บทที่​ 31 สองคนพี่น้อง

หลังจากที่ฉันแต่งตัวเส็จก้อพาลูกชายตัวแสบไปที่สวนส้ม.... ใครจะคิดว่าคุณเอกราชจะพาหลานสาวมาด้วย

เด็กสาวน่าตาน่ารักตากลมโตผิวขาวหน้ารูปไข่แล้วเด็กน้อยยังอ้อนทุกคนที่เธอรู้จักจนตัวเธอนั้นก้อตกลุมรักเช่นเดียวกับคนอื่นๆ....

แล้วแม่ของเด็กละค่ะ..... ชลถามเแกราชอย่างสงสัย

ไปทำงานต่างประเทศ.... เอกราชพูดยิ้มๆอย่างมีเลศนัย

หญิงสาวได้แต่คิดอยู่ในใจ​ ทำไมแม่ของเด็กสาวถึงยอมทิ้งลูกสาวของตนไว้ที่นี่​ ไม่เอาลูกไปด้วย​ หรือว่า!!??... เธอได้แต่คิดแต่ไม่กล้าพูดออกไปกลัวพ่อของเธอจะรับไม่ได้

ออค่ะ.....แล้วเธอไปนานหรือยังค่ะ​ หญิงสามถามชายตรงข้างอย่างรู้ๆกัน...

เอกราชได้แต่ยิ้มบาง​ๆ​ เหมือนว่าอดีตลูกสะไภ้จะรู้แล้วว่าแม่ของหลานสาวของเขาไปอยู่ที่ไหน

ปีครึ่งได้แล้ว..... เอกราชบอกหญิงสาวพร้อมกับอุ้มหลานชายของตนมานั่งตัก

หญิงสาวได้แต่พยักหน้า.... แล้วอุ้มเด็กสาวขึ้นมานั่งตักนั่งกอดนั่งฟัดอย่างมั่นเคี้ยว

เอกราชเห็นหญิงสาวมีความสุขแล้วหลานชายก้อสบายดีเขาก้อดีใจกับเธอ​ แถมหลานชายของเข้ายังฉลาดรู้จักการวางตัวว่าคนไหนตามใจตน​ และรู้มากพอว่าเขาก้อรักหลานชายอย่างกับตาวิทของเขา