บทที่036 จูบเธอ

ชเนนทร์ถามออกมาในทันที “แล้วเขาเป็นใครล่ะ? ถ้าไม่ใช่ยศพัฒน์ หรือว่าเขาใช้ชื่อปลอม？”

ยังไม่ทันได้รอให้เทวิกาพูดอะไรต่อ ชเนนทร์ก็บ่นน้องสาวของตัวเอง “พี่ก็บอกเธอตั้งแต่แรกแล้ว ว่ายศพัฒน์ไม่ใช่คนที่เธอจะควบคุมได้ เขาเป็นผู้ชายที่อ่านใจยาก คนอื่นอาจจะมองว่าเขาอ่อนโยนเหมือนกับหยก แต่ดูจากท่าทางเย็นชาสมัยเรียนของเขาพี่ก็รู้แล้วว่าท่าทางที่อ่อนโยนของเขาในตอนนี้มันเป็นของปลอม”

“เธอรีบไปหย่ากับเขาที่อำเภอเลยนะ ขอแค่ไม่ให้พ่อกับแม่รู้ แม่จะได้ไม่บังคับให้เธอไปนัดบอดอีก แล้วเธอก็จะได้มีอิสระเหมือนเดิม”

ตอนนี้ชเนนทร์รู้สึกไม่ค่อยชอบยศพัฒน์เท่าไหร่

ก็จู่ๆพรากน้องสาวสุดที่รักของเขาไปแบบนั้น ให้ชอบสิแปลก

เขาทำลายยศพัฒน์ต่อหน้าแม่ไม่สำเร็จ เพราะว่ายศพัฒน์อธิบายด้วยตัวเองไว้อย่างชัดเจน

เขาจะปล่อยให้น้องสาวได้ไปลองด้วยตัวเองไม่ได้หรอกใช่ไหม?

“เทวิกา เธอกับยศพัฒน์ยังไม่ได้กลายเป็นสามีภรรยากันจริงๆ ใช่ไหม？”

“ยัง”

“ถ้าอย่างนั้นก็ดีแล้ว รีบไปหย่ากันซะ ถ้าผ่านช่วงนี้ไปแล้ว แล้วเจอผู้ชายที่เธอรู้สึกชอบจริงๆ ค่อยแต่งงาน พอถึงเวลานั้น พี่รับรองเลยว่าจะเตรียมสินสอดทองหมั้นไว้อย่างครบถ้วน พี่มีน้องสาวแค่คนเดียว จะปล่อยให้งานแต่งงานของเธอซอมซ่อไม่ได้หรอก”

ชเนนทร์ตัดสินใจแล้ว ช่วงนี้เขาพยายามทำงานล่วงเวลา เพื่อหาเงินให้ได้เยอะๆ เตรียมเป็นสินสอดทองหมั้นให้กับน้องสาวของตัวเอง

“พี่ ฟังที่ฉันพูดก่อนสิ”

ในที่สุดเทวิกาก็มีโอกาสได้พูดบ้าง “พี่ ชื่อของพี่พัฒน์น่ะไม่ใช่ของปลอมหรอก เขาน่ะชื่อยศพัฒน์จริงๆ แต่ว่านั่นคือนามสกุลฝั่งแม่ของเขา แต่ว่าจริงๆ แล้วพ่อของเขานามสกุลอริยชัยกุล”

“ที่แท้ก็นามสกุลแม่นี่เองเหรอ พี่เป็นเพื่อนสมัยเรียนกับเขามาตั้งหลายปี ยังไม่รู้เลยว่าเขาใช้นามสกุลแม่”

“แถมพี่พัฒน์ยังเป็นเจ้าของบี.เอ.เอ็ม. กรุ๊ปอีกต่างหาก และเป็นคุณชายใหญ่ของตระกูลอริยชัยกุล เขาไม่ใช่คนธรรมดานะพี่ เขาเป็นคุณชายใหญ่เลยนะ ฉันจบเห่แล้ว พี่ ฉันไปจ้างคนใหญ่คนโตแบบนี้มาเป็นสามี……”

เอ่อ？

เธอพูดความจริงออกไปแล้ว

ชเนนทร์ตอบสนองทันที เขาตะคอกออกมาว่า “เทวิกา ไหนพูดอีกครั้งซิ？เมื่อกี้เธอบอกว่ายศพัฒน์คือคนที่เธอจ้างมาเป็นสามีนั้นเหรอ? พวกเธอไม่ได้เป็นอะไรกันจริงๆ เหรอ? เทวิกา นี่มันจะกล้าเกินไปหน่อยแล้วนะ！”

