บทที่ 7 หัวเราะเยาะที่เธอไม่ได้ตั้งท้อง

เฉียวป่าวเอ๋อร์รู้สึกว่ามีสายตาของใครบางคนกำลังมองมาที่ตัวเองอย่างวาวโรจน์

เมื่อเธอหันพรึบกลับมา พลันมีสีหน้าอึมครึมในทันที

“เธอมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?”

เย่เชี่ยนมองมาที่เธอ ขึ้นเสียงแหลมเอ่ยถามอย่างไม่พอใจ

เฉียวป่าวเอ๋อร์กัดฟันพร้อมแสยะยิ้ม “เมียน้อยอย่างเธอกล้าโผล่มากลางวันแสกๆ ไม่กลัวโดนจับได้เหรอ!”

เย่เชี่ยนจูงมือเด็กน้อยสามขวบมาด้วย สายตามาดร้ายถลึงจ้องมาที่เธอ

“เฉียวป่าวเอ๋อร์ เธอคิดว่าเธอเป็นใคร เดี๋ยวอีกไม่นานเธอก็จะถูกไล่ออกจากตระกูลยี่แล้ว อย่าคิดว่าจะได้ครองตำแหน่งคุณนายตระกูลยี่ต่อล่ะ……”

ขณะที่พูด เย่เชี่ยนก็ยิ้มเยาะออกมา “เฉียวป่าวเอ๋อร์ พูดจริงๆนะ ฉันล่ะสงสารเธอจริงๆ สามีของเธออยากเลิกกับเธอถึงขนาดถวายเธอใส่พานให้ผู้ชายคนอื่น ว่าแต่คืนนั้นเป็นยังไงบ้างล่ะ สนุกสุดเหวี่ยงไปเลยใช่ไหม…..”

“หุบปาก!”

เมื่อเฉียวป่าวเอ๋อร์ได้ยินเธอพูดถึงเรื่องที่เธอนอนกับผู้ชายแปลกหน้าในคืนนั้น ก็ตวาดออกมาเสียงแหลมอย่างหลุดการควบคุม

เย่เชี่ยนยิ้มได้ใจยิ่งกว่าเดิม “.....จิ๊ๆ คงทั้งโกรธทั้งอายเลยสินะ ฉันได้ยินซือเฉินบอกว่า แต่งงานกับเธอมาสามปี แต่เขาไม่เคยแตะต้องเธอเลย เฉียวป่าวเอ๋อร์ เธอเป็นผู้หญิงทั้งทีแต่กลับมีสภาพแบบนี้ช่างเป็นอะไรที่เสียชาติเกิดจริงๆ ตอนนี้คนในแวดวงเขาลือกันให้แซดว่าเธอคือแม่ไก่ที่ให้กำเนิดลูกไก่ไม่ได้…..”

“วันนี้ซือเฉินพาฉันกับลูกมาร่วมงานเลี้ยงตระกูลจูน เขาบอกว่า อยากพาฉันกับลูกสาวมาเปิดให้คนในแวดวงสังคมไฮโซรู้จัก ฉันว่าเธอรีบไสหัวกลับไปดีกว่านะ จะได้ไม่เสียหน้า”

“ได้！งั้นมารอดูกันว่าใครกันแน่ที่จะเสียหน้า！” เฉียวป่าวเอ๋อร์กัดฟันพร้อมถลึงตามองเธอออย่างโกรธๆ

“เย่เชี่ยน ฉันจะบอกอะไรให้นะ ตราบใดที่ฉันกับยี่ซือเฉินยังไม่หย่ากัน เธอกับลูกก็เป็นได้แค่เมียเก็บกับลูกนอกสมรสเท่านั้นแหละ…..”

เมื่อเย่เชี่ยนได้ยินคำพูดของเธอ พลันมีสีหน้าร้ายกาจทันที

เธอกัดฟันกรอด พร้อมเค้นเสียงเข้มๆออกมาจากไรฟัน “เฉียวป่าวเอ๋อร์ หลายปีมานี้ฉันทนเลี้ยงลูกคนเดียวที่ต่างประเทศ ก็เพื่อตำแหน่งคุณหญิงตระกูลยี่ ถ้าเธอกล้ามาต่อกรกับฉันล่ะก็ เราได้เห็นดีกันแน่”

ทันทีที่เย่เชี่ยนพูดจบ จู่ๆเธอก็ก้มลงไป ยกมือขึ้นมาแล้วตบหน้าลูกสาวตัวเองอย่างแรง

เพี๊ยะ——

ใบหน้าเล็กๆของเด็กน้อยพลันแดงเถือก ร่างกายเล็กๆเซถอยหลังล้มลงกับพื้น

เด็กน้อยล้มชนขาโต๊ะเข้าพอดี จนอาหารว่างที่วางอยู่บนนั้นหล่นบนพื้น เศษกระเบื้องกระจายไปทั่ว

เด็กน้อยล้มทับเศษจาน จนมีเลือดสดๆไหลออกมา…..

จากนั้นเสียงร้องไห้เจ็บปวดก็ดังขึ้น