บทที่ 782 ภัยจากปาก

หลังอาหารเช้า กัญณิศายังคงไปหยิบผ้ากันเปื้อน พยายามที่จะสวมมันอีกครั้ง เพื่อที่จะเก็บกวาดจานกับตะเกียบบนโต๊ะ

“ณิศา”

ญาณินหยุดลูกสะใภ้ไม่ให้ทำงานบ้านอีกครั้ง โดยเธอพูดว่า “เรื่องที่ประยสย์โกรธหนูเมื่อกี้ หนูลืมไปแล้วเหรอ ไม่ต้องทำแล้ว เดี๋ยวแม่จะบอกให้พ่อของหนูไปเรียกบอดี้การ์ดมาทำความสะอาดโต๊ะเอง”

กัญณิศายิ้ม: “แม่คะ ก็แค่ล้างจาน ไม่ได้เหนื่อยอะไร”

“แม้จะไม่เหนื่อยก็ไม่ต้องทำ ทั้งประยสย์และคุณย่าก็พูดแล้วนี่บอกว่าหนูเป็นคุณนายของตระกูลสาระทาของเรา ดังนั้นหนูควรได้รับการเอาใจใส่และปฏิบัติอย่างดี หนูไม่จำเป็นต้องทำงานบ้านพวกนี้”

ญาณินบอกสามีของเธอว่า: “นี่คุณยังมัวแต่นั่งทำอะไรอยู่อีก ไปเรียกให้ใครสักคนเข้ามาเคลียร์โต๊ะ อย่าให้กัญณิศาต้องเหนื่อย”

จากนั้นเธอก็ดึงกัญณิศาออกจากห้องอาหาร

หญิงชรา: “……”

ถึงเมื่อกี้เธอจะตั้งใจพูด แต่เธอก็ไม่ได้พูดอย่างจริงใจ

แต่ลูกสะใภ้กลับใช้คำพูดของเธอเป็นเหมือนลูกศรชี้ทาง และไม่ปล่อยให้กัญณิศาทำอะไรเลย

“ล้างจานไม่ใช่เรื่องยาก แล้วก็ไม่ใช่งานเหนื่อย พี่สะใภ้จอมเสแสร้ง”

จู่ๆลินน์ก็พูดขึ้นมาประโยคหนึ่ง

ทันทีที่คำพูดของเธอจบลง หญิงชราก็รู้ว่าสิ่งเลวร้ายกำลังจะเกิดขึ้น และไซม่อนก็พูดขึ้นว่า: “ลินน์ ในเมื่อหนูบอกว่าการล้างจานไม่ใช่เรื่องยากและไม่เหนื่อย งั้นก็เก็บจานแล้วก็พาเข้าไปล้างในครัวสิ อีกสามวันก็จะถึงตรุษจีนแล้ว หลังจากปีใหม่ หนูก็จะอายุสิบเอ็ดปี กลายเป็นเด็กโตแล้ว ดังนั้นหนูควรจะทำงานบ้านเท่าที่หนูจะทำได้”

“หนูเป็นเด็กดีมาตลอด ดังนั้นคงไม่เสแสร้งหรอกใช่ไหม”

ลินน์พูดตามสัญชาตญาณ: “คุณลุง หนูเป็นถึงลูกสาวคนที่สามของตระกูลสาระทา เป็นเหมือนคุณหนูของตระกูล มีคนรับใช้มากมายในบ้าน แล้วจะให้หนูไปทำงานพวกนั้นได้ยังไง”

ไซม่อนพูดด้วยใบหน้าที่บึ้งตึง: “พี่สะใภ้ของหนูก็เป็นภรรยาของนายน้อยของตระกูลสาระทา ไม่ว่าสถานะและตำแหน่งของเธอก็อยู่สูงกว่าหนูอีกไม่ใช่เหรอ? เวลาที่เธออยู่บ้านเธอไม่มีคนรับใช้คอยดูแล และวันนี้เธอตื่นมาตั้งแต่เช้า เพื่อเตรียมอาหารให้คนตั้งหลายคนด้วยตัวคนเดียวนี่เป็นเรื่องที่เธอควรทำเหรอ?”

ลินน์หน้ามุ่ย

“ลินน์ยังเป็นแค่เด็ก”

หญิงชราปกป้องหลานสาวตัวน้อย

“แม่ครับ ตอนเรายังเด็ก ที่บ้านก็มีพี่เลี้ยงและป้าๆหลายคน แต่แม่ก็ยังขอให้พวกเราหัดเรียนรู้ที่จะดูแลตัวเองและทำในสิ่งที่เราทำได้ ลินน์เองก็อายุสิบเอ็ดปีแล้ว แต่แม้แต่จานเธอก็ยังไม่เคยล้างเลยสักครั้ง แล้วในอนาคตเธอจะดูแลตัวเองอย่างไร”

“พอโตขึ้นใกล้จะแต่งงาน การไปเป็นลูกสะใภ้ของคนอื่นก็ไม่ได้สะดวกสบายเหมือนเป็นลูกสาวในบ้าน ต้องให้เธอหัดเรียนรู้เอาไว้บ้าง”

หญิงชรามีสีหน้าไม่สู้ดีนัก

เมื่อเห็นว่าแม่ลูกกำลังจะทะเลาะกันอีกครั้ง ชายชราจึงพยายามทำให้ทุกอย่างราบรื่นโดยพูดว่า: “ไปเรียกบอดี้การ์ดมาทำความสะอาดเถอะ”

“ให้ลินน์ทำความสะอาด เธอบอกว่ามันง่ายและไม่เหนื่อย แล้วก็ยังบอกอีกว่าพี่สะใภ้ของเธอเป็นคนเสแสร้งหากไม่ยอมทำความสะอาด ก็ต้องให้เธอลองเอง จะดูสิว่าหลังจากนี้เธอจะหาว่ากัญณิศาเสแสร้งอีกหรือเปล่า”

ไซม่อนไม่ไว้หน้าพ่อของเขา

ตั้งแต่ลูกคนที่สามและคนอื่นๆ ถูกจับกุม หลานสาวตัวน้อยคนนี้ก็เกลียดคนในครอบครัวของพวกเขา

การยั่วยุในครั้งหรือสองครั้งที่ผ่านมา เขาเพียงเห็นว่าอีกฝ่ายยังเป็นเด็กจึงไม่อยากจะถือสา

ผลลัพธ์คือเด็กน้อยคนนี้คิดว่าพวกเราไม่กล้าสู้

อาศัยการปกป้องจากคุณปู่คุณย่า จนนับวันยิ่งทำอะไรเกินเหตุมากขึ้นเรื่อยๆ

“ลินน์ เริ่มทำความสะอาดได้เลย ถ้าไม่ล้างจานพวกนี้ให้สะอาด ก็อย่าได้ออกจากห้องครัว หลังจากล้างเสร็จแล้ว ฉันจะตรวจสอบมันด้วยตัวเอง ให้แน่ใจว่าหนูทำความสะอาดเรียบร้อย และไม่ทำน้ำท่วมครัว ถึงจะผ่าน งั้นหนูก็ล้างจานให้ฉันสักวันก็แล้วกันนะ!”

ขณะที่พูดไซม่อนก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาและโทรหาบอดี้การ์ด บอกให้บอดี้การ์ดเข้ามา

หลังจากที่บอดี้การ์ดเข้ามา เขาก็สั่งบอดี้การ์ด: “นายอยู่ที่นี่และคอยดูให้คุณหนูลินน์ล้างจานให้สะอาด เมื่อไหร่ที่เธอล้างสะอาดเมื่อนั้นค่อยให้เธอออกจากครัว”