อยให้ลูกมาทำลายชีวิตแต่งงานของนายหรอก เพราะฉะนั้นไม่ต้องกังวลหรอก”

เธอค่อนข้างอดทนกับณภัทรมากกว่าคนอื่น เพราะเธอเป็นคนเอาเปรียบเขา แต่ไม่ได้หมายความว่าเธอตกหลุมรักเขา

เธอแค่ต้องการมีลูกที่มียีนส์โดดเด่นก็เท่านั้นเอง

ด้วยความสามารถของเธอ เธอสามารถเลี้ยงดูลูกได้ และเธอจะไม่ปล่อยให้ลูกมาร้องขอค่าเลี้ยงดูจากเขาแน่นอน ยิ่งเรื่องจะให้มาทำลายชีวิตแต่งงานของเขายิ่งไม่ต้องพูดถึง

ต่อให้เธอจะไม่มีปัญญาเลี้ยงดูลูก พวกนายใหญ่ทั้งหลายที่เธอรู้จักก็ไม่มีทางปล่อยให้เธอกับลูกอดอยากแน่นอน ตรงกันข้ามเด็กจะได้รับการศึกษาที่ดีที่สุด และสามารถอบรมสั่งสอนเขาให้เป็นคนที่โดดเด่นและเก่งกาจที่สุด

“มันก็แค่การคาดเดาของเธอ ใครจะรู้ว่าผู้หญิงคนนั้นคิดยังไง ถ้าตามหาเธอไม่เจอ ฉันเอาแต่รู้สึกว่าเธอคนนั้นเป็นเหมือนระเบิด ถ้าวันไหนที่เธอโผล่ออกมาแล้วระเบิด มันคงสามารถระเบิดให้ฉันเละเป็นจุน”

ณภัทรยืนยันที่จะตามหาผู้หญิงคนนั้นให้เจอ เพื่อไม่ให้กลายเป็นระเบิดในชีวิตเขาในอนาคตที่จะระเบิดเขาจนพังยับเยิน

“ก็มีเหตุผลนะ”

ชุติภายิ้มและพูดว่า “เอางี้แล้วกัน ถ้านายสามารถทำให้ฉันติดหนี้บุญคุณนายก้อนโตได้ ฉันจะช่วยนายเรื่องนั้นแล้วกัน”