บทที่ 775 วันมงคลของวิกา

“พ่อตัดสินใจพาแม่ออกไปเที่ยว แล้วจะกลับมากันเมื่อไหร่คะ?”

ญาณินเอื้อมมือไปแตะท้องกลมของลูกสาวของเธอเบา ๆ และยิ้มด้วยความรัก "เมื่อเจ้าตัวน้อยทั้งสองในท้องของลูกคลอดออกมา พ่อกับแม่จะกลับมาอย่างแน่นอน"

"จะไปนานขนาดนั้นเลยเหรอคะ"

เหลือเวลาอีกหลายเดือนกว่าเธอจะคลอด

ญาณินยิ้ม "พริบตาเดียว เดี๋ยวมันก็ผ่านไป"

เทวิกากอดเอวแม่ของเธออย่างออดอ้อน "หนูไม่อยากแยกจากพ่อแม่นี่คะ"

“แม่รับรองว่า ทุกครั้งที่ไปที่ไหน แม่จะถ่ายรูปส่งมาให้เยอะ ๆ ลูกจะได้ดูวิวสวย ๆ ของโลกใบนี้โดยไม่ต้องออกไปไหน”

"แบบนั้น มีแต่ทำให้หนูอยากเดินทางไปทั่วโลกด้วยน่ะสิคะ"

ญาณินหัวเราะออกมา "ตอนนี้ลูกยังไม่สามารถไปไหนไกลได้ และหลังจากคลอดลูก ก็ไม่อยากห่างลูกอีก ก็ต้องรอถึงวัยนี้เหมือนพ่อกับแม่ ลูก ๆ เป็นฝั่งเป็นฝา และสามารถรับช่วงต่อธุรกิจได้แล้ว ถึงจะวางใจและปลดปล่อยภาระหน้าที่ทุกอย่าง จากนั้นค่อยใช้ชีวิตวัยชราที่ตัวเองอยากใช้”

"พ่อแม่ของหนูยังไม่แก่เลย ไม่ใช่ชีวิตวัยชราเสียหน่อย"

"ใช้ชีวิตวัยชราล่วงหน้า"

“แม่คะ หนูก็อยากใช้ชีวิตวัยชราล่วงหน้าจริง ๆ ค่ะ รอหนูเกษียณ ต้องรออีกตั้งยี่สิบกว่าปี หึย ๆ แม่ ทำไมหนูเพิ่งท้องล่ะ”

เทวิการอไม่ไหวที่จะให้ลูก ๆ ของเธอจะเติบโตและรับช่วงต่อธุรกิจได้แล้ว ถ้าเป็นเช่นนั้น เธอจะได้เป็นเหมือนพ่อแม่ของเธอ ไม่ต้องมีภาระใด ๆ ไปเที่ยวรอบโลก และใช้ชีวิตคู่รักกันสองคน

"ลูกน่ะ ยังต้องใช้ชีวิตแบบนี้ไปอีกยี่สิบกว่าปีเลย"

ใกล้ถึงบ้านตระกูลนนท์สัจทัศน์แล้ว สองแม่ลูกก็หยุดพูดเรื่องการใช้ชีวิตในวัยชราแล้ว

เมื่อรู้ว่าตระกูลสาระทาจะนำสินสอดมาให้ในวันนี้ เพื่อนบ้านของตระกูลนนท์สัจทัศน์ รวมถึงคนที่อยู่ละแวกนั้นก็อดไม่ได้ที่จะร่วมชมและดูว่า สินสอดของตระกูลสาระทาจะหนาเพียงใด

ได้ยินมาว่าตระกูลสาระทานั้นร่ำรวยเงินทอง และนายน้อยตระกูลสาระทาเป็นลูกชายคนเดียวของเขา ลูกชายคนเดียวกำลังจะแต่งงาน ดังนั้น สินสอดทองหมั้นที่นำมาต้องเยอะมากแน่ ๆ

