บทที่​ 30​ ความเหนื่อยหนายของตาวิท

ก้อก​ ก้อก​ ก๊อก.....

ไอ้ชล!!!!จะนอนไปถึงไหนลูกตื่นตั้งแต่ไก่ขันแม่มันตื่นเกือบเที่ยง!!!!..... เจริญอ่ะงานนี้​วิทได้บ่นลูกสาวอยู่นอกห้องนอน

ไรอีกอ่ะพ่อ??.... วันนี้วันจันทร์วันหยุดหนูนะ!!!. หญิงสาวตะโกนตอบพ่อของเธอด้วยความหงุดหงิด

เมื่อคืนคงกลับเกือบเช้าละสิ..... ลูกเต้าไม่เลี้ยงโยนให้แต่ดาวเรืองกับแจ็กซันอยู่นั้นแหละ..... วิทได้แต่เหนื่อยหนายกับลูกสาวของตน

โห่พ่ออะไรหนักหนาเนี้ย..... หญิงสาวได้แต่เปิดประตูให้ผู้เป็นพ่อ

ตื่นได้แล้ว.... เดียวปู่ของตาชนพจะมา​ วิทบอกลูกสาวตามตรง​ ตั้งแต่เอกราชมาหาชนพตั้งแต่ตอนชนพได้ขวบเศษ​ ก้อห่างหายไปเพราะต้องไปเลี้ยงหลานสาวอีกคนจึงไม่ค่อยมีเวลามาหาเจ้าชนพ

แล้ว.... หนูเกี่ยวไรด้วยอ่ะ​หญิงสาวได้แต่ทำเสียงนิ่งเชย

อ้าวอีลูกคนนี้..... เขาได้แต่ซายหัวด้วยความท้อแท้กับการระทำของลูกสาว

ก้อได้ๆ.... รับทราบค่ะ​ขออาบน้ำแต่งตัวก่อนล่ะกัน​ หญิงสาวได้แต่ตอบผู้เป็นพ่อออกไปแบบปัดๆ

เออ.... เร็วๆล่ะชนพเริ่มถามหาแล้ว

ค่ะๆ.... หลังจากตอบพ่อเส็จเธอก้อได้แต่ปิดประตูแล้วเดินไปอาบน้ำตามที่พ่อเธอสั่ง

อะไรกันหนักหนากับฉันเนี้ย..... เธอได้แต่บ่นคนเดียวในห้องน้ำ

ทางด้านวิทพ่อชลนิชาเขาได้แต่เดินบ่นลงมาจากบ้านตั้งแต่ลูกสาวทำงานรีสอร์ท​ก้อมีเพื่อนมากมายไหนจะฝรั่งแล้วก้อพวกที่เคยเรียนกับลูกสาวตอนมหาลัย.... จะแวะเวียนเข้ามาหาลูกสาวเขาบ่อยครั้ง​ ส่วนตาชนพก้อไม่ค่อยติดแม่เท่าไรจะติดดาวเรืองพี่เลี้ยงกับตาแจ็กซันมากกว่าแม่แท้ๆเสียอีก​ คิดแล้วท้ออีชลนิชาลูกสาสที่เรียบร้อยของข้าไปไหนว่ะเนี้ย​ วิทได้แต่บ่นอย่างหัวเสีย