บทที่ 769 ความรักของพี่น้อง

"เธอต้องผิดพลาดและเผยข้อบกพร่องที่ไหนสักที่แน่ ๆ วิกาถึงสงสัยในตัวเธอ"

หลังจากที่ณิศาเงียบ เธอก็พูดเบา ๆ ว่า "ประยสย์วาดฉันที่สวมหน้ากากอยู่ออกมา วิกาบอกว่ารูปร่างของฉันดูแล้วรู้สึกคุ้น ๆ"

กิติยา: .…..น้องสามีตาเฉียบคมขนาดนั้นเลยเหรอเนี่ย คมราวกับมีดเลย!

“ตอนนั้นเธอสนิทกับวิกาหรือยัง?”

ณิศาส่ายหัว "ยังไม่สนิทกันมาก วิกาอาจมีความทรงจำที่ดี เธอจำรูปร่างของฉันได้หลังจากพบกันไม่กี่ครั้ง"

กิติยาถามขึ้นอีก "จากนั้นล่ะ?"

"พวกเขาทดสอบฉันซ้ำแล้วซ้ำเล่า ครั้งหนึ่ง พวกเขาหลายคนร่วมมือกันขัดขวางฉัน วิกายังกระชากหน้ากากสีเงินของฉันออกด้วย แต่โชคช่วยเธอไว้ เพราะภายใต้หน้ากากสีเงินยังมีมีผิวหนังมนุษย์อยู่เพียงแต่ว่า เมื่อความสงสัยเกิดขึ้นแล้ว พวกเขาก็ไม่เคยเลิกทดสอบฉัน”

หลังจากที่กิติยาเงียบ "ดูเหมือนว่า ในอนาคต เรายังต้องรักษาระยะห่างจากวิกาไว้"

“พี่ ให้อภัยฉันได้ไหม?ฉันสัญญาว่า ต่อไปนี้จะบอกพี่ทุกอย่าง และไม่ปิดบังอะไรพี่อีก”

ณิศาแค่อยากให้พี่สาวของเธอสงบสติอารมณ์ และไม่โกรธเธออีก

กิติยาเขกหน้าผากของเธอ และพูดอย่างอารมณ์เสียว่า "เธอทำก็ทำไปแล้ว ปิดบังพี่นานขนาดนี้แล้ว พี่โกรธไปแล้วมีประโยชน์อะไร?”

"พี่"

ณิศาจับแขนพี่สาวของเธอ และพูดอย่างออดอ้อนว่า "พี่ ฉันจะไม่ทำอย่างนี้อีก พี่อย่าโกรธเลยนะ ผู้หญิงที่โกรธมักจะแก่ง่าย ฉันหวังว่าพี่สาวของฉันจะมีอายุสิบแปดปีตลอดไป ให้พี่เขยหลงตลอดไป"

“เธอคิดว่าพี่สาวของเธอเป็นพระโพธิสัตว์กวนอิมเหรอ ถึงมีอายุสิบแปดปีตลอดไป”

กิติยายิ้มและพูดว่า "แม้ว่าพี่ของเธอจะแก่ลง ก็ยังสามารถทำให้พี่เขยของเธอหลงได้ นอกจากนี้ พี่เขยของเธอไม่ใช่คนที่ตัดสินคนจากรูปร่างหน้าตาของพวกเขา"

"ก็จริง ว่ากันว่า คนเรามักจะอยู่กับคนกลุ่มประเภทเดียวกัน เพื่อนที่พี่เขยคบ ล้วนเป็นคนที่รักเดียวใจเดียว พี่เขยของฉันก็ต้องเป็นแบบนั้นเช่นกัน หวังว่าประยสย์ก็จะเป็นแบบนั้นเหมือนกัน อย่าเหมือนอาคนที่สามของเขาที่มีเมียหลายคนแบบนั้นเลย"

เมื่อกล่าวถึงประยสย์ รอยยิ้มของกิติยาก็หุบลง เขาลากน้องสาวไปที่โซฟาและนั่งลง แล้วถามอย่างจริงจังว่า "ประยสย์ขอแต่งงาน เธอก็จะยอมแต่งแล้วเหรอ?"

“พี่ ฉันรักเขาคนเดียว”

เมื่อณิศาพูดเช่นนี้ กิติยาก็รู้ว่ามันไม่มีประโยชน์ที่จะพูดมากเกินไป เธอถอนหายใจและพูดว่า "ถ้าอย่างนั้นพี่จะเตรียมสินสอดไว้ให้ จากนิสัยของย่าของประยสย์แล้ว ถ้าหล่อนบังคับให้ประยสย์แต่งงานกับเธอได้ หล่อนก็จะจัดการรวดเร็วจบในขั้นตอนเดียว กำหนดวันแต่งงานไว้ใกล้ ๆ แน่นอน”

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง เธอก็พูดขึ้นอีกว่า "โชคดีที่พี่ได้เก็บสินสอดทองหมั้นไว้ให้เธอนานแล้ว"

“พี่ ฉันมีเงินเอง พี่ไม่ต้องเตรียมสินสอดให้ฉันมากหรอก อีกอย่าง ฉันแต่งงานไปไกล พี่เตรียมไว้เยอะ ขนไม่สะดวก”

กัญณิศาคิดว่า เธอเปิดสำนักงานนักสืบในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมานั้น ทำเงินได้มากมาย

เธอไม่ได้ขาดเงิน

“ตระกูลสาระทามีเครื่องบินส่วนตัวหลายลำ เกรงว่าเธอจะไม่มีสินสอดมากขนาดนั้น ให้พวกเขาใช้เครื่องบินขนส่งน่ะสิ”

กิติยาลุกขึ้นและไปที่ลิ้นชักโต๊ะเพื่อหยิบกุญแจช่อหนึ่ง จากนั้นก็ไปเปิดตู้เซฟ และหยิบสมุดบันทึกที่มีกุญแจเล็ก ๆ ออกมาจากตู้เซฟ

เธอเดินมาพร้อมกับสมุดบันทึก เธอไขแม่กุญแจขนาดเล็กก่อน จากนั้นจึงยื่นสมุดบันทึกให้น้องสาวของเธอ และพูดว่า "ณิศา นี่คือทรัพย์สินปัจจุบันของครอบครัวเรา พี่บันทึกทุกอย่างไว้ในนี้ รวมถึงมรดกที่ปู่ ย่าและพ่อแม่ทิ้งไว้ นอกจากพวกที่เราขายทิ้งในช่วงแรกที่ลำบาก ที่เหลือก็บันทึกไว้ในสมุดหมดเลย”

“เครื่องประดับของย่ากับแม่ก็ทิ้งไว้บ้าง พี่ไม่ได้ให้เธอคนเดียวหมด เราสองคนพี่น้องแบ่งคนละครึ่ง เก็บไว้เป็นความทรงจำ”

ตอนนี้สองพี่น้องไม่ได้ขาดแคลนเงิน เธอไม่ได้ใส่เครื่องประดับมากนัก น้องสาวของเธอก็มีเครื่องประดับมากมาย ส่วนใหญ่เป็นของที่เธอให้น้อง เครื่องประดับที่ย่าและแม่เหลือไว้ ที่เธอไม่ให้น้องสาวของเธอทั้งหมด เพราะจะเก็บไว้เป็นความทรงจำ