บทที่ 768 คำสารภาพ

ตอนนี้ กิติยาเริ่มสงสัยแล้วว่าน้องสาวของเขารู้จักประยสย์มานานแล้ว

“พี่ ฉันเอง ผู้หญิงสวมหน้ากากคือฉันเอง ฉันได้พบกับอาจารย์ของฉันโดยบังเอิญเมื่อสิบกว่าปีก่อน และอาจารย์แอบสอนทักษะการต่อสู้ให้ฉัน ฉันแก่เกินไปหน่อยสำหรับการเรียนศิลปะการต่อสู้ ดังนั้น ทักษะการต่อสู้ของจึงไม่ค่อยดีนัก"

ตรงกันข้าม เธอได้เรียนรู้การแฮกจากอาจารย์เกือบทั้งหมด

“แต่ว่า ทักษะการต่อสู้ของฉันก็ไม่มีปัญหาสำหรับจัดการคนธรรมดา”

ณิศาพูดเสริม

"อาจารย์ของฉันและอาจารย์ของชุติภาเป็นเพื่อนเก่าแก่กัน พวกเขาทั้งคู่เป็นตำนานในยุทธภพ เมื่อก่อน พวกเขาล้วนเป็นคนใหญ่โต ในอดีต อาจารย์ของฉันถูกขนานนามว่าจอมโจร ตอนนี้ เขาลาออกและไม่ยุ่งกับสายงานนี้แล้ว"

"ฉันได้เรียนรู้ทักษะเหล่านี้จากอาจารย์ของฉัน และฉันไม่สามารถเป็นราชาโจรได้ แค่ไปทำภารกิจบางอย่างเป็นครั้งคราว.…..อืม พี่ ฉันเปิดสำนักงานนักสืบไว้ด้วย สำนักงานนักสืบXXเป็นของฉันเอง"

“ฉันไม่สะดวกทำงานตอนกลางวัน ฉันเลยเลือกที่จะออกไปทำงานตอนดึกแทน”

กิติยาฟังจนสีหน้ามืดลง

น้องสาวปิดบังเธอมากว่าสิบปี

น้องสาวไหว้ครู ก็เป็นครูที่เป็นโจร

แม้ว่าน้องสาวจะไม่ได้ใช้สิ่งที่เธอเรียนรู้เพื่อเป็นหัวขโมย แต่เธอเพิ่งเปิดสำนักงานนักสืบ ซึ่งยังคงมีชื่อเสียงมากในเมืองแอคเซสซ์

ตอนนี้ กิติยาเข้าใจแล้วว่าทำไมทุกครั้งที่เธอคุยเรื่องธุรกิจกับคนอื่น น้องสาวของเธอก็สามารถค้นหารายละเอียดของอีกฝ่ายได้อย่างชัดเจน และน้องสาวโกหกเธอว่าให้คนอื่นไปสืบมา ที่จริง น้องสาวของเธอเป็นคนไปสืบเอง

“พี่ ประยสย์กับฉันรู้จักกันเพราะวิกา ครั้งแรกที่ฉันช่วยเขา ฉันก็รู้จักเขาแล้ว เพราะฉันเห็นว่าเป็นเขา ถึงเข้าไปยุ่ง ช่วยเขาจัดการนักฆ่าคนหนึ่ง ก็เลยกลายเป็นผู้ช่วยชีวิตของเขา”

จากนั้น ประยสย์ก็ลืมเธอไม่ได้

ทั้ง ๆ ที่ประยสย์ไม่เห็นใบหน้าที่แท้จริงของเธอ และเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอหน้าตาเป็นอย่างไร แก่หรือเด็กเขาก็ไม่รู้ ทว่า เขาก็กล้าที่จะคิดถึงเธอตลอดเวลา

“เธอยังช่วยเขาจัดการนักฆ่าด้วย!คืนนั้น วันที่ตระกูลสาระทากับตระกูลเลิศธนโยธาต่อสู้กัน เธอกับชุติภาเดินทางมาไกลหลายพันไมล์ก็เพื่อประยสย์สินะ?พวกเธอมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกันมานานแล้วใช่ไหม?ตอนนี้ก็ยังร่วมมือกันแสดงละครอีก โกหกทุกคน ให้ทุกคนคิดว่าประยสย์ไม่รู้สึกอะไรกับเธอ และถูกบังคับให้ขอเธอแต่งงาน?”