หลังจากตะคอกเสร็จ ชเนนทร์ก็รู้สึกว่า ในเมื่อนี่มันเป็นแค่การจ้างมาเป็นสามี ก็ถือว่าเป็นการแต่งงานปลอมๆ น้องสาวของเขาก็ไม่ได้เสียอะไรมากมาย

ทันใดนั้นชเนนทร์ก็รู้สึกว่าการที่น้องสาวมีความกล้าขนาดนี้ก็เป็นเรื่องที่ดีเหมือนกัน

“เดี๋ยวนะ เธอบอกว่ายศพัฒน์เป็นเจ้าของบี.เอ.เอ็ม. กรุ๊ป และเป็นคุณชายใหญ่ของตระกูลอริยชัยกุลงั้นเหรอ? แล้วทำไมไอ้นี่มันถึงได้ซ่อนไว้ลึกขนาดนั้น！”

ชเนนทร์เองก็ตกใจเหมือนกัน

ยศพัฒน์บอกว่าตัวเองทำงานอยู่ที่ บี.เอ.เอ็ม. กรุ๊ป ชเนนทร์ก็ไม่ได้รู้สึกแปลกใจอะไร เพราะว่ายศพัฒน์เป็นคนที่ยอดเยี่ยมอยู่แล้ว

แต่ถ้าบอกว่าเป็นเจ้าของบี.เอ.เอ็ม. กรุ๊ป มันก็เป็นเรื่องที่……น่าแปลกใจมาก ！

คุณชายใหญ่ของตระกูลอริยชัยกุลงั้นเหรอ？

คุณชายใหญ่ของตระกูลอันดับ 1 ในเมืองแอคเซสซ์！

คุณพระคุณเจ้า！

ถ้าเกิดว่าตอนนี้ยศพัฒน์อยู่ตรงหน้าชเนนทร์ เขาคงจะมอบรางวัลให้สัก 1 หมัด

“เทวิกา ไม่ต้องไปสนใจตัวตนที่แท้จริงของเขาหรอก ในเมื่อความสัมพันธ์ของพวกเธอทั้งสองคนเป็นแค่ความสัมพันธ์ที่จ้างกันมา ก็แค่ยกเลิกข้อตกลงเท่านั้นเอง ใช่สิ แต่ยังไงพวกเธอก็ไปจดทะเบียนสมรสกันมาแล้ว ต่อให้จะเป็นความสัมพันธ์แบบตกลงกัน แต่การที่จดทะเบียนสมรสกันก็ถือว่าเป็นคู่สามีภรรยากันที่ถูกต้องตามกฎหมายแล้ว เพราะฉะนั้นรีบไปทำเรื่องหย่าที่อำเภอซะ”

“พรุ่งนี้ เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่ไปหา ไปหาเธอพร้อมกับยศพัฒน์ พี่จะต้องเห็นเธอถือใบหย่ามาถึงจะสบายใจ”

เทวิกา “……พี่ ขี่หลังเสือแล้วลงไม่ได้น่ะสิ”

“หมายความว่ายังไง？”

“พี่พัฒน์ไม่ยอมหย่า！”

ชเนนทร์：“……เดี๋ยวพี่จะไปที่นั่นเดี๋ยวนี้！”

“พี่ใหญ่ อย่าเพิ่งใจร้อนเลย นี่มันเป็นเรื่องของฉันกับพี่พัฒน์ แล้วอีกอย่างฉันก็เป็นคนยั่วยุเขาก่อน ให้ฉันเป็นคนจัดการเรื่องนี้ดีกว่า พี่ไม่ต้องมาหรอก ฉันจัดการได้”

“แล้วเธอจะจัดการยังไง? เขาไม่ยอมหย่า ก็หมายความว่าตั้งใจจะกินเธอให้เรียบนะสิ！ไอ้เลวนี่ พี่เห็นว่ามันเป็นเพื่อนสมัยมหาลัย เป็นเพื่อนรักเป็นพี่เป็นน้อง แต่กลับมาแย่งน้องสาวของพี่ไป！”

เทวิการู้สึกซึ้งใจเป็นอย่างมาก การที่มีพี่ชายที่รักตัวเองขนาดนี้มันดีจริงๆ เลย！

“พี่ ต่อให้หย่าไม่ได้ ฉันก็ไม่ได้เสียเปรียบอะไร อย่างมากก็แค่ต้องแต่งงานกับเขาจริงๆ เท่านั้นเอง”

ชเนนทร์：“……”

สตรีเมื่อถึงวัยแล้วก็ควรจะออกเรือนอยู่ดี！