บทที่ 794 สามีภรรยาที่รักกันสองคู่

หลังจากที่ณภัทรดื่มเหล้าเมา และได้พักผ่อนไปหนึ่งวันแล้ว วันที่สอง ก็ฟื้นคือกลับมาเป็นคุณชายสี่ที่สุขุมอีกครั้ง

เขาไม่ได้เอ่ยถึงชุติภาอีก แต่ก็ยังคงทำหน้าที่เจ้าบ้านที่ดี ไปเที่ยวเล่นเมืองแอคเซสซ์เป็นเพื่อนหมออัจฉริยะ ไม่ว่าท่านผู้เฒ่าจะไปไหน เขาไปเป็นเพื่อนตลอด

บางครั้งก็ถูกท่านผู้เฒ่าแกล้งบ้าง แต่เขาก็ยังใจกว้างให้อภัย ไม่ถือสากับท่านเฒ่า

เทวิกาพูดกับสามีเป็นการส่วนตัวว่า： “ท่านผู้เฒ่ากำลังทดสอบณภัทร ส่วนณภัทรเองก็กำลังเอาใจท่านผู้เฒ่าเช่นเดียวกัน”

การกระทำของณภัทร ยศพัฒน์เห็นอยู่ เขาจึงพูดขึ้นว่า： “ณภัทรไม่เคยชอบผู้หญิงมาก่อน ระหว่างเขากับชุติภามีเรื่องนั้นเกิดขึ้น และตอนนี้ชุติภาก็ตั้งท้องแล้ว คิดว่าชาตินี้เขาคงมีชุติภาแค่ผู้หญิงคนเดียวแล้ว”

ถ้าหากว่าชุติภายอมแต่งงานกับเขา เขาก็จะแต่ง

แต่ถ้าชุติภาไม่ยอมแต่งงานกับเขา ณภัทรก็จะเลี้ยงลูกพร้อมกันกับเธอ ทั้งสองคนคงอยู่ด้วยกันแบบเพื่อน

ด้วยนิสัยของณภัทรแล้ว ถ้าเขารู้ว่าตัวเองมีลูกแล้ว ไม่มีทางไปแต่งงานกับผู้หญิงคนอื่นเด็ดขาด เพราะเขาจะรู้สึกว่าเป็นการให้แม่เลี้ยงให้ลูก และไม่ยุติธรรมต่อฝ่ายหญิงอีกด้วย

“พวกเขาต้องได้แต่งอยู่ด้วยกันแน่นอน”

เทวิกาหนุนตักของสามีอยู่ แล้วลูบคลำท้องตัวเองเบาๆ

“พวเขาสองคนเดินคนละเส้นสายกันอยู่แล้ว แต่จับพลัดจับผลูมาอยู่ด้วยกันได้ แสดงว่าเป็นพรหมลิขิตของพวกเขา ในเมื่อพระเจ้าจับคู่ให้พวกเขา ก็ต้องมีผลสรุปให้พวกเขาอยู่แล้ว”

ถึงแม้ชุติภายังไม่ได้รักณภัทร แต่เธอก็ไม่ได้เกลียดณภัทร

ปากณภัทรบอกว่าชุติภาเป็นคนโหดเหี้ยมมาก เคยเกลี้ยกล่อมเซทท์เป็นการส่วนตัว ถ้ารักผู้หญิงอย่างชุติภา มีหวังชาตินี้ทั้งชาติต้องอยู่ในโอวาทของภรรยา

ความจริงแล้ว ความสัมพันธ์ของณภัทรกับชุติภาถือว่าค่อนข้างดีอยู่

ยศพัฒน์ก้มหน้าลง แล้วจูบลงไปที่ปากของภรรยา ส่วนมือก็วางอยู่บนท้องของเทวิกา เนื่องจากเด็กในท้องของเทวิกาเป็นฝาแฝด ท้องจึงโตเร็วกว่าปรกติ

“ปากของคุณมันศักดิ์สิทธิ์ ถ้าคุณบอกว่าจะได้อยู่ด้วยกัน ก็ต้องได้อยู่ด้วยกันแน่นอน”