ยิ่งกิติยาพูดมากเท่าไหร่ ใบหน้าของเธอก็ยิ่งดำแดงมากขึ้น

น้องสาวปิดบังเรื่องใหญ่จากเธอจริง ๆ

ณิศาพูดขึ้นเสียงเบา "พี่ ที่ฉันปิดบังพี่ เพราะกลัวว่าพี่จะเป็นห่วงฉัน และกลัวพี่จะห้ามฉันไปทำในสิ่งที่ฉันชอบ”

“พี่ ฉันขอโทษ มันเป็นความผิดของฉันเอง ฉันไม่ควรปิดบังพี่ ประยสย์และฉันไม่ได้มีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกันมานาน อันที่จริง ก่อนหน้านี้ ประยสย์ก็ไม่รู้ว่าฉันเป็นสาวสวมหน้ากาก”

หลังจากที่ประยสย์ถูกหัวหน้าครอบครัวตระกูลสาระทาไล่มาที่เมืองแอคเซสซ์ แต่เขายืนยันที่จะกลับไปที่เมืองซูเพร่าเพื่อช่วยพ่อจัดการกับศัตรูที่ทรงพลังอย่างตระกูลเลิศธนโยธา เธอจึงถอดหน้ากากออกต่อหน้าเขา และยอมรับว่าเธอเป็นกัญณิศา

“ตอนนี้เราสองคนถึงจะซื่อสัตย์ต่อกัน ฉันรักเขา และเขาก็รักฉันเหมือนกัน ย่าของเขาอยากให้เราจับคู่กัน เพราะเห็นว่าฉันอ่อนโยนและอ่อนแอ ก็เลยจับคู่ให้เราสองคน เพราะไม่อยากให้เขามีความสุข เขาก็เลยไหลไปตามน้ำ พวกเราไม่ได้ตั้งใจโกหกพี่นะ”

กิติยาตะคอกอย่างเย็นชา"ใช่ พวกเธอไม่ได้ตั้งใจโกหกพี่ แต่พวกเธอจงใจโกหกฉัน ปิดบังฉัน กัญณิศา ฉันเป็นพี่สาวแท้ ๆ ของเธอนะ เราสองพี่น้องพึ่งพาอาศัยกันมาหลายปี พี่กลัวว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเธอ ก็เลยปกป้องเธออย่างดี"

“พี่ก็ไม่ใช่คนไม่มีเหตุผล ถ้าเธอบอกพี่ว่า เธอชอบเป็นนักสืบ พี่จะห้ามเธอเหรอ?”

ณิศามองไปที่พี่สาวของเธอ และพูดขึ้นเสียงเบา "พี่ต้องห้ามอย่างแน่นอน การเป็นนักสืบจะต้องพบกับอันตรายมากมาย พี่มักจะปกป้องฉันไว้ข้างหลังของตัวเองเสมอ ปกติฉันออกไปข้างนอก พี่ยังให้บอดี้การ์ดตามฉันไปยี่สิบสี่ชั่วโมง เพราะเกรงว่าจะเกิดเรื่องกับฉัน”

“……”

กิติยาพูดไม่ออก

เมื่อกี้เธอพูดออกมาน่ะง่าย ถ้าให้เธอทำจริง ๆ เธอคงเป็นเหมือนที่น้องสาวพูด ไม่ปล่อยให้น้องสาวเป็นนักสืบหรอก

เธอจะไม่ปล่อยให้น้องสาวของเธอทำอะไรที่เป็นอันตรายหรอก

เธอมีน้องสาวเป็นญาติสนิทคนเดียวแล้ว ดังนั้น เธอจึงต้องปกป้องหล่อนให้ดี

คาดไม่ถึงว่าน้องสาวของเธอจะเก่งขนาดนี้ และเธอถูกปิดบังมากว่าสิบปี

ปิดได้มิดมาก!

"พี่ ฉันขอโทษ"

ณิศารู้ว่าเธอปิดบังเรื่องนี้จากพี่สาวมากว่าสิบปีแล้ว เธอรู้สึกเสียใจและอยากขอโทษพี่สาว