บทที่033 ช้างตายทั้งตัวเอาใบบัวมาปิดไม่ได้หรอก

เพราะตกลงกับเปรมาเอาไว้ว่าตัวช่วยสืบเรื่องของคู่แข่ง นฤเบศวร์ก็เริ่มลงมือทำทันที

เขารู้เรื่องของยศพัฒน์กับเทวิกาตั้งแต่แรกแล้ว ก็เลยสามารถจับตามองคู่สามีภรรยาคู่นี้ได้อย่างง่ายดาย

ยศพัฒน์ปั่นจักรยานพร้อมกับพาภรรยาตัวน้อยที่สวมใส่ชุดราตรี มาถึงโรงแรมเมเปิล

นฤเบศวร์มีเหตุผลอะไรกันแน่？

“คนที่คุณเบศวร์รออยู่ก็คือ？”

คุณรเณศยิ้มแล้วถามว่า “ไม่งั้น คุณเบศวร์เข้าไปนั่งรอข้างในดีไหมครับ”

“ไม่ต้องหรอก เขาใกล้มาถึงแล้วครับ”

“เบศวร์……”

คุณรเณศยังอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ทันใดนั้นก็เห็นยศพัฒน์พาเทวิกาเข้ามา คำพูดของคุณรเณศก็ค้างอยู่ที่ลำคอทันที พูดอะไรไม่ออก

คุณพัฒน์……

นี่มาแนวไหนกัน？

แล้วผู้หญิงที่อยู่หลังจักรยานของคุณพัฒน์คือใครกัน？

ยศพัฒน์จอดจักรยานให้เรียบร้อย

และเทวิกาก็ลงจากจักรยานด้วยท่าทางที่สง่างาม

นฤเบศวร์เดินเข้าไป

เขาจับจ้องเทวิกาด้วยสายตาที่เฉียบคม

“คุณคนนี้ เคยเรียนเรื่องมารยาทมาบ้างไหมคะ? การจ้องคนแปลกหน้าตรงๆขนาดนี้คือเรื่องที่ไม่มีมารยาทเอาซะเลย”

เทวิการู้สึกไม่ชอบสายตาของผู้ชายคนนี้มาก มันเฉียบคมเกินไป เหมือนกับว่าอยากจะผ่าร่างของเธอออกมาดูข้างในเลย

“จะบอกว่าเป็นคนแปลกหน้าก็ไม่ได้นะครับ ผมกับพัฒน์โตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก จะบอกว่าเป็นเพื่อนรักกันตั้งแต่เด็กเลยก็ไม่ผิด”

นฤเบศวร์ยิ้มจางๆ “นี่เป็นครั้งแรกที่เห็นพัฒน์พาผู้หญิงมาโชว์ตัวต่อหน้าพวกเราเลยนะครับ ผมรู้สึกแปลกใจมากเลย พี่สะใภ้ ไม่ทราบว่าคุณชื่ออะไร?”

ยศพัฒน์เดินเข้าไปหาเทวิกา แล้วก็มองตรงไปที่นฤเบศวร์พร้อมกับยิ้มจางๆ แล้วพูดว่า “นฤเบศวร์ เรียกพี่ให้ฟังหน่อยสิ”

เพียงประโยคเดียวก็สามารถทำให้ใบหน้าของนฤเบศวร์มืดมนไปได้สำเร็จ

“ในเมื่อนายเรียกวิกาว่าพี่สะใภ้ ก็เรียกฉันว่าพี่สิ มาเร็ว นฤเบศวร์ เร็วสิ เรียกพี่สิ ให้พี่ได้มีความสุขหน่อย”

นฤเบศวร์ใบหน้ามืดมนมาก

ยศพัฒน์เป็นคนที่ชอบเปลี่ยนแปลง

บางครั้งก็อ่อนโยนเหมือนกับหยก บางครั้งก็เย็นชาเหมือนไร้ปรานี หรือว่าบางทีก็เฮฮา

นฤเบศวร์ยอมรับว่าตัวเองเป็นคนหน้าเนื้อใจเสือและเจ้าเล่ห์ พอเจอกับการเปลี่ยนแปลงที่มากมายของยศพัฒน์ เขาก็พบว่าตัวเองต้องถูกยั่วให้โกรธอยู่เสมอ

“เทวิกา ท่านนี้คือนฤเบศวร์ คุณชายใหญ่ของตระกูลเดชอุป ศัตรูตัวฉกาจของผม”

พอยศพัฒน์สามารถทำให้ศัตรูโมโหได้แล้ว ก็แนะนำเขาให้เทวิกาได้รู้จัก

ถ้าเขาอยากพาเทวิกาเข้ามาอยู่ในวงสังคมนี้ ก็จำเป็นต้องเผชิญหน้ากับไอ้เลวอย่างนฤเบศวร์อยู่แล้วอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ดังนั้น เขาก็เลยไม่เคยคิดที่จะปิดบังเลย

เทวิกายื่นมือขวาไปอย่างใจกว้าง แล้วก็พูดว่า “คุณเบศวร์ อยากพบคุณมานานแล้วเหมือนกันนะคะ”

นฤเบศวร์เหลือบมองมือขวาของเทวิกาที่ยื่นออกมา แล้วก็หันไปสบตากับยศพัฒน์ สุดท้ายก็จับมือกับเทวิกา แต่เหมือนแค่แตะมือเธอแล้วก็ดึงมือกลับไป

“ท่านนี้คือประธานของBIT กรุ๊ป คุณรเณศ”

และยศพัฒน์ก็แนะนำคุณรเณศให้เทวิการู้จัก

เทวิกาพยักหน้าให้คุณรเณศ แล้วก็ยิ้มพร้อมกับจับมือกับเขา

คุณรเณศจับมือกับเธออย่างงุนงง เขายังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเทวิกากับ ยศพัฒน์เป็นอะไรกัน

แต่ว่า ผู้หญิงที่ทำให้คุณพัฒน์พามางานได้ ต้องเป็นคนที่คุณพัฒน์ชอบและให้ความสำคัญอย่างแน่นอน

จะทำผิดต่อเธอไม่ได้เด็ดขาด！

“ข้างนอกค่อนข้างร้อน เชิญทุกท่านเข้าไปข้างในดีกว่าครับ”

รอยยิ้มบนใบหน้าของคุณรเณศค่อนข้างแข็งทื่อ แล้วก็เชิญท่านประธานใหญ่ทั้งสองคนเข้าไปข้างในโรงแรม

แล้วก็ได้แต่อธิษฐานอยู่ในใจ ว่าขอให้ท่านประธานทั้งสองคนนี้อดทน ไว้หน้าเขาหน่อย แล้วไม่ทะเลาะกันขึ้นมาในงานเลี้ยง

พอเห็นยศพัฒน์จูงมือเทวิกาเข้าไปในโรงแรม คุณรเณศก็รู้สึกว่าพระเจ้าไม่ได้ยินคำอธิษฐานของเขา

แผนที่มีคุณเทวิกาอยู่ตรงนี้ คุณเบศวร์ไม่เล่นใหญ่สิแปลก