บทที่​ 33​ อยากได้เธอกลับคืนมา

อะไรกัน??.... ทำไมเขาถึงมาที่นี่​เธอพูดเสียงเบาจนแทบจะไม่ได้ยิน

พี่ชลค่ะ.... ตกลงพี่จะไปรับแขกไมค่ะ​ แก้วถามเจ้านายอย่างกระตือรือร่น

เออลืมไป.... เดียวพี่จัดการเอง​ เธอได้แต่ตอบเลขาของเธอ​ แต่ในใจเธอก้อแค่คนที่มาพักรีสอร์ท​เธอก้อแค่นั้นจะไปสนใจอะไรมากมาย​ ทำงานเธอไปสะชลเพื่อครอบครัว

สวัสดีค่ะ..... รีสอร์ท​ชนพชลยินดีตอนรับค่ะ​ เธอยิ้มให้คนที่เธอเดินเข้าไปหาพร้อมกับทำหน้าเหมือนไม่รู้จักใครที่หน้ารีสอร์ท​ของเธอ...

ฮันเตอร์กับวันเดย์ได้แต่ยืนอึ่งกับการกระทำของอดีตผู้เป็นนายหญิงของพวกเขา​ ใครจะคิดว่าอดีตนายหญิงจะมาไม้นี้​

จำนวนห้องพักเรียบร้อยดีนะค่ะ..... ไม่ทราบว่าคุณต้องการอะไรเพิ่มไมค่ะ​เธอถามชายตรงหน้าเธอด้วยเสียงใสซื่อ​ แต่ในใจเธอนั้นไม่อยากให้เขามาเยียบในที่ๆของเธอด้วยซ้ำ​ เกลียดแสนเกลียด

เควินได้แต่ยิ้มที่มุมปาก​ รอยยิ้มที่เขายิ้มทำให้บอดี้การ์ด​ทั้งหลายต่างตกใจ​ ใครจะคิดนายที่พวกเขาดูแลปกป้องมาตลอดตั้งแต่หย่ากับนายหญิง​เกือบ3ปี​ที่เขาไม่เคยยิ้ม​ ได้แต่ทำหน้านิ่งเหมือนน้ำแข็ง​ เวลานี้ยิ้มมุมปาก

มี..... แต่คงจะไม่ใช่ตอนนี้ท่าผมต้องการผมจะบอกคุณละกัน​ เขายิ้มพร้อมพูดกับเธอด้วยน้ำเสียงนุ่ม​นวลพร้อมกับสายตาที่มองเธออย่างมีเลศนัย​

หญิงสาวจากที่ยิ้มให้.... ตอนนี้ได้แต่หุปยิ้มพร้อมกับทำหน้าเหมือนเข้าใจ​

ค่ะ..... เธอตอบเข้าสั้นๆ​ แล้วเดินออกมาเพื่อจะไปสั่งงานเลขาต่อ

เควินเมื่อพูดกับเธอเส็จเขาก้อได้เดินตามพนักงานของรีสอร์ท​เพื่อที่จะไปที่พักของเขา... รวมถึงบอดี้การ์ด​ของเขาด้วย

นายครับ.... ผมไม่ทราบจิงๆว่าเป็นของคุณชลนิชา​ วันเดย์ได้บอกเควินตามความเป็นจิ​ง​ เพราะรีสอร์ท​แห่งนี้จะรับลูกค้าทั่วไป​ แต่สำหรับคนที่มีโลกส่วนตัวสูงหรืออยากที่จะพักผ่อนสำหรับครอบครัวแบบไม่ให้ใครมารบกวน​ จะต้องจองบ้านพักไว้ลวงหน้าไว้2-3เดือน​ นี้มันคือพรมลิขิต​ชัดๆ​ วันเดย์ได้แต่คิดในใจ

ไม่เป็นไร.... พวกนายก้อเห็น​ เธอทำเหมือน​ไม่​รู้จัก​พวกเราด้วยซ้ำ​ เขาพูดบอกลูกน้องพร้อมกับใจที่เต้นอย่างที่ตลอดเวลาเกือบ3ปีที่เขาไม่เคยรู้สึกมาก่อน

ใช่ครับ/จิงครับ​วันเดย์กับฮันเตอร์ตอบพร้อมเำรียงแบบไม่ได้นัดหมาย