บทที่​ 16​ ใจอ่อน

ชายหนุ่มเมื่อเขาทำงานหลายจนหลายอย่างเส็จ​ เขาก้อได้มุ่งหน้ากลับ​ พอมาถึงเขาก้อได้มองไปทางด้านแม่บ้านถามไถเกี่ยวกับชลนิชา

วันนี้ชลทานได้เยอะไม??...แล้วเธอมีอารมณ์เป็นยังไง​ "เขาถามแม่บ้านแบบนี้ทุกวันตั้งแต่เขาเริ่มเปลี่ยนแปลงตัวเขาเอง"

อ๋อ​ คุณผู้หญิงทานได้มากกว่าเมื่อวานนิดหน่อยค่ะ..... หญิงสาวได้บอกผู้เป็นนายไปโดยตรง

เขาพยักหน้าแล้วขึ้นไปอาบน้ำที่ห้องตัวเองตามเดิม​ ซึ่งในใจนั้นเขาอยากจะนอนกอดภารยาอันเป็นที่รัก.... แต่เธอนั้นได้ลงโทษเขาแบบนี้​ เขาจะทำไรได้​ เมื่อคิดได้เช่นนั้นก้อรู้สึกเศร้าที่ตัวเองนั้นไม่น่าหลงผิดไปเลย...

กอก​ ก้อก​ก๊อก​ เสียงเคาะประตูดังขึ้น

เขาได้แต่ยืนมองอย่างสงสัย​ นี่ก้อเกือบเที่ยงคืนแล้วใครมาเคาะประตู​ "ชายหนุ่มไม่อยากคิดไรมากได้แต่เดินไปเปิดประตู" เขาเห็นแจ็กซันพร้อมกับข้าวต้มร้อนๆ​ ที่อยู่ในมือ

นี่อะไร.... ชายหนุ่มถามออกไปอย่างสงสัย

อ๋อ​ คุณหญิงให้เอามาให้ครับ​ เธอได้สั่งไว้เมื่อตอนหัวค่ำ​ "บอดี้การ์ด​หนุ่มได้แต่ทำหน้านิ่งเชย​ แต่ในใจเขานั้นรู้ดีกว่านายหญิงเริ่มใจอ่อนให้นายของตนมานิดหน่อยแล้ว"

ขอบใจ.... เขาตอบออกไปแล้วยื่นมือไปรับถาดข้าวต้มมาไว้กับตน​แล้วหันหลังปิดประตูเพื่อที่จะทานข้าวต้มร้อนๆ

เขานั่งมองชามข้าวต้มเป็นเวลาหลายนาที​ ยามนึกถึงกลิ่นข้าวต้มที่ชลนิชานั้นทำให้เขาเวลาเขาไม่สบายหรือตอนที่เขากลับบ้านมาดึกๆดืนๆ​ เขาได้แต่ยิ้มอย่างดีใจอยู่คนเดียวในห้อง

เช้ารุ่งขึ้นฉันได้แต่รู้สึกว่าเหมือนอะไรมาอยู่ข้างกายอบอุ่นจัง...เธอได้แต่กอดร่างนั้นโดยลืมไปว่าที่นอนเธอนั้นน่าจะมีแต่หมอนข้างนิ​ แล้วเธอกอดอะไรเนี้ย!!!