บทที่ 3 สามีเล่นชู้ขู่ให้หย่า

เวลานี้เป็นเวลากลางดึก คนรับใช้หลายๆคนจึงยังพักผ่อนอยู่

สาวรับใช้สองคนที่อยู่เวรดึกเห็นเฉียวป่าวเอ๋อร์กลับมา ก็เผยสีหน้าอึดอัดในทันที

รีบเข้าไปขวางเธอเอาไว้ “คุณผู้หญิง ดึกขนาดนี้แล้ว คุณกลับไปค้างที่คอนโดก่อนดีไหมคะ…..”

เมื่อเฉียวป่าวเอ๋อร์เห็นสีหน้าท่าทางของทั้งสองคนก็รู้ในทันทีว่าต้องมีอะไรแน่ๆ เธอไม่สนใจคนรับใช้ รีบก้าวยาวๆตรงไปที่ห้องนอน

เธอขึ้นมายังชั้นบนได้ไม่ทันไร ก็ได้ยินเสียงที่คุ้นเคยดังออกมาจากห้องนอน

กอดรัดฟัดเหวี่ยงกัน เสียงนี้มัน…..

เฉียวป่าวเอ๋อร์ยืนนิ่งอึ้งอยู่หน้าประตู อีกด้านที่มีประตูกั้น มีเสียงครางกะเสร่าของคู่ชายหญิงดังขึ้นมาไม่ขาดสาย

เธอกัดริมฝีปากแน่น กลั้นหายใจ ยื่นมือที่สั่นระริกไปจับลูกบิดเอาไว้

แกร็ก

เมื่อประตูเปิดออก….

สีหน้าของเฉียวป่าวเอ๋อร์พลันขาวซีด ภายในห้องมีเสื้อผ้ากระจายอยู่เต็มพื้น บนเตียงมีผู้ชายกับผู้หญิงกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันอย่างเร่าร้อน จนไอความร้อนแผ่กระจายไปทั่วห้อง

“ซือเฉิน….” ผู้หญิงบนเตียงครางชื่อชายหนุ่มออกมาเสียงอ่อนเสียงหวาน

เฉียวป่าวเอ๋อร์ยื่นแข็งทื่ออยู่กับที่

ผู้หญิงคนนั้นชะโงกหน้าขึ้นมาจูบชายหนุ่ม จากนั้นก็เหล่หางตามองมายังทางประตู จากนั้นเสียงอ่อนเสียงหวานของเธอก็ดังขึ้นมาราวกับกำลังจงใจ

“ซือเฉิน ฉันแอบคบกับคุณมานานแล้วนะ เมื่อไหร่คุณจะหย่ากับเมียคุณสักที….” หญิงสาวพูดเสียงเล็กเสียงน้อยอย่างน้อยใจและออดอ้อน

“รอให้ผ่านคืนนี้ไปก่อน ผมจะให้คนถ่ายรูปวาบหวิวของเฉียวป่าวเอ๋อร ์เอาไว้ รับรองว่าต่อให้แม่ผมจะชอบเธอแค่ไหนก็ไม่มีทางยอมรับที่เธอมีข่าวเสียๆหายๆได้หรอก….”

ยี่ซือเฉินก้มลงไป กระแทกกระทั้นใส่หญิงสาวแรงกว่าเดิม

เสียงแหบพร่าดังขึ้นมาว่า “เชี่ยนเชี่ยน คนที่ผมรักคือคุณ ยังไงผมก็จะหย่ากับเฉียวป่าวเอ๋อร์แน่นอน….”

หย่า…..

สายตาของเฉียวป่าวเอ๋อร์พลันว่างเปล่า กัดริมฝีปากแน่นจนเลือดซิบ

“ยี่ซือเฉิน คุณไม่เพียงแต่เล่นชู้มีเมียน้อย เพื่อที่จะหย่ากับฉัน แต่ยังวางแผนให้ฉันไปนอนกับผู้ชายคนอื่นอีกอย่างนั้นเหรอ！ คุณนี่มันสารเลวจริงๆ！”