เทวิกายิ้มออกมาอย่างดีใจ “ฉันรู้สึกว่าปากของฉันศักดิ์สิทธิ์ จนสามารถไปเปิดร้านดูดวงที่สะพานลอยได้แล้ว”

ยศพัฒน์หยิกแก้มเธอเบาๆ ด้วยความเอ็นดู “พอชื่นชมคุณหน่อย ก็เอาใหญ่เลยนะ”

“เป็นเพราะว่า จุดเด่นที่สุดของฉันก็คือมีความมั่นใจในตัวเอง ฉันมั่นใจว่าฉันทำได้”

เธอลุกขึ้นนั่ง แล้วพูดเสนอแนะขึ้นมาว่า： “ยศพัฒน์ พวกเราไปตระกูลเดชอุปหากนกอรกันดีกว่า”

“ฉวยโอกาสวันหยุดช่วงตรุษจีน พวกเราสองครอบครัวนัดกันไปเที่ยว พักผ่อนหย่อนใจกันหน่อยดีกว่า ให้คุณกับคู่อริของคุณได้เที่ยวพักผ่อนหน่อย ตรุษจีนวันที่สิบ พวกคุณก็ต้องทำงานแล้ว”

ยศพัฒน์ตอบอืมออกมา： “ถ้าคุณอยากไป ผมไปเป็นเพื่อนคุณ”

ชะงักไปสักพัก เขาได้พูดขึ้นว่า： “ตอนนี้ผมกับนฤเบศวร์ไม่ได้เป็นศัตรูกันแล้ว อีกไม่นานก็จะทำธุรกิจร่วมกันแล้ว”

“ถ้างั้นก็ยิ่งดี วงการธุรกิจไม่มีใครเป็นศัตรูกับใครถาวรหรอก ทุกคนเห็นแก่ผลประโยชน์กันทั้งนั้น ถ้ามีผลประโยชน์ร่วมกัน ศัตรูก็สามารถกลายเป็นเพื่อนร่วมธุรกิจกันได้”

ยศพัฒน์มองเขาด้วยสายตาลึกซึ้ง “ผมกับนฤเบศวร์สามารถทำธุรกิจร่วมกันได้ สำหรับผมเป็นเพราะคุณ สำหรับเขาเป็นเพราะกนกอร”

เทวิกากอดคอของเขาไว้ แล้วจูบไปที่แก้มเอา จากนั้นพูดออกมาอย่างซาบซึ้งใจว่า： “ที่รัก ขอบคุณที่คุณรักฉัน และขอบคุณสำหรับทุกอย่างที่คุณทำเพื่อฉัน！”

ยศพัฒน์กอดเธอ ยิ้มแล้วพูดขึ้นว่า： “ใครให้ผมรักคุณหล่ะ”

และเป็นเพราะเขากับนฤเบศวร์เป็นคนตามใจเมีย ไม่งั้นคงไม่สามารถกลายเป็นเพื่อนร่วมธุรกิจกันได้หรอกร่

จู๋จี๋กันไปได้สักพัก ยศพัฒน์ก็ออกจากบ้านเป็นเพื่อนภรรยา เพื่อเดินทางไปบ้านตระกูลเดชอุป

แต่พิรัตน์ไม่ได้ตามไปด้วย เจ้าตัวเล็กสองสามวันนี้ไปเที่ยวกับอาจารย์ปู่

ตอนแรก พิรัตน์กับหมออัจฉริยะไม่สนิทกัน แต่เป็นเพราะท่านผู้เฒ่าเป็นคนสนุกสนาน ไม่นานนักก็สนิทสนมกับพิรัตน์ แม้แต่ตอนกลางคืนก็ถือหมอนและผ้าห่มไปนอนกับอาจารย์ปู่ เมื่อก่อนคนที่เรียกหาบ่อยที่สุดคือหม่าม้า

แต่ตอนนี้เอ่ยปากทีไรก็เรียหาแต่ “อาจารย์ปู่ของผม อาจารย์ปู่ของผม”