บทที่ 724 อดใจรอไม่ไหวจริงๆ

หลังจากที่ไซม่อนและภรรยาเดินเข้าไปในบ้านแล้ว เขาได้ขึ้นไปชั้นบนเพื่อทักทายพ่อแม่ตามมารยาท

ส่วนญาณินเดินตรงเข้าไปในห้อง ไม่ได้ไปทักทายพ่อแม่สามีเลย

เธอกับพ่อแม่สามีได้แตกหักกันแล้ว

“คุณผู้หญิง”

ญาณินเพิ่งกลับมาถึงห้อง ป้าอ้อยก็เดินมาหาเธอทันที

“คุณผู้หญิง คุณหญิงย่าให้คุณไปที่ห้องเธอหน่อยค่ะ เธอมีเรื่องจะพูดกับคุณและคุณไซม่อนค่ะ”

ญาณินนิ่งเงียบไปสักพัก ไม่พูดอะไร หันหน้า แล้วเดินออกไปจากห้องเงียบๆ

ในขณะที่เธอจะเดินผ่านป้าอ้อยนั้น ป้าอ้อยอยากจะพูดอะไรแต่ก็ไม่กล้าพูดออกมา

ญาณินหยุดลง แล้วพูดกับป้าอ้อยออกมาว่า： “ป้าอ้อย ฉันรู้ว่าป้าลำบากใจ ทำงานของป้าไป ไม่ต้องกลัวว่าฉันจะเข้าใจผิด

ถ้าฉันเข้าใจป้าผิด พวกเขาถึงจะดีใจสิไม่ว่า”

“คุณผู้หญิง ขอบคุณที่คุณเชื่อใจฉัน”

ป้าอ้อยซาบซึ้งใจมาก

ตอนนี้เธอถูกคุณหญิงย่าใช้งาน สิ่งที่เธอกลัวที่สุดก็คือกลัวคุณผู้หญิงจะเข้าใจเธอผิดว่าเธอเอ็นเอียงไปอยู่ฝั่งคุณหญิงย่า

เมื่อก่อน เธอก็อยู่ข้างคุณผู้หญิงมาโดยตลอดอยู่แล้ว ตอนนี้คุณผู้หญิงกับคุณไซม่อนคืนดีกันแล้ว เธอยิ่งต้องอยู่ข้างคุณผู้หญิง อย่าว่าแต่เธอเลย ขอแค่คนที่มีมีเซ้นส์หน่อย ก็จะรู้ว่าที่คฤหาสน์นี้ คุณผู้หญิงต่างหากที่เป็นเจ้าบ้านที่แท้จริง

ญาณินพาป้าอ้อยมาที่ห้องของคุณหญิงย่า ตอนที่เธอเข้าไปข้างในนั้น คุณหญิงย่ากับคุณปู่ได้นั่งอยู่บนโซฟาคู่แล้ว ส่วนไซม่อนนั้นนั่งอยู่ตรงข้ามคุณปู่กับคุณหญิงย่า

เมื่อเห็นญาณินเดินเข้ามา ไซม่อนรีบลุกขึ้นไปพยุงภรรยา สองสามีภรรยานั่งด้วยกัน

มองดูสองสามีภรรยาที่อายุปูนนี้แล้ว หลังจากคืนดีกันเหมือนเดิม ทั้งสองคนรักกันเหมือนตอนเพิ่ง

แต่งงานกันใหม่ๆ ทำให้คุณหญิงย่ามองสะใภ้ใหญ่ด้วยสายตาที่ซับซ้อน

ตามหลักแล้ว เธอทำผิดต่อญาณิน

แต่เธอก็รู้สึกโกรธเกลียดญาณิน รู้สึกว่าเป็นเพราะญาณินไม่ยอมยกโทษให้ลูกชายคนเล็กทั้งสองคนของเธอ ลูกชายคนโตถึงส่งน้องชายทั้งสองคนเข้าไปในคุก

“ฮัดเช่ย”

คุณหญิงย่าจามออกมา

เธอแก่แล้วจริงๆ เป่าลมเย็นแค่ไม่กี่นาที ก็เป็นหวัดแล้ว

คุณปู่ต่อว่าเธอขึ้นมาว่า： “ก็บอกแล้วว่าให้คุณหมอมาดูอาการหน่อย เธอก็กลัวกินยา ไม่ยอมหาหมอ เธอนึกว่าเธอยังสาวเหรอ เธอแก่แล้ว ร่างกายรับไม่ไหวแล้ว”

“ผมฉันก็หงอกแล้ว แก่แล้วจริงๆ ร่างกายไม่ไหวแล้ว ร่างกายนี้ยิ่งอยู่ยิ่งแย่ เฮ้อ ว่ารู้ว่าจะอยู่ได้อีกนานเท่าไหร่ ไม่รู้จะอยู่ถึงเห็นหน้าเหลนหรือเปล่า？”

“หลานสะใภ้ก็ยังไม่มีเลย ยังคิดจะเห็นหน้าเหลน”

แต่ถ้าเหลนนอกแล้วหล่ะก็คาดหวังได้ เพราะเทวิกาท้องแล้ว

ผู้เฒ่าทั้งสอง ต่างสลับกันพูดคนละประโยค ทำให้ไซม่อนและภรรยาเข้าใจถึงสาเหตุที่พ่อแม่เรียกพวกเขาได้ทันที

แต่ว่าสองสามีภรรยายังคงทำหน้าบึ้งตึงเหมือนเดิม สีหน้าเคร่งขรึม ฟังผู้เฒ่าทั้งสองเล่นละครกัน

ผ่านไปสักพัก คุณหญิงย่าถึงพูดข้าประเด็น เธอถอนหายใจออกมาแรงๆ ก่อน จากนั้นค่อยพูดออกมาว่า： “ไซม่อน เรื่องของน้องรองกับน้องสาม พ่อกับแม่รู้ดีว่าโทษพวกแกไม่ได้ ก็แค่คนเป็นพ่อแม่ยังไงก็ต้องรู้สึกเสียใจเป็นธรรมดา”