หญิงชราและสามีของเธอ ควักเงินส่วนตัวออกมาจำนวนมากเพื่อเป็นสินสอดให้ประยสย์ ทว่า มันยังไม่พอ ไซม่อนและภรรยาก็ควักเงินออกมาเยอะเช่นกัน

ทรัพย์สินส่วนตัวของประยสย์ ไม่จำเป็นต้องแตะต้องเลย สินสอดทองหมั้นของเขาก็สูงเสียดฟ้าแล้ว

ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าสินสอดทองหมั้นที่ตระกูลสาระทาส่งมานั้นทำให้ทุกคนติดตาติดใจ

สองวันต่อมา ก็ถึงตาตระกูลอริยชัยกุลที่จะมอบสินสอดทองหมั้นให้ตระกูลวาชัยยุงแล้ว

เทวิกาเกิดในตระกูลสาระทา แต่เธอเติบโตในตระกูลวาชัยยุง ตระกูลวาชัยยุงก็เป็นบ้านแม่ของเธอเช่นกัน ในวันที่แต่งงาน เธอนั้นออกไปจากบ้านตระกูลวาชัยยุง

งานแต่งงานของทั้งสองคู่ถูกจัดขึ้นในวันเดียวกัน หลังจากการปรึกษาหารือกันของผู้อาวุโส ผ่านการยินยอมของบ่าวสาวทั้งสองคู่ วันนั้น งานแต่งงานจัดขึ้นที่โบสถ์แห่งหนึ่งในเมืองแอคเซสซ์

วันที่ยี่สิบหกของเดือนจันทรคติที่สิบสอง เป็นวันที่คุณชายพัฒน์แห่งตระกูลอริยชัยกุลและคุณหนูใหญ่แห่งตระกูลสาระทาเทวิกาจากเมืองซูเพร่าได้จัดพิธีแต่งงานขึ้น

เรื่องราวความรักของทั้งคู่แพร่สะพัดไปทั่วเมืองแอคเซสซ์มาเกือบปีแล้ว และทุกคนก็รู้มานานแล้ว

เทวิกาเป็นคนที่เหล่าบรรดาผู้หญิงอิจฉาที่สุด

แม้ว่าเธอจะเคยประสบอุบัติเหตุตอนเด็ก แต่เธอก็โชคดีมาก ถูกตระกูลวาชัยยุงรับเธอมาเลี้ยงและปฏิบัติต่อเธอเหมือนเป็นลูกแท้ ๆ เธอเติบโตมาอย่างแข็งแรงและมีความสุข ผู้ชายที่เธอแต่งงานด้วยกะทันหันนั้น ก็เป็นคนที่รอเธอเติบโตขึ้น และเป็นลูกชายคนโตของตระกูลที่ร่ำรวยที่สุด

ในอดีต ทุกคนอิจฉาเธอที่ได้แต่งงานกับครอบครัวที่ร่ำรวย ราวกับหนูตกถังเข้าสาร

งานแต่งงานของนายน้อยแห่งตระกูลสาระทาและคุณหนูรองแห่งตระกูลนนท์สัจทัศน์ก็จัดขึ้นในวันนี้เช่นกัน เนื่องจากระยะห่างระหว่างทั้งสองตระกูล งานแต่งงานจึงจัดขึ้นที่เมืองแอคเซสซ์ก่อน จากนั้นจึงกลับไปจัดงานเลี้ยงที่เมืองซูเพร่า และเชิญผู้อาวุโสทั้งหลายมาดื่มเหล้ามงคล

เป็นที่ทราบกันดีว่า นายน้อยตระกูลสาระทาได้ทำการขอแต่งงานที่โด่งดังและรู้ไปกันทั่ว ทว่า สำหรับทุกคนนั้น เขาและคุณหนูรองแห่งตระกูลนนท์สัจทัศน์นั้นเป็นการแต่งงานแบบฉับพลัน และไม่รู้ว่าพวกเขาจะมีความสุขในอนาคตหรือไม่